Biyo sıvılar, ulaşım dışındaki enerji amaçları için (yani ısıtma ve elektrik) biyokütleden yapılan sıvı yakıtlardır.[1]
Biyosıvılar genellikle palmiye veya soya yağı gibi işlenmemiş veya kullanılmış bitkisel ve tohum yağlarından yapılır. Bu yağlar bir elektrik santralinde yakılarak ısı elde edilir ve bu ısı daha sonra evleri ısıtmak veya suyu kaynatarak buhar elde etmek için kullanılabilir. Bu buhar daha sonra elektrik üretmek üzere bir türbini çalıştırmak için kullanılabilir.
Rudolf Diesel'in daha sonra kendi adını taşıyacak olan içten yanmalı motorun halka açık ilk sergisi yer fıstığı yağı ile çalışmıştır.[2]
Biyo sıvılar uzun yıllardır küçük ölçekte evlere ısı sağlamak için kullanılıyor ancak şimdi büyük enerji sağlayıcıları bunların daha büyük ölçekte kullanımına bakıyor.
Bristol'de (Birleşik Krallık) tartışmalı bir tesise, yüzlerce şikayet almasına rağmen kısa süre önce izin verildi.[3] Tesis W4B tarafından inşa edilecek ve işletilecek. Sonra 25.000 eve yetecek kadar enerji sağlayacak.
