Ay'ın Çevresinde
| Autour de Lune | ||||
.jpg) | ||||
| Yazar | Jules Verne | |||
|---|---|---|---|---|
| İllüstratör | Émile Bayard ve Alphonse de Neuville | |||
| Dil | Fransızca | |||
| Tür | Bilimkurgu romanı | |||
| Yayım | 1869 | |||
| Yayımcı | Pierre-Jules Hetzel | |||
| Les Voyages Extraordinaires #7 Baltimore Silah Kulübü #2 serisi | ||||
| ||||
Ay'ın Çevresinde (Fransızca: Autour de la Lune) veya diğer adıyla Ay'ın Çevresinde Yolculuk, Fransız yazar Jules Verne'in 1865 yılında yayımlanmış Ay'a Seyahat isimli eserinin devamı olan bir bilimkurgu romanıdır. Roman, 1869 yılında yayımlanmıştır. Bu iki roman, Türkiye'de ve diğer ülkelerde yapılan baskılarda sıklıkla birleştirilmişse de aslında iki ayrı kitaptır.
Ay'a Seyahat ve Ay'ın Çevresinde romanları, Fransız yönetmen Georges Méliès'in 1902 yapımı Ay'a Seyahat isimli filminin temelini oluşturmuştur.
Eserin içeriği
[değiştir | kaynağı değiştir]Baltimore Silah Kulübü'nün mermi şeklindeki roketinin, dev Columbiad uzay topundan fırlatılmasının neticesinde, aracın yolcuları Barbicane, Nicholl ve Michel Ardan'ın beş günlük Ay yolculuğu başlamış olur. Yolculuk esnasında küçük ve parlak bir asteroit, roketin birkaç yüz metre yakınından geçer ancak araçla çarpışmaz. Asteroit, Dünya'nın yer çekimine yakalanır ve gezegenin ikinci uydusu haline gelir.
Üç yolcu, yolculuğun geri kalan kısmında bir takım maceralar ve aksilikler yaşar. Yaşanan bu macera ve aksilikler; yolculuktan önce rokete konulan bir köpeğin ölmesi ve ölmüş olan köpeğin cesedini pencereden atmak, araç içinde gaz zehirlenmesi geçirmek ve hedefe varamadan Dünya'ya düşeceklerine inanmalarına yol açan hatalı hesaplamalar yapmak gibi olaylardır. Yolculuğun sonlarına doğru, karşılaşmış oldukları asteroitin yerçekimi kuvvetinin, roketin rotasından sapmasına neden olduğunu anlarlar.
Roket, asteroit kaynaklı sapmadan ötürü, Ay'a inemez ve onun yerine Ay yörüngesine girip dönmeye başlar. Barbicane, Ardan ve Nicholl; opera izlemek için kullanılan dürbünlerle Ay'ın yüzeyini coğrafi olarak gözlemlemeye başlarlar. Roket, Ay'ın kuzey yarımküresinin üzerinden geçerek, bu gök cisminin karanlık tarafına girer. Yeniden ışığın ve sıcağın hakim olduğu aydınlık tarafa çıkana değin soğuğa ve karanlığa gömülür. Ardından, Ay'ın güney yarımküresine yaklaşmaya başlarlar. Roketin içinden, Ay'daki büyük kraterlerden birisi olan Tycho'nun olağanüstü manzaralarını görürler. Roketin içindeki yolcular, Ay'da yaşam olma olasılığını aralarında tartışır ve yaşamın mevcut olmadığı sonucuna varırlar. Roket, Ay'dan gittikçe uzaklaşarak "ölü nokta"ya (Ay ve Dünya'nın çekim kuvvetlerinin eşitlendiği yer) doğru hareket etmeye başlar. Michel Ardan, roketin altına sabitlenmiş patlayıcıları kullanarak (normalde Ay'a inişin şokunu azaltmak maksadıyla kullanılacatı) mermiyi Ay'a doğru harekete geçirmeyi ve böylece Ay'ın yüzeyine inmeyi sağlayarak başlangıçta planlanan hedefi gerçekleştirmeyi önerir.
Roket ölü noktaya ulaştığında patlayıcılar ateşlenir fakat bunu yapmak için çok geçtir. Roket, 257,495 kilometre (160,000 mi) mesafeden Dünya'ya düşmeye başlar ve gezegene Columbiad topundan çıktığı hıza, yani 185,396 km/sa (115,200 mph) erişir. Bu korkuç hızla yeryüzüne çakılacaktır ve bu noktada; Barbicane, Nicholl ve Ardan için tüm umutlar tükenmiş gibi görünmektedir. Dört gün sonra, Amerikan Donanması'na ait Susquehanna gemisinin mürettebatı, gökyüzünden denize düşen parlak bir meteor görür. Meteor zannedilen nesnenin geri dönen roket olduğu ortaya çıkar. Aygıtı 6.096 metre derinlikten çıkarmak amacıyla bir arama-kurtarma süreci başlatılır. Görevliler, 20.000 ft derinliğe dalgıç çanları ve buharla çalışan kıskaçlar kullanarak inerler. Günlerce süren sonuçsuz aramaların ardından bütün umutlar tükenir ve kurtarma ekibi anakaraya dönmek üzere yola çıkar. Dönüş esnasında, gözcülerden birisi garip, parlayan bir şamandıra görür. Kurtarma görevlileri ancak o zaman içi boş olan alüminyum roketin kaldırma kuvvetine sahip olduğunu ve bu nedenle çarpmadan sonra yüzeye çıkmış olması gerektiğini fark ederler. Gözcünün gördüğü şamandıranın roketin kendisi olduğu ortaya çıkar ve içindeki üç adamın hayatta ve iyi durumda olduğu görülür. Dünya'yı terk eden ilk insanlar olarak görkemli kutlamalarla karşılanırlar.
Eserin içerisindeki illüstrasyonlar
[değiştir | kaynağı değiştir]
Ayrıca bakınız
[değiştir | kaynağı değiştir]Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- Kytasaari, Dennis (13 Temmuz 2006). "The Works of Jules Verne". 18 Ağustos 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2006.
Konuyla ilgili ek okumalar
[değiştir | kaynağı değiştir]- Roberts, Adam (2016). "Verne and Wells". The History of Science Fiction. Palgrave Histories of Literature. Palgrave Macmillan. ss. 188-190. doi:10.1057/978-1-137-56957-8_8. ISBN 978-1-137-56957-8. OCLC 956382503.
