Ne Tanrı, ne efendi
| Makale serilerinden |
 |
Tanrı yok, efendi yok (İngilizce: No gods, no masters), bir anarşist ve işçi sloganı. Sloganın İngilizcedeki kökeni Dünyanın Endüstri İşçileri tarafından 1912 Lawrence tekstil grevi sırasında dağıtılan bir fanzinden gelir.[1] Bu slogan sosyalist Louis Auguste Blanqui tarafından 1880'de aynı adlı makalesinde kullanılan "Ni dieu ni maître !" Fransızca kalıbından türemiştir ve motomot olarak "Ne tanrı ne efendi" anlamına gelir.[2]
Kullanımı
[değiştir | kaynağı değiştir]
Fransızca ifade Friedrich Nietzsche'nin 1886 yılında yayımlanan eseri İyinin ve Kötünün Ötesinde'de iki kez geçmektedir. İfade 22. bölümde doğanın hukuk önünde eşitlik ahlakını kabul kanısının eleştirisinde yer alırken 202. bölümde ifade anarşistlerle özdeşleştirilerek onların eleştirdiği "sürü" mantığının bir göstergesi olarak sunulmaktadır.[3]
Feminist kullanım
[değiştir | kaynağı değiştir]1914'te Margaret Sanger doğum kontrolünü savunduğu sekiz sayfalık The Woman Rebel adlı ayda bir çıkan fanzininde sloganı kullanmıştır ve her kadının kendi bedenlerinin efendisi olduğunu savunmuştur.[4]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ "mshist". Wyatt.elasticbeanstalk.com. 5 Ocak 1916. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2012.
- ^ "Question: origin of the slogan "ni dieu ni maître" | Radical Reference". Radicalreference.info. 24 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2012.
- ^ "Friedrich Nietzsche, Beyond Good and Evil". Şubat 2009. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ağustos 2012.
- ^ ""No Gods, No Masters": Margaret Sanger on Birth Control". gmu.edu. 9 Temmuz 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Haziran 2012.
Siyaset serisi | ||
| Gelenekler |  | |
| Anarşistler | Adolph Fischer (1858–1887) • Aleksandros Grigoropulos (1993–2008) • Alexander Berkman (1870–1936) • Alfredo M. Bonanno (1937– ) • Anselmo Lorenzo (1841–1914) • Auguste Vaillant (1861–1894) • Benjamin Tucker (1854–1939) • Bhagat Singh (1907–1931) • Sacco ve Vanzetti (1888–1927) • Buenaventura Durruti (1896–1936) • Carlo Cafiero (1846–1892) • Carlo Giuliani (1978–2001) • Colin Ward (1924–2010) • Daniel Guérin (1904–1988) • Dyer Lum (1839–1893) • Edward Abbey (1927–1989) • Élisée Reclus (1830–1905) • Émile Armand (1872–1963) • Emile Henry (1872–1894) • Émile Pouget (1860–1931) • Emma Goldman (1869–1940) • Errico Malatesta (1853–1932) • Ettore Aguggini (1902–1929) • Fernand Pelloutier (1867–1901) • Ferdinando Nicola Sacco (1891–1927) • Francisco Ascaso Abadía (1901–1936) • Gaetano Bresci (1869–1901) • Gün Zileli (1946– ) • Henry David Thoreau (1817–1862) • Jacques Ellul (1912–1994) • Jaroslav Hašek (1883–1923) • Johann Joseph Most(1846–1906) • John Zerzan (1943– ) • Joseph Déjacque (1821–1864) • Juan García Oliver (1901–1980) • Jules Bonnot (1876–1912) • Karim Landais (1980–2005) • Leon Czolgosz (1873–1901) • Lev Tolstoy (1828–1910) • Lucy Parsons (1853–1942) • Luigi Fabbri (1877–1935) • Luigi Galleani (1861–1931) • Lysander Spooner (1808–1887) • Marius Jacob (1879–1954) • Max Stirner (1806–1856) • Mikhail Bakunin (1814–1876) • Murray Bookchin (1921–2006) • Murray Rothbard (1926–1995) • Nestor Mahno (1888–1934) • Noam Chomsky (1928– ) • Paul Avrich (1931– 2006) • Pyotr Kropotkin (1842–1921) • Pierre-Joseph Proudhon (1809–1865) • Ravachol (1859–1892) • Sante Geronimo Caserio (1873–1894) • Sébastien Faure (1858–1942) • Ugo Fedeli (1898–1964) • Volin (1882–1945) • Voltairine de Cleyre (1866–1912) • William Godwin (1756–1836) | |
| Tarihte anarşizm | ||
| Anarşist teori | ||
| Kültür ve anarşizm | ||
| Ülkelere göre anarşizm | ||