Antep Muharebesi
| Antep Muharebesi | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Haçlı seferleri | |||||||||
| |||||||||
| Taraflar | |||||||||
| Kudüs Krallığı | Zengiler | ||||||||
| Komutanlar ve liderler | |||||||||
| III. Baudouin | Nûreddin Mahmud Zengî | ||||||||
| Güçler | |||||||||
| 500 Şövalyele ve bilinmeyen piyade sayısı | Bilinmiyor | ||||||||
Ağustos 1150'de Antep Savaşı'nda, Kudüs Kralı III. Baldwin tarafından komuta edilen bir Haçlı kuvveti, Halepli Nûreddin Mahmud Zengî'nin saldırılarını püskürttü ve Edessa ilçesinin Latin Hristiyan sakinlerini tahliye etti. Bu hem taktiksel bir zafer hem de Haçlılar için stratejik bir yenilgiydi.
Arka plan
[değiştir | kaynağı değiştir]Nureddin'in babası Zengi, 1144'te Edessa'yı ele geçirmişti. Başkentlerinden yoksun kalan Edessa Kontluğu'nun batı toprakları, altı yıl daha istikrarsız bir şekilde varlığını sürdürdü. Çevrelerindeki Müslüman devletlerin artan baskısı altında kaldılar. 1150'de Bizans İmparatoru I. Manuel Komnenos, Edessa Kontluğu'nun geri kalanını almakla ilgilendiğini ifade etti. Feodal derebeyi olarak, III. Baldwin'in saldırı durumunda onları savunması gerekiyordu. Baldwin, Haçlıların bu topraklarda çok daha uzun süre tutunamayacaklarını anlayarak, onları Bizanslılara devretmeyi kabul etti.
Baldwin, bölgelerin transferini görüşmek üzere Tilbaşar'da Manuel'in ajanlarıyla bir araya geldi. Latin egemenliğinde kalmak isteyen Franklar veya Ermenilerin , kralla birlikte Antakya Prensliği'ne geri dönmelerine ve mallarını yanlarına almalarına izin verildi. Baldwin'in küçük ordusu, 500 atlı şövalye[1] ve bilinmeyen sayıda piyadeden oluşuyordu.
Savaş
[değiştir | kaynağı değiştir]Baldwin, askerlerini savaş düzeninde konuşlandırarak, savaşçı olmayanlarını Latin kuvvetlerinin geceyi geçirdiği Antep kasabasına güvenli bir şekilde sokabildi.
Ertesi gün Franklar askerlerini mültecileri ve yük trenini korumak için örgütlediler. Antiochene şövalyeleri sağ ve sol kanatları korurken, Baldwin ön muhafızlara liderlik etti. Trablus'tan II. Raymond ve Toron'dan II. Humphrey güçlü bir arka korumayı yönetti. Piyadelerin formasyondaki pozisyonu, tarihçi Surlu William tarafından belirtilmedi.
Nur ad-Din'in Türkleri, geleneksel tarzda saldırdı, sütunu çevreledi ve "o kadar sağanak oklara maruz bıraktı ki, kalkanların görünümü kısa sürede bir kirpiyi andırıyordu."[2] Türkler gün boyu Haçlı düzenini bozmaya veya morallerini bozmaya çalıştılar. Ancak Franklar, katı bir yürüyüş disiplini uygulayarak ve düşmanları çok yakına baskı yaptığında kısmi hücumlarda bulunarak ağır ağır ilerlediler. Başarısızlığı ve erzak sıkıntısı nedeniyle cesareti kırılan Nureddin, gün batımında geri çekildi. Haçlı sütunu, mültecileri daha fazla sorun yaşamadan Antakya topraklarına teslim etti.
sonrası
[değiştir | kaynağı değiştir]Baldwin doğru hesaplamıştı. Bir yıl içinde, eski Edessa İlçesi'nin kalan toprakları Türklerin eline geçti. Çatışma taktiksel bir başarıydı çünkü Haçlılar ciddi kayıplardan kurtuldu ve Latin yanlısı sivilleri başarıyla korudu. Ancak Edessa İlçesinin kalıcı kaybı, stratejik bir yenilgiyi temsil ediyordu.
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- Smail, RC Haçlı Savaşı 1097-1193. New York: Barnes & Noble Books, (1956) 1995.1-56619-769-4