Mustafapaşa, Ürgüp
| Mustafapaşa | |
|---|---|
 | |
.JPG) | |
 Nevşehir'in konumu | |
  Mustafapaşa Başdere'nin Nevşehir'deki konumu | |
| Ülke | Türkiye |
| İl | Nevşehir |
| İlçe | Ürgüp |
| Coğrafi bölge | İç Anadolu Bölgesi |
| Rakım | 1276 m |
| Nüfus (2024) | |
| • Toplam | 1.358 |
| Zaman dilimi | UTC+03.00 (TSİ) |
| İl alan kodu | 0384 |
| İl plaka kodu | 50 |
| Posta kodu | 50402 |
Mustafapaşa, Nevşehir ilinin Ürgüp ilçesine bağlı bir beldedir.
19. yüzyıldan kalma gösterişli taş konakları ile çok sayıda oyma kilise ve manastırın bulunduğu bir yerleşimdir. 1981 yılında turizme açılmış; 2021'de Dünya Turizm Örgütü tarafından dünyadaki en iyi turizm köylerinden biri olarak seçilmiştir.
Eski adı Sinasos olan Mustafapaşa, 19. yüzyılda Kapadokya’nın en tanınmış ve zengin yerleşimlerinden biri idi. Sinasos'un kasaba dışına giderek ticaretle uğraşan ve zenginleşen Rum ahalisi, kasabalarına büyük konaklar, kamusal yapılar inşa etmiş ve böylece görkemli binalarla dolan, nüfusu üç bini aşan, sosyal, kültürel ve ekonomik açıdan da gelişen Sinasos "Doğu'nun İncisi" olarak anılmıştır.
Rum ahali 1924 nüfus mübadelesi ile ayrıldıktan sonra kasabaya Yunanistan'daki dağlık Jerveni köyünden mübadiller yerleşti. Üç mahalleden ibaret küçük bir yerleşim haline gelen kasaba, Mustafapaşa adını aldı. Mustafapaşa, belediye örgütlü bir belde iken nüfusun iki binin altına düşmesi ile 2013'te idari olarak bir köye dönüştü; 2024'te yeniden belde statüsü kazandı.
Konum
[değiştir | kaynağı değiştir]Köy, Nevşehir iline 23 km, Ürgüp ilçesine 5 km uzaklıktadır.[3] Kapadokya bölgesi olarak bilinen Avanos-Ürgüp-Uçhisar üçgeni içindedir.[4] Çevresindeki beş tepenin eteklerine kurulmuştur.
Tarihçe
[değiştir | kaynağı değiştir]19. yüzyıl öncesi
[değiştir | kaynağı değiştir]Ortaçağ’da pek bilinmeyen yerleşimin adı, 1476 ve 1927 yılı kayıtlarında Sinasos (Yunanca yazılışı: Σινάσος) olarak geçmektedir.[5] Bu kelimenin Rumca öncesi Anadolu dillerine dayandığı, "güzel balık" anlamına gelen "Sina" ve yer adı eki olan "Assa" ifadesinden meydana gelmiş olabileceği iddia edilmiştir.[6]
Yerleşimin 19. yüzyıl öncesine dair fazla bilgi bulunmamaktadır. Kaynaklarda, 13. yüzyılda Hacı Bektaş-i Veli’nin Sinasos’ta bulunduğuna dair bilgiler bulunur. Hacı Bektaş Vilayetnâmesi'nin Sinassos’ta geçen bir bölümünde, Bektaş’ın oradaki Hristiyanlar’a yardım yaptığı sırada bir mucize gerçekleştirdiği anlatılır.[7] Sinasoslu Hristiyanların bu yüzden Hacı Bektaş Veli'nin mezarı başına hacca gittikleri ifade edilir.[7]
16. yüzyıl sonlarından yaptırılmış olan Gazi Sokak Çeşmesi, 1601 yılında inşa ettirilmiş olan Cami-i Kebir, 1729 yılında yaptırılmış Kostantin-Eleni Kilisesi Sinasos'ta 19. yüzyıl öncesinde inşa edilmiş yapılardandır. Köyün civarındaki vadilerde Aziz Nikolaus Manastırı ve diğer kır kiliseleri bulunur.
