Hotin Muharebesi (1621)

Hotin Muharebesi
	Osmanlı-Lehistan Savaşı (1620-1621)
Tarih	2 Eylül - 9 Ekim 1621
Bölge	Hotin yakınlarında, Polonya-Litvanya Birliği; (bugünkü Ukrayna)
Sonuç	Sonuçsuz
Taraflar
Lehistan-Litvanya Birliği ;	Osmanlı İmparatorluğu; Kırım Hanlığı; Eflak Prensliği; Boğdan Prensliği
Komutanlar ve liderler
Jan Karol Chodkiewicz (ölü); Stanisław Lubomirski; Władysław Vasa; Petro Konashevych-Sahaidachny	II. Osman; Ohrili Hüseyin Paşa; Kantemir; Canıbek Giray
Güçler
25.000 Lehistan-Litvanya askeri ve 20.000 Kazak veya 50.000-60.000; ~ yarısı Lehistan-Litvanya birlikleri, yarısı Kazak birlikleri	120.000-150.000 Osmanlı ve Tatar,; 6.000 Eflaklı; (belirsiz) Moldavalı asker '34.825 Kapıkulu (düzenli ordu)'; ~18.000 Yeniçeri; ~1.800 Cebeci; ~1.300 topçu birliği ; ~13.000 Altı bölük halkı
Kayıplar
14.000	40.000

Hotin Muharebesi, Hotin Savaşı veya Hotin Seferi, 2 Eylül ve 9 Ekim 1621 tarihleri arasında Lehistan-Litvanya Birliği ordusu ile Osmanlı İmparatorluğu ordusu arasında meydana gelen muharebeler serisidir.

Çuçoro Savaşı'nda Lehistan'a karşı kazanılan bu büyük zafer sonucunda Osmanlı padişahı II. Osman Lehistan'ı tamamen dize getirerek Osmanlı Devleti'nin sınırlarını Baltık Denizi'ne kadar uzatabileceğini düşündü. Bu amaçla bir yıl sonra 200.000'i aşkın bir sayıda büyük bir ordu hazırlayarak bizzat kendisi bu ordunun başında İstanbul'dan Edirne'ye doğru yola çıktı. Nogay Tatarlarının beyi Kantemir Mirza ve Kırım Hanı Canıbek Giray da ordularıyla birlikte Osmanlı ordusuna katıldılar. Osmanlı tarafında ayrıca çok sayıda Eflak ve Boğdanlı askerler bulunuyordu.

Litvanya Atamanı Jan Karol Chodkiewicz Dinyester nehri'ni geçerek Lehistan veliahtı Władysław Vasa'nın ordularıyla buluştu. Ukrayna Atamanı Konaşeviç-Sahaidaçni de ordularıyla bu koalisyona katıldı. Lehistan orduları Osmanlıların elinde bulunan Hotin kalesi yakınlarında yerleştiler. 2 Eylül'de Osmanlı orduları da Hotin'e ulaştılar. Osmanlılar defalarca Lehistan kuvvetlerine saldırmalarına rağmen başarı elde edemediler. Osmanlılar çok sayıda kayıp verdiler. Yeniçeriler yorulmuştu. Genç Osman'ın itirazlarına rağmen 9 Ekim 1621 günü barış antlaşması yapıldı.

