İskoç milliyetçiliği

İskoç milliyetçiliği İskoçların özgürlüğünü ve birliğini savunan ve İskoç milletinin ilerlemesini, gelişmesini amaçlayan siyasi bir görüştür.

İskoç milliyetçiliği 1920'lerden 1970'lere kadar şekillenmeye başladı ve 1980'ler ve 1990'larda mevcut ideolojik olgunluğa ulaştı. Ulusun kökeni, siyasi bağlamı ve İskoçça şiiri ve filmi dahil olmak üzere benzersiz özellikleri, bireyin İskoçya'yı farklı şekilde tanımlamasını ve desteklemesini sağlar.

Dil

1872 Eğitim Yasası uyarınca, okula devam zorunluydu ve hem Lowlands hem de Highlands ve Islands okullarında yalnızca İngilizce öğretildi veya tolere edildi. Sonuç olarak, okulda ya da okul sahasında İskoçça ya da İskoç Galcesi konuşan herhangi bir öğrenci, Ronald Black'in "[kendi] anadilini konuştuğu için dövülmeye ilişkin tanıdık İskoç deneyimi" dediği şeyi bekleyebilirdi.

Bu nedenle, hem Gal hem de Lowlands İskoçlarının korunması ve yeniden canlandırılması, milliyetçi ideolojide kilit bir rol oynamaktadır. Dilsel bağımsızlık, öncelikle Robert Burns'ün İskoç Bağımsızlık Savaşları olayları hakkındaki şiiriyle ilişkilidir, İskoç Rönesansı sırasında Hugh MacDiarmid tarafından yönetilen bir yeniden canlanma yaşamadan önce.

2005 tarihli Galce Yasası'nın yetki devri ve kabulünden bu yana ve İskoç milliyetçileri, İskoç Parlamentosu tarafından finanse edilen daldırma okullarının yayılması yoluyla İskoç Galcesini yok olmanın eşiğinden geri getirme çabalarına öncülük ettiler.