Afea Tapınağı

Afea Tapınağı
Ναός Αφαίας
	Afea Tapınağı'nın Yunanistan'daki konumu
	Afea Tapınağı Yunanistan haritasındaki konumu.
Konum	Egine, Yunanistan
Koordinatlar	37°45′15″K 23°32′0″D / 37.75417°K 23.53333°D
Tür	Yunan tapınağı
Uzunluk	80 m
Genişlik	80 m
Yüzölçümü	640 m²
Tarihçe
Kuruluş	MÖ 500
Devir(ler)	Arkaik Yunanistan; Helenistik Dönem
Sit ayrıntıları
Durum	Çökmüş çatı ile ayakta
Mülkiyet	Kamu
İşletme	26. Tarih Öncesi ve Klasik; Antikalar Eforatı
Kamusal erişim	Evet

Afea Tapınağı (Yunanca: Ναός Αφαίας, romanize: Naos Afeas), Yunanistan'ın Egine adasında bulunan bir Yunan tapınağıdır. Ana limandan karayoluyla yaklaşık 13 km doğuda, adanın doğu tarafında yaklaşık 160 m'lik bir tepede durmaktadır. Eskiden Jüpiter Panhellenius Tapınağı olarak bilinen Dor tapınağının artık ana tanrıça Afea'ya adanmış olduğu kabul edilmektedir. J. M. W. Turner gibi Neoklasik ve Romantik sanatçıların gözdesiydi.

Aphaia, yalnızca bu kutsal alanda tapınılan bir Yunan tanrıçasıydı. MÖ 500'e ait mevcut tapınak, MÖ 570'e ait daha eski bir tapınağın kalıntıları üzerine inşa edilmiştir ve bu tapınak M.Ö. 510'da yangınla yok olmuştur. Bu eski tapınağın unsurları, daha sonraki tapınağın daha büyük, düz terasının dolgusuna gömülmüştür ve bu nedenle iyi korunmuştur. Bu gömülü parçaların çoğunda bol miktarda boya izi kalmıştır. MÖ 7. yüzyılda aynı yerde bulunan başka bir tapınak daha olabilir, ancak hem plan hem de uygulama açısından çok daha küçük ve daha basit olduğu düşünülmektedir. Alanda, orantılı olarak çok sayıda kadın heykelciği de dahil olmak üzere önemli miktarda Geç Tunç Çağı heykelciği keşfedilmiştir; bu da belki de alandaki kült faaliyetinin MÖ 14. yüzyıldan beri sürekli olduğunu ve kült için bir Minos bağlantısı olduğunu göstermektedir. Son tapınak alışılmadık bir plana sahiptir ve Arkaik teknikten Erken Klasik tekniğe geçişi gösterdiği düşünülen alınlık heykelleri açısından da önemlidir. Bu heykeller Münih'teki Glyptothek'te sergilenmektedir ve bir dizi parça Egine müzelerinde ve alanın kendisinde bulunmaktadır.

Ek okuma

Bankel, Hansgeorg. 1993. Der spätarchaische Tempel der Aphaia auf Aegina. Denkmäler antiker Architektur 19. Berlin; New York: W. de Gruyter. 9783110128086.
Cartledge, Paul, Ed., 2002. The Cambridge Illustrated History of Ancient Greece, Cambridge University Press, p. 273.
Cook, R. M. 1974. The Dating of the Aegina Pediments. Journal of Hellenic Studies, 94 pp. 171. DOI:10.2307/630432
Diebold, William J. 1995. "The Politics of Derestoration: The Aegina Pediments and the German Confrontation with the Past." Art Journal, 54, no2 pp. 60–66.
Furtwängler, Adolf, Ernst R. Fiechter and Hermann Thiersch. 1906. Aegina, das Heiligthum der Aphaia. München: Verlag der K. B. Akademie der wissenschaften in Kommission des G. Franz'schen Verlags (J. Roth).
Furtwängler, Adolf. 1906. Die Aegineten der Glyptothek König Ludwigs I, nach den Resultaten der neuen Bayerischen Ausgrabung. München: Glyptothek: in Kommission bei A. Buchholz.
Glancey, Jonathan, Architecture, Doring Kindersley, Ltd.:2006, p. 96.
Invernizzi, Antonio. 1965. I frontoni del Tempio di Aphaia ad Egina. Torino: Giappichelli.
Ohly, Dieter. 1977. Tempel und Heiligtum der Aphaia auf Ägina. München: Beck.
Pilafidis-Williams, Korinna. 1987. The Sanctuary of Aphaia on Aigina in the Bronze Age. Munich: Hirmer Verlag. 9783777480107
Schildt, Arthur. Die Giebelgruppen von Aegina. Leipzig : [H. Meyer], 1895.
Schwandner, Ernst-Ludwig. 1985. Der ältere Porostempel der Aphaia auf Aegina. Berlin: W. de Gruyter. 9783110102796.
Webster, T. B. L. 1931. "The Temple of Aphaia at Aegina," Journal of Hellenic Studies, 51: 2, pp. 179–183.

Dış bağlantılar

Wikimedia Commons'ta Afea Tapınağı ile ilgili ortam dosyaları mevcuttur.