Gümüş tetrafloroborat

Gümüş tetrafloroborat
Tanımlayıcılar
CAS numarası	14104-20-2;
ChemSpider	140438;
ECHA InfoCard	100.034.491
EC Numarası	237-956-5;
PubChem CID	159722;
CompTox Bilgi Panosu (EPA)	DTXSID40884548 ;
Özellikler
Molekül formülü	AgBF4
Molekül kütlesi	194.673 g/mol
Görünüm	Kirli beyaz toz
Yoğunluk	0.936 g/cm3
Erime noktası	71.5 °C (160.7 °F)
Tehlikeler
NFPA 704; (yangın karosu)	3 0 0
	Aksi belirtilmediği sürece madde verileri, Standart sıcaklık ve basınç koşullarında belirtilir (25 °C [77 °F], 100 kPa).
	Bilgi kutusu kaynakları

Gümüş tetrafloroborat, AgBF₄ kimyasal formülüne sahip inorganik bir bileşiktir. Polar organik çözücülerin yanı sıra su içinde çözünen beyaz bir katıdır. Katı halde, Ag + merkezleri florüre bağlanır.^[1]

Hazırlık

Gümüş tetrafloroborat, benzen varlığında bor trifluorür ve gümüş oksit arasındaki reaksiyonla hazırlanır.

Laboratuvar kullanımları

İnorganik ve organometalik kimya laboratuvarında, bazen "gümüş BF-4" olarak adlandırılan gümüş tetrafloroborat yararlı bir ayıraçtır. Diklorometanda gümüş tetrafloroborat, orta derecede güçlü bir oksidandır.^[2] Gümüş hekzaflorofosfata benzer şekilde, genellikle halojenür anyonları veya ligandları zayıf koordine edici tetrafloroborat anyonları ile değiştirmek için kullanılır. Halitin soyutlanması, uygun gümüş halidin çökeltilmesiyle tahrik edilir.

Kaynakça

^ Evgeny Goreshnik, Zoran Mazej, "X-ray single crystal structure and vibrational spectra of AgBF₄" Solid State Sciences 2005, Volume 7, pp. 1225–1229. doi:10.1016/j.solidstatesciences.2005.06.007
^ N. G. Connelly, W. E. Geiger (1996). "Chemical Redox Agents for Organometallic Chemistry". Chemical Reviews. 96 (2): 877–910. doi:10.1021/cr940053x. PMID 11848774 12 Mart 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..

İnorganik kimya ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkı sağlayabilirsiniz.

[1] Evgeny Goreshnik, Zoran Mazej, "X-ray single crystal structure and vibrational spectra of AgBF₄" Solid State Sciences 2005, Volume 7, pp. 1225–1229. doi:10.1016/j.solidstatesciences.2005.06.007

[2] N. G. Connelly, W. E. Geiger (1996). "Chemical Redox Agents for Organometallic Chemistry". Chemical Reviews. 96 (2): 877–910. doi:10.1021/cr940053x. PMID 11848774 12 Mart 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..

[1]

[2]