Ayşegül Sarıca - Vikipedi
İçeriğe atla
Ana menü
Gezinti
  • Anasayfa
  • Hakkımızda
  • İçindekiler
  • Rastgele madde
  • Seçkin içerik
  • Yakınımdakiler
Katılım
  • Deneme tahtası
  • Köy çeşmesi
  • Son değişiklikler
  • Dosya yükle
  • Topluluk portalı
  • Wikimedia dükkânı
  • Yardım
  • Özel sayfalar
Vikipedi Özgür Ansiklopedi
Ara
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç

İçindekiler

  • Giriş
  • 1 Yaşamı
  • 2 Ödülleri
  • 3 Ayrıca bakınız
  • 4 Kaynakça

Ayşegül Sarıca

  • مصرى
  • Català
  • English
  • Oʻzbekcha / ўзбекча
Bağlantıları değiştir
  • Madde
  • Tartışma
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Araçlar
Eylemler
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Genel
  • Sayfaya bağlantılar
  • İlgili değişiklikler
  • Kalıcı bağlantı
  • Sayfa bilgisi
  • Bu sayfayı kaynak göster
  • Kısaltılmış URL'yi al
  • Karekodu indir
Yazdır/dışa aktar
  • Bir kitap oluştur
  • PDF olarak indir
  • Basılmaya uygun görünüm
Diğer projelerde
  • Vikiveri ögesi
Görünüm
Vikipedi, özgür ansiklopedi
Ayşegül Sarıca
Genel bilgiler
Doğum28 Mayıs 1935(1935-05-28)[1][2]
Kadıköy
Ölüm10 Mart 2023 (87 yaşında)[2]
MesleklerMüzisyen
ÇalgılarPiyano
Eş
Nejat Diyarbekirli
(e. 1963; ö. 2017)
[3][4][5]
ÇocuklarıOsman Diyarbekirli[3][4]
Selçuk Zeynep Diyarbekirli[3][4]

Ayşe Gül Sarıca Diyarbekirli (28 Mayıs 1935, Kadıköy - 10 Mart 2023) Türk piyanist, eğitimci.

Piyano virtüözü olarak kabul edilen Ayşegül Sarıca Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası solistlerinden olup 1971 yılında Devlet Sanatçısı unvanını almıştır.

Yaşamı

[değiştir | kaynağı değiştir]

1935 yılında İstanbul'un Moda semtinde dünyaya geldi. Anne tarafından Sadrazam Ahmet İzzet Furgaç’ın, baba tarafından Yıldız Sarayı’nın doktoru Arif Paşa’nın torunudur.[6] Moda’ya yerleşen ilk Türk ailelerden olan Sarıcalar, Eğriboz Adası’ndan İstanbul’a göç etmiş asker kökenli bir aile idi.[7] Ayşegül Sarıca, Moda’daki Sarıca Arif Paşa Konağı’nda büyüdü; Almanca ve İngilizce öğrendi.[6]

Piyano öğrenimine Ferdi Ştatzer ile başladı. Üç yıl özel olarak, beş yıl da İstanbul Belediye Konservatuvarında Ferdi Ştatzer ile çalıştı.[8] İlk solo konserini dokuz yaşındayken Kadıköy Halkevi’nde verdi.[8]

Okulu bitirdikten sonra anne ve babasıyla birlikte Paris'e giden Sarıca, 1951'de Paris Devlet Konservatuvarı sınavını kazandı. Bu kurumda Lucette Descaves ile piyano, Pierre Pasquier ile oda müziği çalıştı. 1953'te piyano bölümünden, 1954 yılında ise oda müziği bölümünden birincilik derecesiyle mezun oldu.[8] Aynı yıl Marguerite Long'un Müzik Akademisi'nde ünlü eğitimciyle ileri solistlik çalışmalarına başladı. 1955 yılında Uluslararası Münih Piyano yarışmasında "Jüri Özel Ödülü"nü, 1957'de M. Long-Jacques Thibaud Uluslararası Yarışması'nda "Gabriel Faure Derneği Ödülü"nü,1959'da M. Long-Jacques Thibaud Uluslararası Yarışması'nda "Paris Kenti Ödülü"nü aldı.