19. yüzyılda Sinasos
[değiştir | kaynağı değiştir]Sinasos 19. yüzyıl sonunda Ortodoks Rum halkın yoğun olarak yaşadığı bir kasaba idi. 1890 yılında Rum vatandaşların nüfusu 3000, Türklerin nüfusu ise 600 idi.[8]
Kasabadaki tarım olanaklarının elverişsizliği nedeniyle 19. yüzyılda şehir dışında çalışanların sağladığı gelir, başlıca geçim kaynağı idi.Köyde kalan halk; taş ustası, işçi olarak çalışır; sınırlı tarım arazilerinde kendi ailesini bütün yıl yetecek miktarda ürün almak üzere tarım yapardı.[6][4] Kasabada ayrıca terziler, kunduracılar, hırdavatçılar, bakkaliyeler, bakırcılar ve kasaplar bulunurdu.[4]
Kayseri Ortodoks Rum Metropolitliği'nin kayıtlarına göre, 1834 yılında çalışabilir durumdaki erkeklerin yaklaşık %60’ı kasaba dışına çalışmaya gitmekteydi.[4] Bu kişiler, aileleri kasabada yaşarken, yılın 8-10 ayı kasaba dışında çalışmaktaydı.[9] İstanbul'da ticarete ile uğraşanların yanısıra Adana, Mersin, Antalya, Niğde ve İzmir'e giderek inşaat işi, işportacılık gibi işlerde çalışanlar da vardı.[6]
1856'da ilan edilen Tanzimat Fermanı ile halka din, dil, ırk farkı gözetmeksizin eşit haklar tanınmasıya gayrimüslüm halk ticarette etkin olmaya başlamış ve İstanbul'daki Sinasoslu Rumların bir kısmı Rusya’dan havyar ithaliyle, bir kısmı gemilere eşya ve yiyecek satışı ile uğraşarak zenginleşmiştir.[6] Sinasoslular, elde ettikleri mali gücü kendi memleketlerindeki kültür, sosyal yaşam ve eğitim ile ilgili alanlara aktardılar.[10] Kasaba, üç bini aşkı nüfusu, özgün mimarisi, sosyal ve ekonomik bakımdan gelişmiş, eğitimli insanları nedeniyle "Doğunun İncisi", "Doğunun Atinası" gibi sıfatlarla beimlenir oldu.[11]
Osmanlı Devleti'nde 1864'te vilayet, sancak, kaza ve köy yönetiminin düzenleyen Teşkil-i Vilâyet Nizamnâmesi ile halkın yönetime katılımı için her düzeyde meclisler kuruldu. 1871 Belediye Nizamnamesi ile halk tarafından seçilen ve devlet tarafından onaylanan kasaba meclisleri oluşturuldu. Sinasos kasabasında da Ürgüp Kaymakamlığı ve Konya Valiliği’ne bağlı bir meclis vardı. Bu meclis, vergi tahsilatından, okul, kilise ve diğer kamu kuruluşlarının harcamalarından ve denetiminden sorumlu idi.