Kaynakça

Özel

^ Uzunçarşılı, İsmail Hakkı (1954). Büyük Osmanlı Tarihi. III (6 bas.). Ankara: Türk Tarih Kurumu. s. 131. ISBN 978-975-6945-11-7. Hotin önüne varış ve savaş Osmanlı ordusu 2 eylül 1621'de (15 şevval 1030) Turla yani Dinyester nehri kenarındaki Hotin kalesi yakınına geldi; kale altında Leh müstah- kem ordugâhı ve alt tarafında kazak kuvvetleri vardı; varıldığı gün harbe başlandı; bu sırada Kırım hanı Can Bey Giray da geldi. 3 eylül'den itibaren yirmi beş gün içinde yapılan tabur yani siper ve istihkâmlı ordu muharebesinde düşman yerinden sökülüp atılamadı, fakat Lehistan içine yapılan akınlar etrafa dehşet ver- mişti. Bu hususta Ulu Nogay Mirzalarından Kantemir Bey'in - ki sonradan Sultan Osman kendisine Silistre beylerbeyliğini vermiştir ve Kırım Hanı mirzalarının ve Kırım hanının ikinci veliahdi demek olan Nureddin Sultan'ın büyük gayretleri görüldü; bilhassa Nureddin Sultan yüzbin esirle ordugâha döndüğünden esir satışı pek ucuzlamıştı.
^ Ágoston, Gábor; Masters, Bruce A. (2009). Encyclopedia of the Ottoman Empire. New York: Infobase. s. 446. ISBN 9781438110257. The Ottoman campaign began in May 1621, and Osman II became the youngest sultan to lead his armies in a military campaign. The confrontation between Ottoman and Polish forces at Hotin, in present-day Ukraine, was inconclusive. It brought only modest success to the Ottomans, including the recapture of Hotin, which had belonged to the principality of Moldavia, an Ottoman vassal state.
^ Shaw, Stanford J.; Shaw, Ezel K. (1976). History of the Ottoman Empire and Modern Turkey. 1. Cambridge: Cambridge University Press. ss. 191-192. ISBN 9780521291637. While the Poles built a new army at Hotin (Khotzim) on the Dniester, Osman prepared to resume the traditions of his ancestors by leading a large force against them. But he marched ahead so slowly that the Poles were able to prepare; hence there was a stalemate, and a new peace agreement was reached (October 6, 1621), restoring the old borders and repeating the old promises, adding Hotin once again to the sultan's domains.
^ Frost (2004), s. 103: "The garrison put up a good fight, but Riga surrendered on 25 September, four days before the Poles and Turks opened talks to end the stalemate at Chocim."
^ Sakaoğlu, Necdet (1999). Bu Mülkün Sultanları: 36 Osmanlı Padişahı [The Sultans of this Realm: 36 Ottoman Sultans]. İstanbul: Oğlak Yayıncılık. s. 214. ISBN 9789753292993. Dinyester kıyısındaki Hotin'e ancak 1 Eylülde ulaşıldığında, Leh ordusu mevzilenmiş bulunuyordu. 3 Eylülde tüfek atışlarıyla başlayan savaşa ikinci gün topçular da girdi. Sonraki günlerde mevzi muharebesine dönüşen çarpışmalar bir ay sürdü. Onca kayıplara karşın bir sonuç alınamadan 6 Ekim 1621'de ateşkes imzalandı." Trans.: "When Khotyn on the Dniester was reached only on September 1, the Polish army was already in position. The battle, which began with rifle fire on September 3, was joined by artillery on the second day. The clashes, which turned into positional warfare in the following days, lasted for a month. The conflict ended without any result despite all the losses, leading to the signing of an armistice on October 6, 1621.
^ Plokhy, Serhii (2015). The Gates of Europe: A History of Ukraine. Penguin Random House. s. 101. ISBN 9780241188101. The Battle of Khotyn ended with no clear victory for either side, but that uncertain outcome was regarded in Warsaw as a triumph for the Kingdom of Poland.
^ Grygorieva, Tetiana (2021). "The "Decisive Embassy" of Prince Krzysztof Zbaraski to Constantinople (1622–1623) and European Diplomacy amidst the Thirty Years' War". Eastern European History Review. Kiev: National University of Kyiv-Mohyla Academy (4): 186. Second, he needed to manifest strength and power of his king after the peace concluded between the Polish-Lithuanian Commonwealth and the Ottoman Empire one year before, in October 1621, near the fortress of Khotyn (Chocim). The siege of Khotyn had ended indecisively and the conditions of the peace, which original copies were lost, could be interpreted differently, so that each party believed to be victorious.
^ Kotlyar, Yuriy; Lymar, Marharyta (2023). "Ukrainian Shield in Defense of European Civilization: Chronology and Periodization". Eminak. 3 (43). Mykolaiv: Scientific Research Center Lukomorie. s. 266. doi:10.33782/eminak2023.3(43).669. 7 Ekim 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi27 Ekim 2024.
^ Stepankov, Valerii; Stepankov, Vitalii (2022). "The Polish-Turkish War of 1620–1621: Myths and Historical Reality". History Journal of Yuriу Fedkovych Chernivtsi National University. Chernivtsi: Chernivtsi University. ss. 90, 97. doi:10.31861/hj2022.55.89-107.
^ Frost 2004, s. 13.
^ Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi; numbers isimli refler için metin sağlanmadı (Bkz: Kaynak gösterme)
^ Kazalak, Kadir; Gündüz, Dr. Tufan. "II. Osman'ın Hotin Seferi (1621)" (PDF). Ankara Üniversitesi: 139. 31 Ağustos 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF)1 Ağustos 2021.
^ (Ottoman Turkish) (Ottoman campaign register/logbook) TÂRİH-İ KAMANİÇE (metin) (PDF). s. 33. 31 October 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 11 January 2018.
^ ^a ^b Brian Davies, Warfare, State and Society on the Black Sea Steppe, 1500–1700, (Routledge, 2007), 99.

