Yunan milliyetçiliği
Yunan milliyetçiliği ya da Hellen milliyetçiliği Yunanların ve Yunan kültürünün milliyetçiliğine atıfta bulunmaktadır.[1] Bir ideoloji olarak, Yunan milliyetçiliği, modern öncesi çağlardan beri ortaya çıkmış ve evrimleşmiştir.[1] 18. yüzyıldan başlayarak, Yunan Kurtuluş Savaşı'nda (1821-1829) Osmanlı İmparatorluğu aleyhine sonuçlanan önemli bir siyasi hareket haline geldi.[1] Bugün Yunan milliyetçiliği, Yunan-Türk arasındaki Kıbrıs meselesinde önemini koruyor.[1]
Tarihçe
[değiştir | kaynağı değiştir].jpg)
Panhellenik alanların kurulması, Yunan milliyetçiliğinin büyümesi ve benlik bilincinde önemli bir bileşen olarak görev yapmıştır. MS 5. yüzyılda Yunan-Pers Savaşları sırasında, Yunan milliyetçiliği, bazı Yunan devletleri hala İran İmparatorluğu ile müttefik oldukları için esas olarak bir siyasi gerçek yerine bir ideoloji olarak kuruldu. Bizans imparatorluğu, Paleologi hanedanı tarafından yönetildiğinde (1261-1453) antik Yunan'a geri dönerek eşlik eden yeni bir Yunan vatanseverliği dönemi ortaya çıktı. O sırada bazı tanınmış kişiler İmparatorluk unvanını "basileus ve Romalıların otokratları" unvanından "Hellenlerin İmparatoru"na değiştirmeyi de önerdi. Görkemli geçmişe yönelik bu coşku, modern Yunan devletinin dört yüzyıl sonrasında Osmanlı İmparatorluğunun egemenliğinden çıkmasına yol açan harekette güçlü bir unsurdu.
Enosis (Yunan nüfusunun yaşadığı bölgelerin daha büyük bir Yunan devletine dahil edilmesi) isteyen popüler hareketler Girit (1908), İyon Adaları (1864) ve Dodecanese'nin (1947) Yunanistan'a katılımıyla sonuçlandı. Enosis çağrısı da İngiliz Yönetimindeki Kıbrıs siyasetinin bir özelliği idi. Savaşlar boyunca, bazı Yunan milliyetçileri Ortodoks Hristiyan Arnavutları, Arumenleri ve Bulgarları Yunan ulusuna asimile edilebilecek topluluklar olarak gördüler. Yunan irredentizmi olan "Megali İdea", Türk-Yunan Savaşı'nda (1919-1922) geriledi. O zamandan beri, Türk-Yunan ilişkileri, Türklerin Kıbrıs'ı yönetim altına alması ile sonuçlanan Yunan ve Türk milliyetçiliği arasındaki gerginlikle karakterize edildi (1974).
Milliyetçilik, Yunan devletinin ilk yüzyılı ve yarısı boyunca Yunan siyasetinde önemli bir rol oynadı. Geçmiş ve bugünkü milliyetçi partiler şunları içerir:
- Milliyetçi Parti (1865-1913) (yok)
- Özgür Düşünceliler Partisi (1922-1936) (yok)
- Yunan İttifakı (1951-1955) (yok)
- 4 Ağustos Partisi (1965-1977) (yok)
- Ulusal Uyum (1977-1981) (yok)
- Helenizm Partisi (1981-2004) (yok)
- Ulusal Siyasi Birlik (1984-1996) (yok)
- Helenik Cephe (1994-2005) (yok)
- Cephe Hattı (1999-2000) (yok)
- Yurtsever İttifak (2004-2007) (yok)
- Halkın Ortodoks İttifakı (2000-aktif)
- Ulusal Cephe (2012-aktif)
- Altın Şafak (1980-aktif)
- Bağımsız Yunanlar (2012-aktif)
- Ulusal Birlik İttifakı (2011-aktif)
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ a b c d Grosby, Steven Elliott (2005). Nationalism : a very short introduction. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0192840981.
Ayrıca bakınız
[değiştir | kaynağı değiştir]Konuyla ilgili yayınlar
[değiştir | kaynağı değiştir]- Moles, Ian N. (1969). "Nationalism and Byzantine Greece". Greek, Roman and Byzantine Studies. 10 (1). ss. 95-107. 21 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi27 Aralık 2019.