Nüfus mübadelesi
[değiştir | kaynağı değiştir]1924'te Sinasos'ta Rum nüfus, 878'e inmişti.[6] Sinasos'un Rum halkı, 1923 Lozan Antlaşması çerçevesinde gerçekleştirilen Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesi kapsamında bölgeden ayrıldı.[12] Ayrılmadan önce Sinasos'ta ihtiyar heyeti, Sinasos halkından Serafim Rizos'un önerisini değerlendirerek profesyonel bir fotoğrafçı tuttu. Temmuz 1924'te kasabadaki bütün yapılar ve günlük yaşama dair ayrıntılar belgelendi. Sinasos fotoğrafları, Atina’da bir albüm olarak basıldı.[13][14]
Mübadele sonrasında Sinasos'tan gidenlerin bir bölümü, kimlik ve belleklerini sürdürmek amacıyla Yunanistan'da Nea Sinasos (Yeni Sinasos) adıyla yeni bir yerleşim kurdu.[12] Öte yandan Yunanistan’ın Kesriye bölgesindeki Jerveni köyünde yaşayan Müslümanlar deniz yoluyla önce İzmir ve Mersin limanlarına, oralardan da Sinasos'a getirildi. [15] 1925 yılında kasabadaki Türk nüfus 1000 idi.[6]
'Mustafapaşa' adını alması
[değiştir | kaynağı değiştir]Kasabanın adı, mübadeleden sonra Mustafapaşa olarak değişti. Bu ismin, geçmişte köyü ziyaret edip konaklayan ve su ihtiyacı olduğunu öğrenince çeşmeler yaptırarak su sorununu büyük ölçüde çözen Seyid Mustafa Paşa'dan geldiği ifade edilir.[16] Seyid Mustafa Paşa, bir araştırmaya göre ölüm yılı miladi 1813 (Hicri 1228) olan bir vezir ve kaymakamdır. Aynı kaynakta Paşa'nın sarayda nişancı olarak da görev aldığı belirtilir.[17]
Köyde Mustafa Paşa'nın isminin yazılı olduğu iki kitabe mevcuttur. Biri, Cami-i Kebir'in önündeki Seyyid Mustafa Çeşmesi, diğeri ise Sipahi Camii'nin karşısındaki çeşmedir. Çeşmelerin yapım yılı 1804'tür.[18]
Köy statüsüne geçiş
[değiştir | kaynağı değiştir]Mustafapaşa'ya yerleşen Türklerin nüfusunun az olması, ekonomik olanaklarının yetersizliği sonucunda devamlı iş olanakları sağlanamamış, kasabada işsizlik oranı yükselmiş ve kent merkezlerine göçler olmuştur. 28 Şubat 1966 tarihinde beldeye dönüşen kasabanın nüfusu 1975 yılında 3060'a, 1980'de 2050'ye 1985'te1400'e kadar düştü. Nüfusunun 2.000 kişinin altına düşmesi nedeniyle belde statüsü 2013 yılında sona erdi.[19][20]
Kapadokya Üniversitesi ve Dünyanın En İyi Turizm Köyü Ödülü
[değiştir | kaynağı değiştir]Mustafapaşa, 1981'de turizm merkezi olarak ilan edildi ve Kültür Bakanlığı koruması altına alındı. 2005 yılında merkezi Mustafapaşa’da olan Kapadokya Üniversitesi (KÜN) kuruldu. Üniversite, Türkiye'nin merkezi bir köyde olan ilk üniversitesi oldu. Mustafapaşa'nın kültürel mirasının restorasyon yolu ile korunması, cephe tasarımları, köy içi çevre düzenlemeleri gibi birçok alanda üniversite öncülüğünde yerel halkla birlikte projeler yürütüldü. [21] Bu projeler sonucunda Mustafapaşa, Birleşmiş Milletler Dünya Turizm Örgütü'nün (UNWTO), Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri ile uyumlu yaklaşımları benimseyen turizm köylerini belirlemek üzere Mayıs 2021’de başlattığı program kapsamında 2021'de dünyanın “En İyi Turizm Köyleri”nden biri seçildi. 75 ülkeden yapılan 175 başvuru içinden yapılan değerlendirme sonucu bu ünvanı taşıması uygun görülen 44 kırsal turizm destinasyonundan biri oldu. [22]
Yeniden belde olması
[değiştir | kaynağı değiştir]2012 nüfusu esas alınarak mahkemede açılan davada Mustafapaşa nüfusunun 2000'in üzerinde olduğunun tespit edilmesi üzerine belde statüsü 2024 yılında geri verildi.[23] Yüksek Seçim Kurulu'nun (YSK) 5 Aralık 2025 tarihinde yapılan toplantısında Mustafapaşa beldesinde 7 Haziran 2026 tarihinde belediye başkanlığı için seçim yapılması kararı alındı.[24]
Tarihi mekânlar
[değiştir | kaynağı değiştir]Konaklar
[değiştir | kaynağı değiştir]Kesme taş malzemeli, bazısı avlulu ve çoğunda iç mekanları duvar resimleri olan, bezemeli balkonlara sahip, genellikle iki katlı konaklardır. Ürgüp Loncası’na bağlı Rum, Ermeni, Süryani, Laz, ve Müslüman taş ustaları tarafından yapıldıkları bilinir.[25] Mübadele esnasında sayılarının 700 civarında olduğu düşünülen Mustafapaşa konaklarınının 120 kadarı ayaktadır.