27 Mayıs 1963 tarihinde Paris'te iki evladının, Osman ve Selçuk Zeynep'in babaları sanat tarihçisi, akademisyen, eski milli basketbolcu Nejat Diyarbekirli ile evlendi.[3][4][6]

Türkiye'de ve yurtdışında Karel Ancerl, Pierre Dervaux, Anatole Fistoulari, Louis Fourestier, Gotthold Lessing ve Heinz Walberg gibi dünyaca ünlü şeflerle konserler verdi. Konser verdiği ülkeler arasında Birleşik Krallık, Fransa, İtalya, Almanya, Avusturya, Belçika, Sovyetler Birliği, Macaristan, Çekoslovakya, İsveç, Norveç, Finlandiya ve Avustralya vardır.

Piyanist, 1968'den itibaren Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası solistliğini yaptı. Kendisine 1971'de "Devlet sanatçısı" unvanı verildi.[9] 1974 yılında Fransız Kültür Bakanlığı'ndan “Chevalier de I′Ordre des Arts et des Lettres (Sanat ve Edebiyat Nişanı)" ile onurlandırıldı.

Sanatçı, Bach ile başlayıp 20. yüzyıl başına uzanan, romantik ağırlıklı bir dağarcığa sahiptir.[6] Christian Ferras, André Navarra, Heinrich Schiff ve Aleksander Rudin gibi virtüözlerle resitaller vermiştir. Sanatçı, 1991’de Hikmet Şimşek yönetimindeki Macar Devlet Senfoni Orkestrası eşliğinde Cemal Reşit Rey’in “Kâtibim” çeşitlemelerinin kaydını gerçekleştirdi. Ayla Erduran ile yorumladığı Grieg, Debussy ve Franck’in keman-piyano sonatları, Gürer Aykal yönetiminde Ankara Oda Orkestrası ile seslendirdiği Mozart’ın 15 ve 23. Konçertoları, Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası ile Beethoven’ın 3. ve 4. Konçertoları, Bilkent Senfoni Orkestrası ile Schumann’ın La Minör Piyano Konçertosu gerçekleştirdiği kayıtlar arasındadır. Solo piyano repertuvarı olarak Schubert ve Rahmaninov'un "Müzikli Dakikaları”'nı kaydetmiştir.

Ernő Dohnányi'nin Bir Çocuk Şarkısı Üzerine Çeşitlemeler 'inin (1975); Rahmaninov'un 4. Piyano Konçertosunun (1986) ve Dvořák'ın Sol minör Piyano Konçertosunun (1999) Türkiye'deki ilk seslendirilişlerini gerçekleştiren piyanisttir. Sarıca ayrıca Çetin Işıközlü'nün Ordu Senfonisi'nin, Ali Darmar'ın Piyano Sonatının ve Prelüdlerinin ilk seslendirilişlerini gerçekleştirmiştir.[8]

1991-2000 yılları arasında Bilkent Üniversitesi'nde ders veren sanatçı, 1999'dan itibaren İstanbul Teknik Üniversitesi Müzik İleri Araştırmaları Merkezi'nde öğrenci yetiştirdi.[10]

2006 yılında İstanbul Kültür Sanat Vakfı Onur Ödülü'nü değer görüldü.[11] 2018 yılında Sevda-Cenap And Müzik Vakfı Onur Ödülü Altın Madalyası'yla ödüllendirildi.[12] Yaşamı, Sevda-Cenap And Müzik Vakfı'nca Serhan Yedig tarafından kaleme alınan "Piyano Çalmak Güzelliklerde Yaşamaktır" (2021) adıyla kitaplaştırıldı.[13]

Sarıca, 10 Mart 2023'te öldü.