Genel

Frost, Robert I. (2004). After the Deluge: Poland-Lithuania and the Second Northern War, 1655-1660. Cambridge: Cambridge University Press.

Notlar

^ ^[1]^[2]^[3]^[4]^[5]^[6]^[7]^[8]^[9]

[1] Uzunçarşılı, İsmail Hakkı (1954). Büyük Osmanlı Tarihi. III (6 bas.). Ankara: Türk Tarih Kurumu. s. 131. ISBN 978-975-6945-11-7. Hotin önüne varış ve savaş Osmanlı ordusu 2 eylül 1621'de (15 şevval 1030) Turla yani Dinyester nehri kenarındaki Hotin kalesi yakınına geldi; kale altında Leh müstah- kem ordugâhı ve alt tarafında kazak kuvvetleri vardı; varıldığı gün harbe başlandı; bu sırada Kırım hanı Can Bey Giray da geldi. 3 eylül'den itibaren yirmi beş gün içinde yapılan tabur yani siper ve istihkâmlı ordu muharebesinde düşman yerinden sökülüp atılamadı, fakat Lehistan içine yapılan akınlar etrafa dehşet ver- mişti. Bu hususta Ulu Nogay Mirzalarından Kantemir Bey'in - ki sonradan Sultan Osman kendisine Silistre beylerbeyliğini vermiştir ve Kırım Hanı mirzalarının ve Kırım hanının ikinci veliahdi demek olan Nureddin Sultan'ın büyük gayretleri görüldü; bilhassa Nureddin Sultan yüzbin esirle ordugâha döndüğünden esir satışı pek ucuzlamıştı.

[2] Ágoston, Gábor; Masters, Bruce A. (2009). Encyclopedia of the Ottoman Empire. New York: Infobase. s. 446. ISBN 9781438110257. The Ottoman campaign began in May 1621, and Osman II became the youngest sultan to lead his armies in a military campaign. The confrontation between Ottoman and Polish forces at Hotin, in present-day Ukraine, was inconclusive. It brought only modest success to the Ottomans, including the recapture of Hotin, which had belonged to the principality of Moldavia, an Ottoman vassal state.

[3] Shaw, Stanford J.; Shaw, Ezel K. (1976). History of the Ottoman Empire and Modern Turkey. 1. Cambridge: Cambridge University Press. ss. 191-192. ISBN 9780521291637. While the Poles built a new army at Hotin (Khotzim) on the Dniester, Osman prepared to resume the traditions of his ancestors by leading a large force against them. But he marched ahead so slowly that the Poles were able to prepare; hence there was a stalemate, and a new peace agreement was reached (October 6, 1621), restoring the old borders and repeating the old promises, adding Hotin once again to the sultan's domains.

