Tang'ın Kuçar seferi - Vikipedi
İçeriğe atla
Ana menü
Gezinti
  • Anasayfa
  • Hakkımızda
  • İçindekiler
  • Rastgele madde
  • Seçkin içerik
  • Yakınımdakiler
Katılım
  • Deneme tahtası
  • Köy çeşmesi
  • Son değişiklikler
  • Dosya yükle
  • Topluluk portalı
  • Wikimedia dükkânı
  • Yardım
  • Özel sayfalar
Vikipedi Özgür Ansiklopedi
Ara
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç

İçindekiler

  • Giriş
  • 1 Sefer
  • 2 Kaynakça
  • 3 Bibliyografya

Tang'ın Kuçar seferi

  • Dansk
  • English
  • Bahasa Indonesia
  • Português
  • Tiếng Việt
  • 中文
Bağlantıları değiştir
  • Madde
  • Tartışma
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Araçlar
Eylemler
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Genel
  • Sayfaya bağlantılar
  • İlgili değişiklikler
  • Kalıcı bağlantı
  • Sayfa bilgisi
  • Bu sayfayı kaynak göster
  • Kısaltılmış URL'yi al
  • Karekodu indir
Yazdır/dışa aktar
  • Bir kitap oluştur
  • PDF olarak indir
  • Basılmaya uygun görünüm
Diğer projelerde
  • Vikiveri ögesi
Görünüm
Vikipedi, özgür ansiklopedi
Tang'ın Kuçar seferi

Kuçar'ın yenilgisi de dahil olmak üzere Tarım Havzası'ndaki vaha bölgelerine karşı yürütülen muharebelerin haritası
Tarih648 - 19 Ocak 649
Bölge
Tarım Havzası
Sonuç

Kesin Tang zaferi

  • Kuçar'da Tang'a bağlı askeri garnizon kuruldu.
  • Tang, Tarım Havzası'nın kuzeyinin kontrolünü ele geçirdi.
Taraflar
Tang Hanedanı Kuçar
Batı Göktürk Kağanlığı
Komutanlar ve liderler
Li Shimin
Aşina Şer
Kibi Heli
Guo Şaoke  (ölü)
Aripuşpa (esir)
Nali  (ölü)
Güçler
100.000 Tiele atlısı ve sayısı belirsiz Tang piyadeleri 50.000 Kuçar askeri
y. 10.000 Türk takviyesi
Kayıplar
2.000 12.000 ölü ve onbinlerce esir


Tang'ın Kuçar seferi, Tang Hanedanı emrindeki Türk asıllı bir komutan olan Aşina Şer tarafından Tarım Havzası'ndaki Kuçar vaha devletçiğine düzenlenen askerî seferdir. Kuçar'ın Tang'a bağlılığını bildirmeyerek Batı Göktürk Kağanlığı ile yakınlaşması, bu seferin en önemli nedenidir. Sefer, 648'de başlamış ve 19 Ocak 649'da sona ermiştir. Aksu'daki 40 gün süren bir kuşatmanın ardından Kuçar kuvvetleri yenilgiyi kabul ederek, teslim olmuştur. Kuçar askerleri, Batı Göktürk Kağanlığı'nın desteğiyle krallığı yeniden kurmayı denediyse de, bu yeni isyan hareketi de Tang ordusu tarafından bastırılmıştır.

Sefer

[değiştir | kaynağı değiştir]
İmparator Li Şimin, Tarım Havzası'ndaki vaha devletçiklerine askerî bir operasyon başlatırken.

Aşina Şer, sefer hazırlıklarına başlarken ordusunu beş kol şeklinde ayırmıştır.[1] Tang ordusu, Karaşehir'i pas geçerek, Çungarya Havzası'nın kuzeyinden Kuçar'a saldırmayı planlamıştır. Kuçar, kendi güvenliğini sağlamak için bu bölgelerdeki Çiğil vb. Türk boylarıyla ittifak yaptıysa da, Tang ordusu bu boyları da mağlup ederek Tarım Havzası'na girmiştir. Bu durumdan endişe duyan Karaşehir kralı, ülkesinin başkentini terk ederek Kuçar'ın daha güvenlikli olabileceğini düşündüğü doğu bölgelerine doğru yönelmiştir. Aşina Şer'in önderliğindeki Tang ordusu, Karaşehir kralını takip ederek, kralı yakalayıp idam etmiştir.