Ödülleri

[değiştir | kaynağı değiştir]
  • 1955: Uluslararası Münih Piyano yarışmasında Jüri Özel Ödülü
  • 1959: Long-Jacques Thibaud Uluslararası Yarışması "Paris Kenti Ödülü"
  • 1970: Beethoven Madalyası (altın)
  • 1971: Türkiye Cumhuriyeti Devlet Sanatçısı unvanı
  • 1974: "Chevalier de I'Ordre des Arts et des Lettres" madalyası
  • 2006: İstanbul Kültür Sanat Vakfı Onur Ödülü[14]
  • 2018: Sevda-Cenap And Müzik Vakfı Onur Ödülü Altın Madalyası[15]

Ayrıca bakınız

[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Ayşegül Sarıca Köşkü

Kaynakça

[değiştir | kaynağı değiştir]
  1. ^ "İstanbul Büyükşehir Belediyesi Mezar Yeri Sorgulama". 16 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Ağustos 2022. 
  2. ^ a b "İstanbul Büyükşehir Belediyesi Vefat Bilgisi Sorgulama". 3 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Ağustos 2022. 
  3. ^ a b c d "PROF. NEJAT DİYARBEKİRLİ'NİN HAYATI VE ESERLERİ". 23 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  4. ^ a b c d "15 Temmuz 2017 Tarihli Hürriyet Vefat İlanları Sayfası". 12 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  5. ^ "Sözcü Bugünkü Vefat (Ölüm) – Başsağlığı – Anma – Teşekkür – Mevlit İlanları-13.3.2023". 14 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mart 2023. 
  6. ^ a b c d İlyasoğlu, Evin. "Ayşegül Sarıca'yı ne kadar tanırsınız?". Cumhuriyet gazetesi, 26 Şubat 2014. 1 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Aralık 2015. 
  7. ^ "Sarıca Arif Paşa Konağı". Degisti.com sitesi. 6 Kasım 2011. 3 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Aralık 2015. 
  8. ^ a b c d "Ayşegül Sarıca ile geçmişten bugüne…". Andante Dergisi ,19 Temmuz 2013. 22 Mart 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Aralık 2015. 
  9. ^ "1971 Yılında Seçilen Devlet Sanatçıları". Kültür ve Turizm Bakanlığı Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğü web sitesi. 7 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Aralık 2015. 
  10. ^ "MIAM Akademik Kadro". miam.itu.edu.tr. 18 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Aralık 2015. 
  11. ^ "Onur Ödülleri". 30 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Aralık 2015. 
  12. ^ SCA Müzik Vakfı Onur Ödülleri 12 Şubat 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., 13 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim: 13 Şubat 2020
  13. ^ "Ayşegül Sarıca'ya Onur Ödülü..." Cumhuriyet. 15 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Mart 2023. 
  14. ^ "Bir İstanbul Hanımefendisi". muzikoloji.org. 15 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ağustos 2023. 
  15. ^ "Ayşegül Sarıca'ya Onur Ödülü..." Cumhuriyet. 12 Nisan 2018. 15 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ağustos 2023. 
  • g
  • t
  • d
Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı devlet sanatçıları
1970–1979
  • Adnan Saygun
  • Necil Akses
  • Ulvi Cemal Erkin
  • Mithat Fenmen
  • İlhan Usmanbaş
  • Gülay Uğurata
  • İdil Biret
  • Suna Kan
  • Ayla Erduran
  • Ayşegül Sarıca
  • Verda Erman (1971)
1980–1989
  • Nevit Kodallı
  • Cemal Reşit Rey
  • Hikmet Şimşek
  • Gürer Aykal
  • İsmail Aşan
  • Tunç Ünver
  • Cüneyt Gökçer
  • Yıldız Kenter
  • Meriç Sümen
  • Suna Korat (1981)
  • Nevzad Atlığ
  • Ayhan Baran
  • Vasfi Rıza Zobu
  • Bedia Muvahhit
  • Mükerrem Berk
  • Gülsin Onay
  • Ayten Gökçer (1987)
