Sonlu farklar yöntemi - Vikipedi
İçeriğe atla
Ana menü
Gezinti
  • Anasayfa
  • Hakkımızda
  • İçindekiler
  • Rastgele madde
  • Seçkin içerik
  • Yakınımdakiler
Katılım
  • Deneme tahtası
  • Köy çeşmesi
  • Son değişiklikler
  • Dosya yükle
  • Topluluk portalı
  • Wikimedia dükkânı
  • Yardım
  • Özel sayfalar
Vikipedi Özgür Ansiklopedi
Ara
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç

İçindekiler

  • Giriş
  • 1 Taylor polinomundan türetilişi
  • 2 Kesinlik ve mertebe
  • 3 Ayrıca bakınız
  • 4 Kaynakça

Sonlu farklar yöntemi

  • العربية
  • الدارجة
  • Català
  • Deutsch
  • English
  • Español
  • فارسی
  • Suomi
  • Français
  • हिन्दी
  • İtaliano
  • 日本語
  • 한국어
  • Nederlands
  • Norsk nynorsk
  • Polski
  • Português
  • Русский
  • Svenska
  • Українська
  • 中文
  • 粵語
Bağlantıları değiştir
  • Madde
  • Tartışma
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Araçlar
Eylemler
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Genel
  • Sayfaya bağlantılar
  • İlgili değişiklikler
  • Kalıcı bağlantı
  • Sayfa bilgisi
  • Bu sayfayı kaynak göster
  • Kısaltılmış URL'yi al
  • Karekodu indir
Yazdır/dışa aktar
  • Bir kitap oluştur
  • PDF olarak indir
  • Basılmaya uygun görünüm
Diğer projelerde
  • Wikimedia Commons
  • Vikiveri ögesi
Görünüm
Vikipedi, özgür ansiklopedi

Sonlu farklar yöntemi bir sayısal yöntemdir. Sonlu fark denklemlerinden faydalanır. Bu denklemler ile diferansiyel denklemlerin analitik çözümlerine yaklaşılır.

Diferansiyel denklemlerin çözümünde kullanılan sayısal yöntemler, diferansiyel denklemler yerine cebirsel denklemlerin koyulması esasına dayanır. Sonlu fark yönteminde bu işlem, türevlerin yerine farkların koyulmasıyla gerçekleştirilir.[1]

Taylor polinomundan türetilişi

[değiştir | kaynağı değiştir]
f ( x 0 + h ) = f ( x 0 ) + f ′ ( x 0 ) 1 ! h + f ( 2 ) ( x 0 ) 2 ! h 2 + ⋯ + f ( n ) ( x 0 ) n ! h n + R n ( x ) , {\displaystyle f(x_{0}+h)=f(x_{0})+{\frac {f'(x_{0})}{1!}}h+{\frac {f^{(2)}(x_{0})}{2!}}h^{2}+\cdots +{\frac {f^{(n)}(x_{0})}{n!}}h^{n}+R_{n}(x),} {\displaystyle f(x_{0}+h)=f(x_{0})+{\frac {f'(x_{0})}{1!}}h+{\frac {f^{(2)}(x_{0})}{2!}}h^{2}+\cdots +{\frac {f^{(n)}(x_{0})}{n!}}h^{n}+R_{n}(x),}

n!, n'nin faktöriyelini ve Rn(x) de n. dereceden Taylor polinomu ile asıl fonksiyonun değerleri arasındaki farkı gösteren kalan terimidir. Örnek olarak f fonksiyonunun ilk türevini ele alırsak,

f ( x 0 + h ) = f ( x 0 ) + f ′ ( x 0 ) h + R 1 ( x ) , {\displaystyle f(x_{0}+h)=f(x_{0})+f'(x_{0})h+R_{1}(x),} {\displaystyle f(x_{0}+h)=f(x_{0})+f'(x_{0})h+R_{1}(x),}

x0 yerine a ve (x-a) yerine h yazarsak,

f ( a + h ) = f ( a ) + f ′ ( a ) h + R 1 ( x ) , {\displaystyle f(a+h)=f(a)+f'(a)h+R_{1}(x),} {\displaystyle f(a+h)=f(a)+f'(a)h+R_{1}(x),}

Tüm terimleri h ile bölersek,

f ( a + h ) h = f ( a ) h + f ′ ( a ) + R 1 ( x ) h {\displaystyle {f(a+h) \over h}={f(a) \over h}+f'(a)+{R_{1}(x) \over h}} {\displaystyle {f(a+h) \over h}={f(a) \over h}+f'(a)+{R_{1}(x) \over h}}

f'(a)'yı yalnız bırakırsak,

f ′ ( a ) = f ( a + h ) − f ( a ) h − R 1 ( x ) h {\displaystyle f'(a)={f(a+h)-f(a) \over h}-{R_{1}(x) \over h}} {\displaystyle f'(a)={f(a+h)-f(a) \over h}-{R_{1}(x) \over h}}

Kalan terim R 1 ( x ) {\displaystyle R_{1}(x)} {\displaystyle R_{1}(x)} göreceli olarak ufak olduğu için aşağıdaki yaklaşıma ulaşırız:

f ′ ( a ) ≈ f ( a + h ) − f ( a ) h . {\displaystyle f'(a)\approx {f(a+h)-f(a) \over h}.} {\displaystyle f'(a)\approx {f(a+h)-f(a) \over h}.}

