Black-Scholes denklemi - Vikipedi
İçeriğe atla
Ana menü
Gezinti
  • Anasayfa
  • Hakkımızda
  • İçindekiler
  • Rastgele madde
  • Seçkin içerik
  • Yakınımdakiler
Katılım
  • Deneme tahtası
  • Köy çeşmesi
  • Son değişiklikler
  • Dosya yükle
  • Topluluk portalı
  • Wikimedia dükkânı
  • Yardım
  • Özel sayfalar
Vikipedi Özgür Ansiklopedi
Ara
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç

İçindekiler

  • Giriş
  • 1 Denklemin ifadesi
  • 2 Kanıt
  • 3 Ayrıca bakınız
  • 4 Kaynakça

Black-Scholes denklemi

  • العربية
  • Català
  • English
  • فارسی
  • İtaliano
Bağlantıları değiştir
  • Madde
  • Tartışma
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Araçlar
Eylemler
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Genel
  • Sayfaya bağlantılar
  • İlgili değişiklikler
  • Kalıcı bağlantı
  • Sayfa bilgisi
  • Bu sayfayı kaynak göster
  • Kısaltılmış URL'yi al
  • Karekodu indir
Yazdır/dışa aktar
  • Bir kitap oluştur
  • PDF olarak indir
  • Basılmaya uygun görünüm
Diğer projelerde
  • Vikiveri ögesi
Görünüm
Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Black-Scholes-Merton modeli sayfasından yönlendirildi)
Black-Scholes modeli ve Black-Scholes formülü ile karıştırılmamalıdır.

Black-Scholes denklemi, 1973 yılında Fischer Black ve Myron Scholes tarafından yazılan makalede[1] elde edilen Black-Scholes formülünün kanıtında ilk defa elde edilmiş ve daha genel türev ürünleri için de uyarlanabilen bir kısmi diferensiyel denklemdir. Black-Scholes formülünün orijinal kanıtındaki esas fikir, opsiyon ve opsiyon dayanak varlığından oluşan bir portföy yaratmak ve bu portföyü küçük zaman aralıklarında dayanak varlığın piyasa fiyatına duyarsız hale getirmektir. Sonucunda, Black-Scholes denklemi elde edilir ve elde edilen diferansiyel denklem, değişik dönüşümler ve yerine koymalar vasıtasıyla ısı denklemine dönüştürülür.

Denklemin ifadesi

[değiştir | kaynağı değiştir]

Kullanma fiyatı K, vadesi T olan Avrupa tipi bir opsiyonun fiyatı V = V ( t , S ) {\displaystyle V=V(t,S)} {\displaystyle V=V(t,S)}, bu opsiyonun dayanak varlığının spot fiyatı S, oynaklığı (volatilitesi) σ {\displaystyle \sigma } {\displaystyle \sigma } ve risksiz-faiz oranı r olsun. Diyelim ki, dayanak varlığın spot fiyat süreci geometrik Brown hareketini izlesin; yani, Brown hareketini W {\displaystyle W} {\displaystyle W} ile gösterirsek, μ {\displaystyle \mu } {\displaystyle \mu } sabitse

d S t = μ S t d t + σ S t d W t {\displaystyle dS_{t}=\mu S_{t}\,dt+\sigma S_{t}\,dW_{t}} {\displaystyle dS_{t}=\mu S_{t}\,dt+\sigma S_{t}\,dW_{t}}

olsun. O zaman,

∂ V ∂ t + r S ∂ V ∂ S + S 2 σ 2 2 ∂ 2 V ∂ S 2 − r V = 0. {\displaystyle {\frac {\partial V}{\partial t}}+rS{\frac {\partial V}{\partial S}}+{\frac {S^{2}\sigma ^{2}}{2}}{\frac {\partial ^{2}V}{\partial S^{2}}}-rV=0.} {\displaystyle {\frac {\partial V}{\partial t}}+rS{\frac {\partial V}{\partial S}}+{\frac {S^{2}\sigma ^{2}}{2}}{\frac {\partial ^{2}V}{\partial S^{2}}}-rV=0.}

Kanıt

[değiştir | kaynağı değiştir]

Black-Scholes modelinin merkezi varsayımlarından biri söz konusu dayanak varlığın (Black-Scholes özelinde hisse senedinin) fiyatının hareketlerinin (St) geometrik Brown hareketini izlemesidir. Yani, sabit bir sürüklenme ( μ {\displaystyle \mu } {\displaystyle \mu }) ve volatilite ( σ {\displaystyle \sigma } {\displaystyle \sigma }) olmak üzere

d S t = μ S t d t + σ S t d W t . {\displaystyle dS_{t}=\mu S_{t}\,dt+\sigma S_{t}\,dW_{t}.} {\displaystyle dS_{t}=\mu S_{t}\,dt+\sigma S_{t}\,dW_{t}.}