Medrese ve camiler
[değiştir | kaynağı değiştir]Beldedeki dört camiden üçü (Şeyh Ali Cami, Sipahi Cami, Cami-i Kebir) Osmanlı döneminden kalmadır.[26] Mehmet Şakir Paşa'nın yaptırdığı Mehmet Şakir Paşa Medresesi Mustafapaşa'nın en önemli tarihî yapılarındandır.
Köprüler ve çeşmeler
[değiştir | kaynağı değiştir]Mustafapaşa'da, en eski 16. yüzyılın sonlarında yaptırılmış olan Gazi Sokak Çeşmesi olan 12 çeşme bulunur. [6] Günümüzde iki mahalleyi birbirine bağlayan kesme taştan yapılma Maraşoğlu Köprüsü, köyün eski yapılarındandır.
Kiliseler ve manastırlar
[değiştir | kaynağı değiştir]Köyün merkezinde Kostantin-Eleni Kilisesi vardır. Köy civarındaki Gorgoli Vadisi, Mantastır Vadisi gibi vadilerde toplam otuza yakın kilise bulunmaktadır. Manastır vadisinde bulunan, Myra Piskoposu Aziz Nikolaos'a adanmış olan ana kilise ile birlikte farklı azizlere adanmış toplam dört ibadet mekânını içeren Aziz Nikolas Manastırı, 19. yüzyılda Hristiyan ve Müslüman halkın saygı gösterdiği kutsal bir alan idi.
Mimari özellikleri
[değiştir | kaynağı değiştir]Mustafapaşa'daki geleneksel yapıların kapıları ve binalardaki duvar resimleri dikkat çekici özellikleridir.
Duvar resimleri
[değiştir | kaynağı değiştir]19. yüzyılda nüfusunun büyük kısmı Rum Ortodokslardan oluşan kasaba, zengin konakları ve içinde yer alan duvar resimleri ile dikkat çeker. Bu resimlerin bir bölümü, dönemin sosyal ve kültürel bağlamını yansıtarak 19. yüzyılın önemli figürlerini ve olaylarını konu aldığı görülüyor. Örneğin Sinasos'ta yaşayan ressamlar tarafından işlenen ve 1891 Otsu Vakasını betimleyen yapıtlar görülmektedir.[27]
Kapılar
[değiştir | kaynağı değiştir]Mustafapaşa (tarihî adıyla Sinasos) yerleşimindeki geleneksel yapı kapıları, 19. yüzyıl sivil mimarisinin ayırt edici unsurlarından biridir.[28] Kapılar genellikle kesme taş cepheler içinde, yuvarlak veya basık kemerli açıklıklar şeklinde düzenlenmiş; taş söve ve kemerlerle vurgulanmıştır. Ahşap kapı kanatları tek kanatlı örnekleri olmakla birlikte çoğunlukla çift kanatlı olup demir menteşe, tokmak ve çivilerle güçlendirilmiştir.[4] Bazı örneklerde kapı üstlerinde tarih, geometrik veya bitkisel bezemeler ile sembolik motiflere rastlanmaktadır.[29]Kapı düzenlemeleri cephe kompozisyonu ve sokak dokusuyla bütüncül bir ilişki içinde değerlendirilmekte olup, yerleşimin mimari kimliğinin önemli bir parçasını oluşturmaktadır.[30]
Kültürel etkiler
[değiştir | kaynağı değiştir]Mübadele kararının ardından göç için hazırlanan Sinasos halkının çektiği fotoğraflardan oluşan albüm Atina'da 100 nüsha olarak yayımlanmıştır. Albüm, Doğunun İncisi: Sinasos 1924 adıyla 2004'te Atina'da yeniden yayımlandı.[31] Albüm daha sonra çekilen başka fotoğraflar da eklenerek Türkiye'de 2007'de Sinasos: Mübadeleden Önce Bir Kapadokya Kasabası adıyla kitaplaştı.[32] Söz konusu albümden yola çıkarak 2018'de belde hakkında Güneş Çiçekleri adlı belgesel film çekilmiştir.[33]
Nüfus
[değiştir | kaynağı değiştir]| Yıllara göre nüfus verileri | |
