Esenyamaç, Oltu
| Esenyamaç | |
|---|---|
Erzurum'un Türkiye'deki konumu | |
Esenyamaç'ın Erzurum'daki konumu | |
Koordinatlar: 40°37′51″N 41°49′46″E / 40.6308°K 41.8294°D | |
| Ülke | |
| İl | Erzurum |
| İlçe | Oltu |
| Coğrafi bölge | Karadeniz Bölgesi |
| İdare | |
| • Yönetici | Muhtar[1] İhtiyar heyeti[1] |
| Rakım | 2103 m |
| Nüfus | 100 |
| Zaman dilimi | UTC+03.00 (TSİ) |
| İl alan kodu | 0442 |
| İl plaka kodu | 25 |
| Posta kodu | 25400 |
Esenyamaç, Erzurum ilinin Oltu ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe
[değiştir | kaynağı değiştir]Esenyamaç'ın eski adı Kotik veya Kotiki'dir. 1835 tarihli nüfus defterinde "Huvak Kotik" (خواق كوتك) olarak geçer.[5] Huvak vadisinde yer aldığı için bu isimle kaydedilmiştir. Alatarla köyünün de eski adı olan Huvak, Hevah ve Huvahi olarak da bilinir. İnci köyüne de komşu olan Esenyamaç'ın eski adı daha sonra "İnci Kotik" şeklinde kaydedilmişti. Nitekim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde, hatalı yazılmış olmakla birlikte, "İnci Kotiki" (انجی كوتكی) şeklinde geçer.[6][7]
Kotik veya Kotiki köyü, Orta Çağ'da Gürcistan'ın sınırları içinde yer alan Tao bölgesinde bulunmaktadır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi, 1549 tarihli Gürcistan seferinin ardından Gürcülerden ele geçirmiştir.
Kotik veya Kotiki köyü, 1835 tarihli nüfus defterine göre, Çıldır Eyaleti'nin Oltu sancağına bağlıydı. Askere alma ve vergi salma amacıyla sadece erkek nüfusunun tespit edildiği bu sayımda köydeki 28 hanede 79 Müslüman erkek, 23 hanede 45 Gayrimüslim ("Ermeni") erkek tespit edilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 248 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.[8]
Kotik veya Kotiki köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine göre Erzurum vilayetine bağlı Oltu kazasının merkez nahiyesinin köylerinden biriydi.[7] 1940 genel nüfus sayımında "İncikotik" şeklinde yazılmış olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 226 kişiden oluşuyordu.[9] Kotik veya Kotiki Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında Esenyamaç olarak değiştirilmiştir.[10] 1965 nüfus sayımına göre Esenyamaç köyünde 399 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 98 kişi okuma yazma biliyordu.[11]
Mahallenin eski adı 1914 yılı kayıtlarında Kotik, 1946 yılı kayıtlarında ise İncikotik olarak geçmektedir.[12]
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Oltu Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.[13]
Coğrafya
[değiştir | kaynağı değiştir]Mahalle, Erzurum il merkezine 150 km, Oltu ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır.[14] Mahalle, Oltu'nun kuzeybatısında olup, D.062 numaralı Erzurum-Ardahan (Tortum-Oltu) devlet yoluna, İnciköy ve İğdeli köyleri üzerinden 22,4 km'lik bir köy yoluyla bağlıdır.| [15]
Nüfus
[değiştir | kaynağı değiştir]| Yıllara göre mahalle nüfus verileri | |
|---|---|
| 2022 | 100[2] |
| 2021 | 87[2] |
| 2020 | 100[2] |
| 2019 | 94[2] |
| 2018 | 93[2] |
| 2017 | 40[2] |
| 2016 | 51[2] |
| 2015 | 53[2] |
| 2014 | 66[2] |
| 2013 | 69[2] |
| 2012 | 59[3] |
| 2011 | 52[3] |
| 2010 | 54[3] |
| 2009 | 46[3] |
| 2008 | 46[3] |
| 2007 | 41[3] |
| 2000 | 100[3] |
| 1990 | 267[16] |
| 1985 | 379[17] |
| 1965 | 399[18] |
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ a b "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024.
Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
- ^ a b c d e f g h i j k "Erzurum Oltu Esenyamaç Mahalle Nüfusu". Nufusune.com. 7 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ekim 2023.
- ^ a b c d e f g h "TÜİK Merkezi Dağıtım Sistemi Nüfus Verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 17 Ağustos 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ "Esenyamac, Turkey Page" (İngilizce). Fallingrain.com. 31 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ekim 2023.
- ^ Göksal Kalkan, "Oltu Sancağı Müslim Nüfus Defterinin transkripsiyon ve değerlendirmesi [h.1251 (m.1835/1836)]", Amasya, 2022, s. 265. 29 Kasım 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Yüksek lisans tezi
- ^ Tao (ტაო), Mamia Pağava, Meri Tsintsadze, Maia Baramidze, Malhaz Çoharadze, Tina Şioşvili, Ramaz Halvaşi, Nugzar Mgeladze, Zaza Şaşikadze, Merab Halvaşi, Cimşer Çhvimiani, Cemal Karalidze, Batum, 2020, s. 81. 2 Aralık 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ISBN 978-9941-25-828-2
- ^ a b "Son Teşkilat-i Mülkiyede Köylerimizin Adları (Osmanlıca), İstanbul, 1928, s. 224". 29 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Temmuz 2025.
- ^ Tao (ტაო), Mamia Pağava, Meri Tsintsadze, Maia Baramidze, Malhaz Çoharadze, Tina Şioşvili, Ramaz Halvaşi, Nugzar Mgeladze, Zaza Şaşikadze, Merab Halvaşi, Cimşer Çhvimiani, Cemal Karalidze, Batum, 2020, s. 81, 106. 2 Aralık 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ISBN 978-9941-25-828-2
- ^ 1940 Genel Nüfus Sayımı, Ankara, 1946, s. 247.
- ^ "Köylerimiz, (Yayımlayan) İçişleri Bakanlığı, Ankara, 1968, s. 684". 23 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Nisan 2023.
- ^ 1965 Genel Nüfus Sayımı, Ankara, 1968, s. 259.
- ^ Nişanyan, Sevan. "Index-Anatolicus: Türkiye yerleşim birimleri envanteri". nisanyanmap.com. 11 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Eylül 2023.
- ^ "6360 sayılı kanun". Resmî Gazete. 10 Aralık 2012. 19 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Aralık 2022.
- ^ "Esenyamaç Mahallesi". YerelNet.org.tr. 4 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ekim 2023.
- ^ "Google Maps detay". Google Maps. Erişim tarihi: 4 Ocak 2024.
- ^ Başbakanlık Devlet İstatistik Enstitüsü (1991). "1990 Genel Nüfus Sayımı İdari Bölünüş" (PDF). sehirhafizasi.sakarya.edu.tr. 19 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 19 Şubat 2020.
- ^ Başbakanlık Devlet İstatistik Enstitüsü (1986). "1985 Genel Nüfus Sayımı İdari Bölünüş" (PDF). sehirhafizasi.sakarya.edu.tr. 19 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 18 Şubat 2020.
- ^ Başbakanlık Devlet İstatistik Enstitüsü (1968). "1965 Genel Nüfus Sayımı İdari Bölünüş" (PDF). kutuphane.tuik.gov.tr. 18 Şubat 2020 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Şubat 2020.