Kuçar'ın ülke muhafızları, 50.000 askerden oluşan ordusu, Aşina tarafından kurulan bir tuzakta pusuya düşürülmüştür. Aşina Şer'in emrindeki bin atlı kadar Tang kuvveti, Kuçar ordusunun üzerine gönderilmiş ve yem olarak kullanılan bu orduyu ana Tang ordusunun içerisine çekmiştir. Çember içerisinde kalan Kuçar ordusu büyük kayıplar vermiştir. Ancak, kaçmayı başaran Kuçar birlikleri Aksu'ya kadar geri çekilmiştir. Aşina Şer, Kuçar birliklerini takip ederek Aksu'yu kuşatmış, 40 gün süren bir muhasaranın ardından 19 Ocak 649'da Kuçar askerî birlikleri Tang'a teslim olmuş, Kuçar kralı yakalanmıştır. Aşina'nın diplomatik memurlarından biri, bölgedeki yerel beyleri yeni bir savaşa girişmektense, teslim olmaya ikna etmiştir.[2]

644'te Karaşehir'e karşı ilk askerî harekâtı düzenleyen Guo Şiaoke, Anksi Protekratlığı'nın muhafız generali Tang tarafından Kuçar'a atanmıştır.[3] Bu muhafız generalin karargâhı, Kuçar'daki Karahoca bölgesine konuşlandırılmıştır. Aşina Şer, Kuçar kralını yakalamak için operasyon düzenlediği sırada, Kuçar beylerinden Nali, yardım istemek üzere Batı Göktürk Kağanlığı'nın karargâhına doğru yola çıkmıştır.[4] Nali'nin bu isteğini kabul eden Batı Göktürk Kağanlığı, Kuçarlı askerlere çeşitli yardımlar yaparak protekratlık muhafızı Guo'nun suikastını planlamıştır. Guo'nun ölümüyle, Batı Göktürk destekli Kuçar isyankârları, Kuçar devletçiğini yeniden kurmuştur. Bu durum Çin sarayında tedirginliğe neden olmuş ve Aşina Şer yeniden Kuçar'a doğru harekete geçmiştir. Kralın şehirlerinden dördünü ele geçirmiş ve Kuçar'ı teslim olmaya zorlamıştır.Böylece vaha devletçiklerindeki Tang kontrolü yeniden tesis edilmiştir.[5] Tang sarayı tarafından bağlılık yemin ettirilen eski kralın kardeşine yabgu unvanı verilmiş ve bu kişi yabgu olarak Kuçar'da tahta çıkarılmıştır.[4]

Kuçar kralı Aripuşpa, bir mahkûm olarak Tang'ın başkenti Çang'an'a sevk edilmiştir.[6] Tang yasalarına göre, Tang'a isyan eden kişilerin idam edilmesine rağmen,[7] kral Çin imparatorunun atalarına saygı ritüellerini uygulaması karşılığında Li Şimin tarafından affedilerek serbest bırakılmıştır. Ayrıca krala, Li Şimin tarafından "Yüksek Askerî Kumandan" unvanı takdim edilmiştir.[6]

Kaynakça

[değiştir | kaynağı değiştir]
  1. ^ Skaff 2009, s. 181.
  2. ^ Skaff 2009, s. 183.
  3. ^ Wechsler 1979, ss. 226-228.
  4. ^ a b Grousset 1970, s. 100.
  5. ^ Wechsler 1979, s. 228.
  6. ^ a b Eckfeld 2005, s. 25.
  7. ^ Skaff 2009, s. 285.