Black ve Scholes'un makalesindeki fikirden hareketle portföy ( P {\displaystyle P} {\displaystyle P}) şu şekilde oluşsun:

  • -1 tane opsiyon (yani opsiyon satılmıştır)
  • △ {\displaystyle \triangle } {\displaystyle \triangle } sonradan belirlenmek üzere △ {\displaystyle \triangle } {\displaystyle \triangle } tane dayanak varlık.

Opsiyonun fiyatı V = V ( t , S ) {\displaystyle V=V(t,S)} {\displaystyle V=V(t,S)} olsun. O zaman, bu portföyün değeri

P = − V + △ S {\displaystyle P=-V+\triangle S} {\displaystyle P=-V+\triangle S}

olur. Bu portföyün değerinin kısa bir zaman aralığındaki değişimi d P {\displaystyle \mathrm {d} P} {\displaystyle \mathrm {d} P} o zaman

d P = − d V + △ d S {\displaystyle \mathrm {d} P=-\mathrm {d} V+\triangle \mathrm {d} S} {\displaystyle \mathrm {d} P=-\mathrm {d} V+\triangle \mathrm {d} S}

olur. Öbür taraftan, fiyatı iki kere türevlenebilien bir türev ürününün fiyatı V = V ( t , S ) {\displaystyle V=V(t,S)} {\displaystyle V=V(t,S)} için Ito önsavı kullanılarak

d V = ( ∂ V ∂ t + μ S ∂ V ∂ S + 1 2 σ 2 S 2 ∂ 2 V ∂ S 2 ) d t + σ S ∂ V ∂ S d W {\displaystyle \mathrm {d} V=\left({\frac {\partial V}{\partial t}}+\mu \,S{\frac {\partial V}{\partial S}}+{\frac {1}{2}}\,\sigma ^{2}\,S^{2}\,{\frac {\partial ^{2}V}{\partial S^{2}}}\right)\mathrm {d} t+\sigma \,S\,{\frac {\partial V}{\partial S}}\,\mathrm {d} W} {\displaystyle \mathrm {d} V=\left({\frac {\partial V}{\partial t}}+\mu \,S{\frac {\partial V}{\partial S}}+{\frac {1}{2}}\,\sigma ^{2}\,S^{2}\,{\frac {\partial ^{2}V}{\partial S^{2}}}\right)\mathrm {d} t+\sigma \,S\,{\frac {\partial V}{\partial S}}\,\mathrm {d} W}

elde edilir. O zaman,

d P = − d V + △ d S = − ( ∂ V ∂ t + μ S ∂ V ∂ S + 1 2 σ 2 S 2 ∂ 2 V ∂ S 2 − △ μ S t ) d t − ( σ S ∂ V ∂ S − △ σ S ) d W {\displaystyle \mathrm {d} P=-\mathrm {d} V+\triangle \mathrm {d} S=-\left({\frac {\partial V}{\partial t}}+\mu \,S{\frac {\partial V}{\partial S}}+{\frac {1}{2}}\,\sigma ^{2}\,S^{2}\,{\frac {\partial ^{2}V}{\partial S^{2}}}-\triangle \mu S_{t}\right)\mathrm {d} t-\left(\sigma \,S\,{\frac {\partial V}{\partial S}}-\triangle \sigma S\right)\mathrm {d} W} {\displaystyle \mathrm {d} P=-\mathrm {d} V+\triangle \mathrm {d} S=-\left({\frac {\partial V}{\partial t}}+\mu \,S{\frac {\partial V}{\partial S}}+{\frac {1}{2}}\,\sigma ^{2}\,S^{2}\,{\frac {\partial ^{2}V}{\partial S^{2}}}-\triangle \mu S_{t}\right)\mathrm {d} t-\left(\sigma \,S\,{\frac {\partial V}{\partial S}}-\triangle \sigma S\right)\mathrm {d} W}