Kesinlik ve mertebe

[değiştir | kaynağı değiştir]

Yöntemin oluşturduğu hata, söz konusu denklemin gerçek analitik çözümü ile bu gerçek çözüme yapılan yaklaşma (yaklaşık olarak eşit) arasındaki farka eşittir. Sonlu farklar yöntemindeki temel iki hata: yuvarlama hatası ve kesme hatasıdır. Yuvarlama hatası, bilgisayarın ondalık değerleri bir basamaktan sonra yukarı yuvarlamasından oluşur. Yuvarlama hatasına kesinliğin azalması da denebilir. Kesme hatası da, sonlu fark denkleminin gerçek çözümü ile gerçek çözüme yapılan yaklaşım arasındaki farka eşittir (Burada, yuvarlama hatası sıfır kabul edilir.)

Sonlu farklar yöntemi bir fonksiyonun bir ağ üzerinde ayrıklaştırılmasına dayanır.

Sonlu farklar yöntemini bir problemi çözmede kullanmak için, önce problemin tanım kümesini ayrıklaştırmak gerekir. Ayrıklaştırma, genelde, tanım kümesini eşit parçalara bölerek yapılır (bir örnek için sağdaki resim).

Ayrıca bakınız

[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Zamanda sonlu farklar yöntemi
  • g
  • t
  • d
Diferansiyel denklemler
Sınıflandırma
İşlemler
  • Diferansiyel operatörü
  • Türevleme için gösterim
  • Adi
  • Kısmi
  • Diferansiyel-cebirsel
  • İntegro-diferansiyel
  • Kesirli
  • Doğrusal
  • Doğrusal olmayan
  • Holonomik
Değişkenlerin nitelikleri
  • Bağımlı ve bağımsız değişkenler
  • |Homojen
  • Homojen olmayan
  • İç içe geçmiş (Coupled)
  • Ayrışmış (Decoupled)
  • Mertebe (Order)
  • Derece (Degree)
  • Otonom
  • Tam diferansiyel denklem
  • Karmaşık diferansiyel denklem
Süreçlerle ilişkisi
  • Fark (ayrık analog)
  • Stokastik
    • Stokastik kısmi
  • Gecikme
Çözümler
Çözüm konuları
  • Picard–Lindelöf teoremi (varlık ve teklik)
  • Wronskiyen
  • Faz portresi
  • Faz uzayı
  • Lyapunov kararlılığı
  • Asimptotik kararlılık
  • Üstel kararlılık
  • Yakınsama oranı
  • Seri çözümleri
  • İntegral çözümleri
  • Numerik entegrasyon
  • Dirac delta fonksiyonu
Çözüm yöntemleri
  • Inspection
  • Değişkenlerin ayrılması
  • Belirsiz katsayılar metodu
  • Parametrelerin değişimi
  • İntegralleme çarpanı
  • İntegral dönüşümleri|
  • Euler yöntemi
  • Sonlu farklar yöntemi
  • Crank-Nicolson yöntemi
  • Runge-Kutta yöntemi
  • Sonlu elemanlar yöntemi
  • Sonlu hacim yöntemi
  • Galerkin yöntemi
  • Pertürbasyon teorisi
Uygulamalar
  • Adlandırılmış diferansiyel denklemler listesi
Matematikçiler
  • Isaac Newton
  • Gottfried Wilhelm Leibniz
  • Leonhard Euler
  • Jacob Bernoulli
  • Émile Picard
  • Józef Maria Hoene-Wroński
  • Ernst Lindelöf
  • Rudolf Lipschitz
  • Joseph-Louis Lagrange
  • Augustin-Louis Cauchy
  • John Crank
  • Phyllis Nicolson
  • Carl David Tolmé Runge
  • Martin Kutta
  • Sofya Kovalevskaya
Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin
  • BNF: cb13564043x (data)
  • GND: 4194626-1
  • LCCN: sh85048348
  • NDL: 00569934
  • NLI: 987007531228905171

Kaynakça

[değiştir | kaynağı değiştir]
  1. ^ Isı ve Kütle Transferi Yunus A. Çengel - Afshin J. Ghajar. Palme Yayınevi. 1 Ocak 2021. s. s.299. 
"https://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=Sonlu_farklar_yöntemi&oldid=35262782" sayfasından alınmıştır
Kategoriler:
  • Sonlu farklar
  • Sayısal diferansiyel denklemler
Gizli kategoriler:
  • BNF tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
  • GND tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
  • LCCN tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
  • NDL tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
  • NLI tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
  • Sayfa en son 18.03, 24 Nisan 2025 tarihinde değiştirildi.
  • Metin Creative Commons Atıf-AynıLisanslaPaylaş Lisansı altındadır ve ek koşullar uygulanabilir. Bu siteyi kullanarak Kullanım Şartlarını ve Gizlilik Politikasını kabul etmiş olursunuz.
    Vikipedi® (ve Wikipedia®) kâr amacı gütmeyen kuruluş olan Wikimedia Foundation, Inc. tescilli markasıdır.
  • Gizlilik politikası
  • Vikipedi hakkında
  • Sorumluluk reddi
  • Davranış Kuralları
  • Geliştiriciler
  • İstatistikler
  • Çerez politikası
  • Mobil görünüm
  • Wikimedia Foundation
  • Powered by MediaWiki
Sonlu farklar yöntemi
Konu ekle