Kevkeban Kuşatması - Vikipedi
İçeriğe atla
Ana menü
Gezinti
  • Anasayfa
  • Hakkımızda
  • İçindekiler
  • Rastgele madde
  • Seçkin içerik
  • Yakınımdakiler
Katılım
  • Deneme tahtası
  • Köy çeşmesi
  • Son değişiklikler
  • Dosya yükle
  • Topluluk portalı
  • Wikimedia dükkânı
  • Yardım
  • Özel sayfalar
Vikipedi Özgür Ansiklopedi
Ara
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç

İçindekiler

  • Giriş
  • 1 Kuşatma öncesi
  • 2 Kuşatma
  • 3 Kaynakça

Kevkeban Kuşatması

Bağlantı ekle
  • Madde
  • Tartışma
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Araçlar
Eylemler
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Genel
  • Sayfaya bağlantılar
  • İlgili değişiklikler
  • Kalıcı bağlantı
  • Sayfa bilgisi
  • Bu sayfayı kaynak göster
  • Kısaltılmış URL'yi al
  • Karekodu indir
Yazdır/dışa aktar
  • Bir kitap oluştur
  • PDF olarak indir
  • Basılmaya uygun görünüm
Diğer projelerde
  • Vikiveri ögesi
Görünüm
Vikipedi, özgür ansiklopedi

Kevkeban Kuşatması, Osmanlı İmparatorluğu'nun, 1568-1570 arasındaki Yemen Seferi'nde evre.

Koca Sinan Paşa komutasındaki Osmanlı ordusu 22 Ağustos 1569-16 Mayıs 1570 arasında süren kuşatma sonucunda Zeydî İmamlığı'nın elindeki bu son müstahkem mevkiyi zaptetti.

Kuşatma öncesi

[değiştir | kaynağı değiştir]

Kuşatma

[değiştir | kaynağı değiştir]
İmam Mutahhar'ın elçisi Koca Sinan Paşa'ya barış teklif ederken (1570)

Bunun ardından Kevkaban kalesi üzerine yürünmeye çalışıldıysa da Yeniçeriler sarp geçitleri tutan Zeydî birliklerine karşı ilerleyemediği gibi, Osmanlıların meydan savaşları için uygun olan silahları da İmam Mutahhar'ın yürüttüğü vurkaç harekâtlarına karşı yetersiz kaldı. Buna mukabil Hasan Paşa ile (Kahire Kalesini Osmanlılara teslim eden Hamdânî Dayısı Abdullah yaklaşık 1.500 askerle Kevkeban'a çıkan üç geçitten biri olan Beyt İzz'i 26-27 Ekim'de ele geçirmeyi başardılar. İmam Mutahhar ise 10.000 askeriyle kaleyi kuşatan Osmanlı birliğine taarruz ettiyse de mağlup olarak çekildi.[1]

Bununla birlikte, kale kuşatılsa da kalenin kurulu olduğu kayalık ile kuşatmacıların mevzileri arasındaki uçurum halatlarla taşınabilen topların (ağırlıklı olarak darbzen topları vardı) etkili olmasını engellediği gibi, tünel kazma ya da lağım patlatmayı da imkansız kılıyordu. San'a'dan getirtilen kerestelerle kurulmaya çalışılan köprüler de çöktü. Uçurumu taşlar ve kayalarla doldurma çabası ise sonuç getirmekten uzak kaldı. Öte yandan, Kevkeban'daki Zeydî garnizonu da (1567'de başlayan isyanda ele geçirilen) Osmanlı toplarıyla ateşle karşılık veriyordu. Bu tehdit dolayısıyla Osmanlı askerleri en çok ilerleme kaydettikleri kuzey yönünden dahi top menziline girdikleri için 300 metreden fazla yaklaşamadılar.

1570'in ilk aylarına gelindiğinde Kevkeban'ı kuşatan Osmanlı birliği barut sıkıntısı çekmeye başladığı gibi, güneyden gelen ikmal hatları da zaman zaman kesilme tehlikesi yaşadı. Nitekim, 4 Mart 1570'te San'a yeniden Zaydîlerin eline geçerken, vur-kaç taktiklerine devam eden İmam Mutahhar birlikleri 5 Mart 1570'te Habb civarında bir Osmanlı birliğine kaydadeğer bir kayıp (75 ölü) verdirmeyi başardı. Kalenin güç kullanılarak alınmasının mümkün olmadığının görülmesi ve Mısır'dan takviye alınamayacağının anlaşılması üzerine, Koca Sinan Paşa, 19 Nisan 1570'ten itibaren garnizon komutanı Muhammed bin Şemseddin ateşkes koşullarını müzakere etti.[2]