|---|---|
| 2024 | 1.358[2] |
| 2023 | 1.347[2] |
| 2022 | 1.295[2] |
| 2021 | 1.348[2] |
| 2020 | 1.256[2] |
| 2019 | 1.309[2] |
| 2018 | 1.301[2] |
| 2017 | 1.371[2] |
| 2016 | 1.452[2] |
| 2015 | 1.501[2] |
| 2014 | 1.598[2] |
| 2013 | 1.725[2] |
| 2012 | 2.087[3] |
| 2011 | 1.550[3] |
| 2010 | 1.740[3] |
| 2009 | 1.775[3] |
| 2008 | 2.043[3] |
| 2007 | 1.508[3] |
| 2000 | 1.804[3] |
| 1990 | 1.781[3] |
Yönetim
[değiştir | kaynağı değiştir]Belediye başkanlığı
[değiştir | kaynağı değiştir]| Seçildiği yıl | Belediye başkanları[3] |
|---|---|
| 2024 | Kübra Karaalioğlu (Nevşehir Vali Yardımcısı) [34] |
| 2009 | Levent Ak (AK Parti) |
| 2004 | Mustafa Özer (ANAP) |
| 1999 | Mustafa Özer (ANAP) |
| 1994 | Hidayet Topaç (MHP) |
| 1989 | İbrahim Etem Boz (DYP) |
| 1984 | Şakir Korkmaz (MDP) |
| 1977 | Hasan Hüseyin Akgüler (AP) |
| 1973 | Niyazi Karagöz (BĞMSZ) |
| 1972 | Sayit Güçlü |
| 1968 | Hamit Aka (AP) |
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ "Mustafapaşa, Turkey Page" (İngilizce). Fallingrain.com. 23 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mart 2021.
- ^ a b c d e f g h i j k l m "Nevşehir Ürgüp Mustafapaşa Köy Nüfusu". Nufusune.com. 1 Mayıs 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mart 2021.
- ^ a b c d e f g h i j "Mustafapaşa Köyü". YerelNet.org.tr. 4 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Eylül 2018.
- ^ a b c d e Yıldırım, Zeynep Özlem (9 Temmuz 2015). "Sinasos Yöresel Mimarisi Ve 19. Yüzyıl Batılılaşma Hareketlerinin Konut Mimarisine Etkileri".
- ^ Nişanyan, Sevan. "Index-Anatolicus: Türkiye yerleşim birimleri envanteri". nisanyanmap.com. Erişim tarihi: 8 Aralık 2020.
- ^ a b c d e f g Özata, İhsan (2020). "Mustafa paşa (Sinasos) konut mimarisi". Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü yüksek linas tezi.
- ^ a b Balıvet, Michael; Yalçın, Perihan (2013-01-28). "HACI BEKTAŞ VE YUNUS EMRE YA DA TÜRK ORTAÇAĞI EVRENSELLEŞMESİ". Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi (55): 149–160. ISSN 1306-8253.
- ^ Demirkol, Rabia Sevda (2016). "Sinasos'daki konutlarda işlev ve mekan ilişkis". Beykent Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü yüksek lisans tezi.
- ^ Özden, Dursun (31 Ağustos 2019). "Dursun Özden: Kapadokya'nın Saklı Cenneti (2)". İstanbul Gazetesi. Erişim tarihi: 4 Ocak 2026.
- ^ Özden, Dursun (6 Eylül 2019). "Dursun Özden: Kapadokya'nın Saklı Cenneti (3)". İstanbul Gazetesi. Erişim tarihi: 4 Ocak 2026.
- ^ Yıldırım, Savaş (16-19 Kasım 2011). "Ürgüp Mustafapşa'da Duvar Resimli İki Ev" (PDF). Nevşehir Tarih ve Kültür Sempozyumu Bildirileri.
- ^ a b Karamanlides (İngilizce), 23 Aralık 202527 Aralık 2025
- ^ Mpalta, Euangelia; Çokona, Ari, (Ed.) (2007). Sinasos: mübadeleden önce bir kapadokya kasabası: resimler ve anlatılar (PDF). 1. baskı. İstanbul: Birzamanlar Yayıncılık. ISBN 978-975-6158-06-7.
- ^ "Sinasos: Mübadeleden Önce Bir Kapadokya Kasabası". Apaçık Radyo. 19 Temmuz 2007. Erişim tarihi: 4 Ocak 2026.