[4] Frost (2004), s. 103: "The garrison put up a good fight, but Riga surrendered on 25 September, four days before the Poles and Turks opened talks to end the stalemate at Chocim."

[5] Sakaoğlu, Necdet (1999). Bu Mülkün Sultanları: 36 Osmanlı Padişahı [The Sultans of this Realm: 36 Ottoman Sultans]. İstanbul: Oğlak Yayıncılık. s. 214. ISBN 9789753292993. Dinyester kıyısındaki Hotin'e ancak 1 Eylülde ulaşıldığında, Leh ordusu mevzilenmiş bulunuyordu. 3 Eylülde tüfek atışlarıyla başlayan savaşa ikinci gün topçular da girdi. Sonraki günlerde mevzi muharebesine dönüşen çarpışmalar bir ay sürdü. Onca kayıplara karşın bir sonuç alınamadan 6 Ekim 1621'de ateşkes imzalandı." Trans.: "When Khotyn on the Dniester was reached only on September 1, the Polish army was already in position. The battle, which began with rifle fire on September 3, was joined by artillery on the second day. The clashes, which turned into positional warfare in the following days, lasted for a month. The conflict ended without any result despite all the losses, leading to the signing of an armistice on October 6, 1621.

[6] Plokhy, Serhii (2015). The Gates of Europe: A History of Ukraine. Penguin Random House. s. 101. ISBN 9780241188101. The Battle of Khotyn ended with no clear victory for either side, but that uncertain outcome was regarded in Warsaw as a triumph for the Kingdom of Poland.

[7] Grygorieva, Tetiana (2021). "The "Decisive Embassy" of Prince Krzysztof Zbaraski to Constantinople (1622–1623) and European Diplomacy amidst the Thirty Years' War". Eastern European History Review. Kiev: National University of Kyiv-Mohyla Academy (4): 186. Second, he needed to manifest strength and power of his king after the peace concluded between the Polish-Lithuanian Commonwealth and the Ottoman Empire one year before, in October 1621, near the fortress of Khotyn (Chocim). The siege of Khotyn had ended indecisively and the conditions of the peace, which original copies were lost, could be interpreted differently, so that each party believed to be victorious.

[8] Kotlyar, Yuriy; Lymar, Marharyta (2023). "Ukrainian Shield in Defense of European Civilization: Chronology and Periodization". Eminak. 3 (43). Mykolaiv: Scientific Research Center Lukomorie. s. 266. doi:10.33782/eminak2023.3(43).669. 7 Ekim 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi27 Ekim 2024.

[9] Stepankov, Valerii; Stepankov, Vitalii (2022). "The Polish-Turkish War of 1620–1621: Myths and Historical Reality". History Journal of Yuriу Fedkovych Chernivtsi National University. Chernivtsi: Chernivtsi University. ss. 90, 97. doi:10.31861/hj2022.55.89-107.

[FOOTNOTEFrost200413-11] Frost 2004, s. 13.

[numbers-12] Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi; numbers isimli refler için metin sağlanmadı (Bkz: Kaynak gösterme)

[13] Kazalak, Kadir; Gündüz, Dr. Tufan. "II. Osman'ın Hotin Seferi (1621)" (PDF). Ankara Üniversitesi: 139. 31 Ağustos 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF)1 Ağustos 2021.

[tarih-14] (Ottoman Turkish) (Ottoman campaign register/logbook) TÂRİH-İ KAMANİÇE (metin) (PDF). s. 33. 31 October 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 11 January 2018.

[Davies99-15] Brian Davies, Warfare, State and Society on the Black Sea Steppe, 1500–1700, (Routledge, 2007), 99.