İmam Mutahhar'ın Osmanlıların Kevkeban Kuşatması boyunca mevzilendiği Sula Kalesi

16 Mayıs 1570 tarihinde akdedilen sulh uyarınca; (1) esirler teati edildi, (2) Kevkeban'ın muhafazası Muhammed bin Şemseddin'e 6.000 akçe tahsisat karşılığı verildi. Kevkeban'ın bu şekilde teslim olduğunu ve Muhammed bin Şemseddin'in Osmanlılarla anlaştığını öğrenen İmam Mutahhar da direncini yitirerek 21 Mayıs 1570 tarihinde Koca Sinan Paşa'yla sulhname imzaladı. Sözkonusu anlaşma uyarınca; İmam Mutahhar (1) Yemen'de hutbenin Osmanlı Padişahı adına okunup sikkenin Osmanlı padişahı adına basılmasını kabul etti, (2) 1567'den önce Osmanlı idaresinde olan yerleri iade etti ve (3) Osmanlılara isyan halinde bulunan Yemen kabilelerine destek olmayacağını taahhüt etti. Buna karşılık; Koca Sinan Paşa (1) İmam Mutahhar'a Ben Ovası'nı ve Amran vilayetini arpalık olarak verdi ve (2) San'a'da ikamet etmesine muvafakat gösterdi.[3]

Bu esnada ise (Özdemiroğlu Osman Paşa'nın yerine) Yemen Beylerbeyliği'ne atanan Behram Paşa, Zebîd'e gelmiş, oradan Taiz-Beyda üzerinden Habb kalesine yürüyerek İmam Mutahhar kardeşi Ali tarafından savunulan kaleyi ele geçirmeyi başarmıştı. 21 Mayıs 1570'teki sulhnamenin ardından irili ufaklı 200 kale ve hisarın Osmanlılara teslim olmasının ardından Osmanlıların Yemen'e yönelik harekâtı 1570 yazında fiilen sona erdi.