  • Aydın Gün
  • Leyla Gencer (1988)
1990-1999
  • Necdet Yaşar
  • İsmail Baha Sürelsan
  • Alâeddin Yavaşca
  • Zeki Müren
  • Teoman Önaldı
  • Yesari Asım Arsoy
  • Sâdi Yâver Ataman
  • Nida Tüfekçi
  • Mustafa Geceyatmaz
  • Mustafa Turan
  • Barış Manço
  • Hüseyin Sermet
  • Güher Pekinel
  • Süher Pekinel
  • Okan Demiriş
  • Mete Uğur
  • Macide Tanır
  • Bozkurt Kuruç
  • Osman F. Seden
  • Türkan Şoray
  • Hülya Koçyiğit
  • Orhan Şaik Gökyay
  • Tarık Buğra
  • Attilâ İlhan
  • Ali Avni Çelebi
  • Sabri Berkel
  • Turan Erol
  • Devrim Erbil
  • Hüseyin Anka Özkan
  • Sadi Diren (1991)
  • Müzeyyen Senar
  • Mehveş Emeç
  • Şefika Kutluer
  • Tekin Akmansoy
  • Muazzez Abacı
  • Metin Akpınar
  • İzzet Altınmeşe
  • Selmi Andak
  • Avni Anıl
  • Nezihe Araz
  • Muzaffer Arıkan
  • Orhan Asena
  • Semih Balcıoğlu
  • Recep Bilginer
  • Ali Can
  • Koral Çalgan
  • İnci Çayırlı
  • Merih Çimenciler
  • Ali Doğan
  • Haldun Dormen
  • Armağan Elçi
  • Erol Erdinç
  • Özdemir Erdoğan
  • Musa Eroğlu
  • Muazzez Ersoy
  • Semiha Berksoy
  • Zeki Alasya
  • Mengü Ertel
  • Orhan Gencebay
  • Nurşen Girginkoç
  • Rengim Gökmen
  • Ruşen Güneş
  • Fahrettin Güven
  • Nedret Güvenç
  • Fikret Hakan
  • Selahattin İçli
  • Selim İleri
  • Çolpan İlhan
  • Yekta Kara
  • Cemil Karababa
  • Müşfik Kenter
  • Kayıhan Keskinok
  • Levent Kırca
  • Atilla Manizade
  • Yusuf Nalkesen
  • Tankut Öktem
  • Gazanfer Özcan
  • Ahmet Özhan
  • Münir Özkul
  • Sezen Cumhur Önal
  • Kutlu Payaslı
  • Ajda Pekkan
  • Ali Poyrazoğlu
  • Ozan Sağdıç
  • Mustafa Sağyaşar
  • Samime Sanay
  • Emel Sayın
  • Timur Selçuk
  • Nedret Selçuker
  • Nesrin Sipahi
  • Ferit Sıdal
  • Kâmil Sönmez
  • Muammer Sun
  • Gülriz Sururi
  • Dinçer Sümer
  • Şener Şen
  • Ziya Taşkent
  • Orhan Taylan
  • Okay Temiz
  • Zekai Tunca
  • Neriman Altındağ Tüfekçi
  • Dilek Türker
  • Nejat Uygur
  • Necdet Varol
  • Gönül Yazar
  • Jale Yılmabaşar
  • Nilüfer Yumlu
  • Metin Yurdanur
  • Gülşen Tatu (1999)
Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin
  • MusicBrainz: 71125849-6c23-4fca-8191-898aef7454f6
"https://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=Ayşegül_Sarıca&oldid=36519283" sayfasından alınmıştır
Kategoriler:
  • 1935 doğumlular
  • 2023'te ölenler
  • Türk piyanistler
  • Devlet sanatçıları
  • Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası sanatçıları
  • Devlet Senfoni Orkestrası sanatçıları
  • Türk klasik piyanistler
  • Karacaahmet Mezarlığı'na defnedilenler
  • Kadın klasik piyanistler
  • CNSAD'da öğrenim görenler
  • İstanbul ili doğumlu müzisyenler
Gizli kategoriler:
  • Webarşiv şablonu wayback bağlantıları
  • MusicBrainz tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
  • Sayfa en son 18.59, 13 Aralık 2025 tarihinde değiştirildi.
  • Metin Creative Commons Atıf-AynıLisanslaPaylaş Lisansı altındadır ve ek koşullar uygulanabilir. Bu siteyi kullanarak Kullanım Şartlarını ve Gizlilik Politikasını kabul etmiş olursunuz.
    Vikipedi® (ve Wikipedia®) kâr amacı gütmeyen kuruluş olan Wikimedia Foundation, Inc. tescilli markasıdır.
  • Gizlilik politikası
  • Vikipedi hakkında
  • Sorumluluk reddi
  • Davranış Kuralları
  • Geliştiriciler
  • İstatistikler
  • Çerez politikası
  • Mobil görünüm
  • Wikimedia Foundation
  • Powered by MediaWiki
Ayşegül Sarıca
Konu ekle