[10] [1]^[2]^[3]^[4]^[5]^[6]^[7]^[8]^[9]

[a]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

g t d Yüzyıllara göre Osmanlı İmparatorluğu'nun taraf olduğu önemli kuşatmalar
13.-14.	1285 Kulacahisar 1326 Bursa 1328-1331 Nikea 1333-1337 İzmit 1361 Edirne 1383-1387 Selanik 1383 Sofya 1385 Niş 1393 Tırnova 1394-1396 Konstantinopolis 1397-1402 Konstantinopolis
15.	1411 Konstantinopolis 1422 Konstantinopolis 1422-1430 Selanik 1428 Güvercinlik 1439 Semendire 1440 Belgrad 1440-41 Nobırda 1448 Kocacık 1450 Akçahisar 1453 İstanbul 1455 Berat 1456 Belgrad 1459 Semendire 1461 Trabzon 1462 Midilli 1463 Yayçe 1464 Yayçe 1467 Akçahisar 1470 Eğriboz 1474 İşkodra 1475 Kefe 1477-78 Akçahisar 1478-79 İşkodra 1480 Rodos 1481 Otranto 1484 Kili 1484 Akkerman 1499 İnebahtı
16.	1500 Modon 1500 Kefalonya 1501 Dıraç 1514-5 Diyarbakır 1516-7 Mardin 1517 Kahire 1521 Belgrad 1522 Knin 1522 Rodos 1529 Cezayir Adası 1529 Viyana 1532 Güns (Kőszeg) 1532 Maribor 1533-34 Koron 1534 Tunus 1534 Bağdat 1537 Klis 1537 Korfu 1538 Diu 1539 Kastelnovo 1541 Budin 1541 Cezayir 1542 Peşte 1543 Nice 1543 Estergon 1548 Aden 1548 Van 1551 Trablus 1552 Maskat 1552 Hürmüz 1552 Temeşvar 1552 Eğri 1556 Vahran 1559 Bahreyn 1563 Vahran 1565 Malta 1566 Zigetvar 1569-70 Kevkeban 1570 Lefkoşa 1570-71 Mağusa 1574 Tunus 1585 Tebriz 1585-86 Tebriz 1592 Bihaç 1593 Kulpa 1594 Yanıkkale 1596 Eğri 1598 Budin
17.	1601 Kanije 1602 İstolni Belgrad 1603 Tebriz 1605 Estergon 1616 Revan 1621 Hotin 1625 Bağdat 1630 Bağdat 1635 Revan 1638 Bağdat 1642 Azak 1645 Hanya 1646 Resmo 1660 Varad 1663 Uyvar 1664 Zerinvar 1648-1669 Kandiye 1672 Kamaniçe 1678 Çehrin 1683 Viyana 1684 Budin 1684 Ayamavra 1685 Uyvar 1686 Budin 1686 Peçuy 1688 Eğriboz 1688 Belgrad 1689 Perekop 1690 Belgrad 1692 Hanya 1693 Belgrad 1695 Azak 1696 Azak
18.	1715 Anabolu 1716 Korfu 1716 Temeşvar 1717 Belgrad 1724 Hoy 1724 Hemedan 1724 Revan 1725 Tebriz 1731 Revan 1731 Urmiye 1733 Bağdat 1734-35 Gence 1735 Kars 1737 Özi 1739 Belgrad 1743 Musul 1744 Kars 1769 Hotin 1773 Silistre 1788 Özi 1788 Hotin 1789 Belgrad 1789 İzmail 1799 El-Ariş 1799 Yafa 1799 Akka
19.	1801 Kahire 1806 Belgrad 1821 Patras 1821-22 Akropol 1821 Tripoliçe 1822 Mesalongi 1823 Mesalongi 1825-26 Mesalongi 1826-27 Akropol 1828 Kars 1828 Şumnu 1828 Silistre 1828 Varna 1854 Kalafat 1854 Silistre 1854-55 Sivastopol 1855 Kars 1877 Plevne
20.	1912-13 İşkodra 1912-13 Edirne 1915 Van 1915-16 Kût'ül-Amâre 1916-1919 Medine
Osmanlı mağlubiyetleri italik olarak gösterilmiştir.