Kaynakça

[değiştir | kaynağı değiştir]
  1. ^ "Büyük Osmanlı Tarihi", Joseph von Hammer, c.6, s.263
  2. ^ "Kawkabān, the key to Sinān Pasha's campaign in the Yemen (March 1569 - March 1571)", Clive Smith, Proceedings of the Seminar for Arabian Studies, c.32, Papers from the 35th meeting of the Seminar for Arabian Studies, Edinburgh (2002), s.287-294
  3. ^ "Yemen'de Osmanlı-Zeydî Mücadelelerinin Sebep ve Sonuçları", Sadettin Baştürk, Fırat Üniversitesi Orta Doğu Araştırmaları Dergisi, Elazığ (2013), c.9, sy.1, s.18
  • g
  • t
  • d
Osmanlı İmparatorluğu Yüzyıllara göre Osmanlı İmparatorluğu'nun taraf olduğu önemli kuşatmalar
13.-14.
  • 1285 Kulacahisar
  • 1326 Bursa
  • 1328-1331 Nikea
  • 1333-1337 İzmit
  • 1361 Edirne
  • 1383-1387 Selanik
  • 1383 Sofya
  • 1385 Niş
  • 1393 Tırnova
  • 1394-1396 Konstantinopolis
  • 1397-1402 Konstantinopolis
15.
  • 1411 Konstantinopolis
  • 1422 Konstantinopolis
  • 1422-1430 Selanik
  • 1428 Güvercinlik
  • 1439 Semendire
  • 1440 Belgrad
  • 1440-41 Nobırda
  • 1448 Kocacık
  • 1450 Akçahisar
  • 1453 İstanbul
  • 1455 Berat
  • 1456 Belgrad
  • 1459 Semendire
  • 1461 Trabzon
  • 1462 Midilli
  • 1463 Yayçe
  • 1464 Yayçe
  • 1467 Akçahisar
  • 1470 Eğriboz
  • 1474 İşkodra
  • 1475 Kefe
  • 1477-78 Akçahisar
  • 1478-79 İşkodra
  • 1480 Rodos
  • 1481 Otranto
  • 1484 Kili
  • 1484 Akkerman
  • 1499 İnebahtı
16.
  • 1500 Modon
  • 1500 Kefalonya
  • 1501 Dıraç
  • 1514-5 Diyarbakır
  • 1516-7 Mardin
  • 1517 Kahire
  • 1521 Belgrad
  • 1522 Knin
  • 1522 Rodos
  • 1529 Cezayir Adası
  • 1529 Viyana
  • 1532 Güns (Kőszeg)
  • 1532 Maribor
  • 1533-34 Koron
  • 1534 Tunus
  • 1534 Bağdat
  • 1537 Klis
  • 1537 Korfu
  • 1538 Diu
  • 1539 Kastelnovo
  • 1541 Budin
  • 1541 Cezayir
  • 1542 Peşte
  • 1543 Nice
  • 1543 Estergon
  • 1548 Aden
  • 1548 Van
  • 1551 Trablus
  • 1552 Maskat
  • 1552 Hürmüz
  • 1552 Temeşvar
  • 1552 Eğri
  • 1556 Vahran
  • 1559 Bahreyn
  • 1563 Vahran
  • 1565 Malta
  • 1566 Zigetvar
  • 1569-70 Kevkeban
  • 1570 Lefkoşa
  • 1570-71 Mağusa
  • 1574 Tunus
  • 1585 Tebriz
  • 1585-86 Tebriz
  • 1592 Bihaç
  • 1593 Kulpa
  • 1594 Yanıkkale
  • 1596 Eğri
  • 1598 Budin
17.
  • 1601 Kanije
  • 1602 İstolni Belgrad
  • 1603 Tebriz
  • 1605 Estergon
  • 1616 Revan
  • 1621 Hotin
  • 1625 Bağdat
  • 1630 Bağdat
  • 1635 Revan
  • 1638 Bağdat
  • 1642 Azak
  • 1645 Hanya
  • 1646 Resmo
  • 1660 Varad
  • 1663 Uyvar
  • 1664 Zerinvar
  • 1648-1669 Kandiye
  • 1672 Kamaniçe
  • 1678 Çehrin
  • 1683 Viyana
  • 1684 Budin
  • 1684 Ayamavra
  • 1685 Uyvar
  • 1686 Budin
  • 1686 Peçuy
  • 1688 Eğriboz
  • 1688 Belgrad
  • 1689 Perekop
  • 1690 Belgrad
  • 1692 Hanya
  • 1693 Belgrad
  • 1695 Azak
  • 1696 Azak
18.
  • 1715 Anabolu
  • 1716 Korfu
  • 1716 Temeşvar
  • 1717 Belgrad
  • 1724 Hoy
  • 1724 Hemedan
  • 1724 Revan
  • 1725 Tebriz
  • 1731 Revan
  • 1731 Urmiye
  • 1733 Bağdat
  • 1734-35 Gence
  • 1735 Kars
  • 1737 Özi
  • 1739 Belgrad
  • 1743 Musul
  • 1744 Kars
  • 1769 Hotin
  • 1773 Silistre
  • 1788 Özi
  • 1788 Hotin
  • 1789 Belgrad
  • 1789 İzmail
  • 1799 El-Ariş
  • 1799 Yafa
  • 1799 Akka
19.
  • 1801 Kahire
  • 1806 Belgrad
  • 1821 Patras
  • 1821-22 Akropol
  • 1821 Tripoliçe
  • 1822 Mesalongi
  • 1823 Mesalongi
  • 1825-26 Mesalongi
  • 1826-27 Akropol
  • 1828 Kars
  • 1828 Şumnu
  • 1828 Silistre
  • 1828 Varna
  • 1854 Kalafat
  • 1854 Silistre
  • 1854-55 Sivastopol
  • 1855 Kars
  • 1877 Plevne
20.
  • 1912-13 İşkodra
  • 1912-13 Edirne
  • 1915 Van
  • 1915-16 Kût'ül-Amâre
  • 1916-1919 Medine
Osmanlı mağlubiyetleri italik olarak gösterilmiştir.
"https://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=Kevkeban_Kuşatması&oldid=35973972" sayfasından alınmıştır
Kategoriler:
  • 16. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu
  • Yemen tarihi
  • Kızıldeniz tarihi
  • Arabistan tarihi
  • Osmanlı İmparatorluğu'nun kuşatmaları
  • 1570'lerde Osmanlı İmparatorluğu
  • 1570'lerde çatışmalar
  • Sayfa en son 19.06, 3 Eylül 2025 tarihinde değiştirildi.
  • Metin Creative Commons Atıf-AynıLisanslaPaylaş Lisansı altındadır ve ek koşullar uygulanabilir. Bu siteyi kullanarak Kullanım Şartlarını ve Gizlilik Politikasını kabul etmiş olursunuz.
    Vikipedi® (ve Wikipedia®) kâr amacı gütmeyen kuruluş olan Wikimedia Foundation, Inc. tescilli markasıdır.
  • Gizlilik politikası
  • Vikipedi hakkında
  • Sorumluluk reddi
  • Davranış Kuralları
  • Geliştiriciler
  • İstatistikler
  • Çerez politikası
  • Mobil görünüm
  • Wikimedia Foundation
  • Powered by MediaWiki
Kevkeban Kuşatması
Konu ekle