olur. Bu portföyün dayanak varlığın piyasa fiyatına duyarsız halde olması istendiğinden, difüzyon teriminin (rassallığa katkıda bulunan terimlerin) 0 olması gerekir. Yani, σ S ∂ V ∂ S − △ σ S = 0 {\displaystyle \sigma \,S\,{\frac {\partial V}{\partial S}}-\triangle \sigma S=0} {\displaystyle \sigma \,S\,{\frac {\partial V}{\partial S}}-\triangle \sigma S=0} olmalıdır ki bu da △ = ∂ V ∂ S {\displaystyle \triangle ={\frac {\partial V}{\partial S}}} {\displaystyle \triangle ={\frac {\partial V}{\partial S}}} verir. O zaman,

d P = − ( ∂ V ∂ t + 1 2 σ 2 S 2 ∂ 2 V ∂ S 2 ) d t {\displaystyle \mathrm {d} P=-\left({\frac {\partial V}{\partial t}}+{\frac {1}{2}}\,\sigma ^{2}\,S^{2}\,{\frac {\partial ^{2}V}{\partial S^{2}}}\right)\mathrm {d} t} {\displaystyle \mathrm {d} P=-\left({\frac {\partial V}{\partial t}}+{\frac {1}{2}}\,\sigma ^{2}\,S^{2}\,{\frac {\partial ^{2}V}{\partial S^{2}}}\right)\mathrm {d} t}

elde edilir. Diğer taraftan, portföy rassallığa duyarsız hale geldiği için risksiz faiz oranı ile büyüyecektir; yani,

d P = r P d t = − r V d t + r S ∂ V ∂ S d t {\displaystyle \mathrm {d} P=rPdt=-rVdt+rS{\frac {\partial V}{\partial S}}dt} {\displaystyle \mathrm {d} P=rPdt=-rVdt+rS{\frac {\partial V}{\partial S}}dt}

elde edilir. d P {\displaystyle \mathrm {d} P} {\displaystyle \mathrm {d} P} için elde edilen bu iki ifade birbirine eşitlenerek Black-Scholes kısmi diferansiyel denklemi elde edilir:

∂ V ∂ t + r S ∂ V ∂ S + S 2 σ 2 2 ∂ 2 V ∂ S 2 − r V = 0 {\displaystyle {\frac {\partial V}{\partial t}}+rS{\frac {\partial V}{\partial S}}+{\frac {S^{2}\sigma ^{2}}{2}}{\frac {\partial ^{2}V}{\partial S^{2}}}-rV=0} {\displaystyle {\frac {\partial V}{\partial t}}+rS{\frac {\partial V}{\partial S}}+{\frac {S^{2}\sigma ^{2}}{2}}{\frac {\partial ^{2}V}{\partial S^{2}}}-rV=0}

Bu denklemin çözülmesi için aynı zamanda bir sınır değeri konulması lazım;ancak, zaten opsiyonun vade tarihindeki değeri opsiyonun türüne göre max ( S T − K , 0 ) {\displaystyle \max(S_{T}-K,0)} {\displaystyle \max(S_{T}-K,0)} veya max ( K − S T , 0 ) {\displaystyle \max(K-S_{T},0)} {\displaystyle \max(K-S_{T},0)} olacaktır.

Ayrıca bakınız

[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Feynman-Kac formülü

Kaynakça

[değiştir | kaynağı değiştir]
  1. ^ Black, Fischer; Scholes, Myron (1973). "The Pricing of Options and Corporate Liabilities". Journal of Political Economy. 81 (3): 637-654. doi:10.1086/260062.  [1] 31 Mart 2024 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Black ve Scholes'un orijinal makalesi.)
"https://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=Black-Scholes_denklemi&oldid=36075587" sayfasından alınmıştır
Kategoriler:
  • Finans
  • Opsiyon (finans)
  • Finansal matematik
  • Parabolik kısmi diferansiyel denklemler
  • Denklemler
Gizli kategori:
  • Webarşiv şablonu wayback bağlantıları
  • Sayfa en son 14.06, 28 Eylül 2025 tarihinde değiştirildi.
  • Metin Creative Commons Atıf-AynıLisanslaPaylaş Lisansı altındadır ve ek koşullar uygulanabilir. Bu siteyi kullanarak Kullanım Şartlarını ve Gizlilik Politikasını kabul etmiş olursunuz.
    Vikipedi® (ve Wikipedia®) kâr amacı gütmeyen kuruluş olan Wikimedia Foundation, Inc. tescilli markasıdır.
  • Gizlilik politikası
  • Vikipedi hakkında
  • Sorumluluk reddi
  • Davranış Kuralları
  • Geliştiriciler
  • İstatistikler
  • Çerez politikası
  • Mobil görünüm
  • Wikimedia Foundation
  • Powered by MediaWiki
Black-Scholes denklemi
Konu ekle