Bibliyografya

[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Benn, Charles D. (2002). China's Golden Age: Everyday Life in the Tang Dynasty. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-517665-0. 
  • Eckfeld, Tonia (2005). Imperial Tombs in Tang China, 618-907: The Politics of Paradise. Taylor & Francis. ISBN 978-0-203-08676-6. 
  • Grousset, René (1970). The Empire of the Steppes: A History of Central Asia. Rutgers University Press. ISBN 978-0-8135-1304-1. 
  • Hansen, Valerie (2012). The Silk Road:A New History. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-993921-3. 
  • Millward, James A. (2007). Eurasian Crossroads: A History of Xinjiang. Columbia University Press. ISBN 978-0-231-13924-3. 
  • Schafer, Edward H. (1963). The Golden Peaches of Samarkand: A Study of T'ang Exotics. University of California Press. ISBN 978-0-520-05462-2. 
  • Skaff, Jonathan Karem (2009). Nicola Di Cosmo (Ed.). Military Culture in Imperial China. Harvard University Press. ISBN 978-0-674-03109-8. 
  • Twitchett, Denis (2000). H. J. Van Derven (Ed.). Warfare in Chinese History. BRILL. ISBN 978-90-04-11774-7. 
  • Wechsler, Howard J. (1979). "T'ai-Tsung (Reign 626-49): The Consolidator". Denis Twitchett; John Fairbank (Ed.). The Cambridge History of China, Volume 3: Sui and T'ang China Part I. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-21446-9. 
  • Zhang 張, Guangda 廣達 (1995). Xiyu shidi conggao chubian 西域史地叢稿初編. Shanghai guji chubanshe. ISBN 7-5325-1877-9. 
  • g
  • t
  • d
Göktürkler
Göktürk Kağanlığı
(552–581)
  • (Aşina Tuvu)
  • Bumin Kağan
  • İssik Kağan
  • Mukan Kağan
  • Taspar Kağan
  • Amrak
  • İşbara Kağan
  • Baga Kağan
  • Tulan Kağan
  • (İstemi Yabgu)
  • (İmparatoriçe Aşina)
  • (Töremen Apa Kağan)
  • (Türk Şad)
  • (Tarduş Kağan)
Batı Göktürk Kağanlığı
(581–657)
  • Buyruk Kağan
  • Arslan Taman Kağan
  • Şikoey Kağan
  • Tong Yabgu Kağan
  • Bağatur Sepi Kağan
  • Se-Yabgu Kağan
  • Bağaşa Tulu Kağan
  • İşbara Teriş Tunga Kağan
  • Yukuk Kağan
  • Ériş Kül Kağan
  • İl-Kullıg İşbara Kağan
  • Bağa Şad
  • (Böri Şad)
  • (Çorpan Tarkan)
  • (Aşina Cuçi Kağan)
  • (Tarduş Şad)
  • (Aşina Tuçi)
Doğu Göktürk Kağanlığı
(581–630)
  • Yami Kağan
  • Şipi Kağan
  • Çula Kağan
  • İl Kağan
  • Çelebi Kağan
  • Çebi Kağan
  • Aşina Nişufu
  • Aşina Funian
  • (Chieh-she-shuai)
  • (Aşide Beŋü)
  • (Yinçü Kağan)
  • (Tuli Kağan)
II. Doğu Göktürk Kağanlığı
(682–744)
  • İlteriş Kağan
  • Kapgan Kağan
  • İnel Kağan
  • Bilge Kağan
  • Yollıg Tigin - Ay Kağan
  • Tengri Kağan
  • Kutluk Yabgu Kağan
  • İrteriş Kağan
  • Ozmış Kağan
  • (Bilge İşbara Tamgan Tarkan)
  • (Altun Tamgan Tarkan)
  • (Kulun Beg)
  • (Kül Tigin)
  • (Tonyukuk)
  • (Kutluk Säbäg Hatun)
  • (İl-İtmiş Bilge Kağatun)
  • (İlbilge Hatun)
Göktürk kültürü
  • Tengricilik
  • Asena
  • Ötüken
  • Suyab
  • Kurultay
  • Eski Türkçe
  • Eski Türk yazısı
  • Orhun Yazıtları
  • Orhun Vadisi
  • Şoroon Bumbagar mezarı
  • Ülüş sistemi
  • Tonyukuk Yazıtı
  • Ongin Yazıtı
  • Altun Tamgan Tarkan Yazıtı
  • Kara Budun
  • Tang ordusunda Türkler
  • On-ok
  • Tuğluk uruğu
Savaşlar ve antlaşmalar
  • Göktürk İç Savaşı
  • Göktürk-Sasani Savaşları (Birinci, İkinci, Üçüncü)
  • Yen-Men Kalesi Kuşatması
  • Göktürk-Cücen Savaşı
  • Buhara Muharebesi
  • Tang'ın Doğu Türklerine seferi
  • Tang'ın Sir-Tarduş seferi
  • Tang'ın Batı Türklerine seferi (Karaşehir, Karahoca, Kuçar, Batı Türklerinin ele geçirilmesi)
  • Kerç Kuşatması
  • Göktürk-Emevî Savaşları
  • İnekler Gölü Savaşı
  • Bolçu Muharebesi
  • Iduk Baş Savaşı
  • Ming Şa Muharebesi
  • Bayırku Seferi
  • Kargan Savaşı
  • Salsu Muharebesi
  • İrtiş Nehri Muharebesi
  • Wei Nehri Antlaşması
  • İli Nehri Antlaşması
Unvanlar
  • Kağan
  • Şad
  • Tegin
  • Yabgu
  • Batur
  • Boyla
  • Tudun
  • Bey
  • Hatun
  • Tarkan
  • İşad
  • İlteber
  • Çor
Aile
  • Göktürk Aile Ağacı
  • Aşina
  • Aşide
"https://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=Tang%27ın_Kuçar_seferi&oldid=36340304" sayfasından alınmıştır
Kategoriler:
  • 7. yüzyılda Çin
  • Batı Göktürk Kağanlığı
  • Tang Hanedanı
  • Göktürklerin askeri tarihi
  • Sayfa en son 00.07, 4 Kasım 2025 tarihinde değiştirildi.
  • Metin Creative Commons Atıf-AynıLisanslaPaylaş Lisansı altındadır ve ek koşullar uygulanabilir. Bu siteyi kullanarak Kullanım Şartlarını ve Gizlilik Politikasını kabul etmiş olursunuz.
    Vikipedi® (ve Wikipedia®) kâr amacı gütmeyen kuruluş olan Wikimedia Foundation, Inc. tescilli markasıdır.
  • Gizlilik politikası
  • Vikipedi hakkında
  • Sorumluluk reddi
  • Davranış Kuralları
  • Geliştiriciler
  • İstatistikler
  • Çerez politikası
  • Mobil görünüm
  • Wikimedia Foundation
  • Powered by MediaWiki
Tang'ın Kuçar seferi
Konu ekle