- ^ Pekak, M. sacit (15 Haziran 2009). "Mustafapaşa (Sinasos), Konstantin ve Helena Klisesi, Klise I, Klise II, Klise III, Klise IV". Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi. 26 (1): 163-186. ISSN 1301-5737.
- ^ "Mustafa Paşa kimdir? – Mustafapaşa – Kapadokya Üniversitesi". Erişim tarihi: 27 Aralık 2025.
- ^ "Mustafa Paşa kimdir? – Mustafapaşa – Kapadokya Üniversitesi". Erişim tarihi: 27 Aralık 2025.
- ^ "Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu (2.01.0.2194)". kutuphane.ttk.gov.tr. Erişim tarihi: 27 Aralık 2025.
- ^ Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi, Fon Kodu: 030.11.1, Yer No: 317.1.2.
- ^ "İşte Kapatılacak 559 Belde !". kamudan.com. 10 Ekim 2012. 27 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Mart 2021.
- ^ Behçet Alkan (4 Aralık 2021). "'En iyi kırsal turizm destinasyonu' seçilen Mustafapaşa, Kapadokya'ya değer katacak". Anadolu Ajansı. Erişim tarihi: 4 Ocak 2026.
- ^ "Birleşmiş Milletler Dünya Turizm Örgütü tarafından İlçemiz Mustafapaşa köyüne verilen ödülü Kaymakamımız Sayın Mehmet MARAŞLI aldı". Ürgüp Kaymakamlığı. 2 Aralık 2021. Erişim tarihi: 4 Ocak 2026.
- ^ "Ürgüp'ün Mustafapaşa köyü yeniden belediye statüsü kazandı". Sabah Gazetesi. 3 Ekim 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Şubat 2025.
- ^ "Mustafapaşa Beldesinde 7 Haziran'da seçim yapılacak". Erişim tarihi: 27 Aralık 2025.
- ^ Özbay, Aslı (Eylül-Ekim 2004). "Kapadokya'nın Uyuyan Güzeli: MUSTAFAPAŞA - SİNASOS".
- ^ Altın, Alper (Ocak 2016). "Nevşehir-Ürgüp'e Bağlı Mustafapaşa (Sinasos) Kasabasında Yeralan Tarihi Camilee". II. Uluslararası Nevşehir Tarih ve Kültür Sempozyumu. Nevşehir.
- ^ "Sinasos (Mustafapaşa) Duvar Resimlerinde Tarihi Bir Konu:Otsu Vakası". Akademik Makale. Yıldıray Özbek. Erişim tarihi: 27 Aralık 2025.
- ^ "Sinasos Kapıları – Mustafapaşa – Kapadokya Üniversitesi". Erişim tarihi: 3 Ocak 2026.
- ^ Ter, Ümmügülsüm; Özcan, Koray; Eryiğit, Sedef (Ağustos 2014). "Cultural Heritage Conservation in Traditional Environments: Case of Mustafapaşa (Sinasos), Turkey". Procedia - Social and Behavioral Sciences (İngilizce). 140: 138-144. doi:10.1016/j.sbspro.2014.04.399.
- ^ "INTERNATIONAL REFEREED JOURNAL OF DESIGN AND ARCHITECTURE". www.mtddergisi.com. Erişim tarihi: 3 Ocak 2026.
- ^ "Bugün Benim, Yarın Senin, Hiçbir Zaman Kimsenin::Küçük Asya incisi Sinasos -3". birgun.net. Erişim tarihi: 2026-01-05.
- ^ "Sinasos: Mübadeleden Önce Bir Kapadokya Kasabası | Apaçık Radyo". apacikradyo.com.tr. Erişim tarihi: 4 Ocak 2026.
- ^ "Ayla Torun". www.kameraarkasi.org. Erişim tarihi: 4 Ocak 2026.
- ^ "Ürgüp'ün Mustafapaşa köyü yeniden belediye statüsü kazandı". Erişim tarihi: 27 Aralık 2025.
Dış bağlantılar
[değiştir | kaynağı değiştir]- Güneş Çiçekleri (belgesel), 2018
- Gezelim Görelim 67. Bölüm, TRT
- Mustafapaşa, Ürgüp için uzaydan görüntü siteleri: Google, Yahoo, Microsoft
