Alfred Rawlinson

Madalyalar
Erkekler polo
Karma takımlar adına
Yaz Olimpiyatları

Sir Alfred Rawlinson, Bt
	Alfred Rawlinson köpeği George ile, 1924
Doğum	17 Ocak 1867
Ölüm	1 Haziran 1934 (67 yaşında)
Branşı	Britanya Ordusu
Rütbesi	Albay
Birimi	17. Mızraklı Süvari Alayı
Çatışma/savaşları	I. Dünya Savaşı, Aubers Muharebesi, Türk Kurtuluş Savaşı
Ödülleri	Aziz Michael ve Aziz George Nişanı, Britanya İmparatorluk Nişanı, Üstün Hizmet Nişanı

3. Baronet Sir Alfred "Toby" Rawlinson, CMG CBE DSO (17 Ocak 1867 - 1 Haziran 1934), albay rütbeli İngiliz istihbarat subayı, sporcu, otomobil yarışçısı ve havacıydı.^[1]^[2]

Erken yaşamı

Rawlinson, asker ve diplomat Tümgeneral Henry Creswicke Rawlinson'ın ikinci oğluydu. Annesi Louisa Caroline Harcourt, Henry Seymour'un kızıydı; kendisi Muhafazakâr Parti'den Taunton milletvekiliydi. İki amcası Henry Danby Seymour ve Alfred Seymour da milletvekiliydi.^[3] Ağabeyi General Henry Rawlinson, Amiens Muharebesi'ni ve I. Dünya Savaşı'nı sona erdiren Yüz Gün Taarruzu'nu planlamıştı.

Ailesi ve arkadaşları tarafından "Toby" olarak bilinen^[4] Rawlinson, 17 Ocak 1867'de Londra'nın West End bölgesindeki Mayfair'de doğdu. Eton College ve Kraliyet Askerî Kolejde eğitim gördü, ardından 17. Mızraklı Süvarı Alayına teğmen olarak atandı.^[5]

Spor kariyeri

Rawlinson üst düzey bir polo oyuncusuydu; 1889'da Hindistan'daki alaylar arası turnuvayı, 1896 ve 1902'de Hurlingham Şampiyonluk Kupası'nı ve ayrıca Ranelagh Açık Kupası'nı, Tüm İrlanda Açık Kupası'nı ve başkacalarını kazanan takımlarda yer aldı. 1900 Yaz Olimpiyatlarında Foxhunters Hurlingham polo takımının bir üyesi olarak Olimpiyat altın madalyası kazandı. Spor hayatına 1911'de son verdi.^[6]

Rawlinson aynı zamanda tutkulu bir otomobil yarışçısıydı ve bu spora yoğunlaşmak için ordudan istifa etti. 1908 Man Adası RAC Tourist Trophy (TT) yarışına katıldı ve Darracq aracıyla yedinci oldu.{{#tag:ref|İki başka öncü havacı, John Moore-Brabazon ve Arthur Edward George, 1908 IOM TT yarışına katıldı. İlki, Métallurgique ile altı turdan sonra egzoz valfi arızası nedeniyle yarıştan çekildi, ikincisi ise Darracq ile üçüncü oldu ve en hızlı tur zamanını kaydetti.^[7]

Rawlinson, kendi kendine Fransa'da Farman uçağıyla uçmayı öğrendi. İlk denemesinde havalanarak herkesi şaşırttı ve "doğuştan ama pervasız bir pilot" olarak tanındı.^[8] 1909'da Birleşik Krallık'ta Farman uçaklarının üretim haklarını aldı ve bu yeni tutkusu üzerine yoğunlaşmak için Darracq Motor Company'deki genel müdürlük görevinden istifa etti.^[9] 5 Nisan 1910'da Royal Aero Club'tan pilot sertifikası alan Birleşik Krallık'taki üçüncü kişi oldu.^[10]

Askerî kariyeri

Fransa, 1914-15

Ağustos 1914'te I. Dünya Savaşı patlak verdiğinde 47 yaşındaydı ve yedek subay olarak göreve çağrılmak için fazla yaşlıydı. Bu nedenle Hudson spor arabasıyla Royal Automobile Club hizmetine girdi, bu kulüp Royal Automobile Club Gönüllü Motor Sürücüleri Birliği'ni oluşturuyordu. Rawlinson, Britanya Seferi Kuvveti'ne eşlik edecek 25 sürücüden biri olarak seçildi ve karargâhta şoför ve kurye olarak görev yaptı.^[11] Arabasına bir makineli tüfek takıldı ve Union Jack bayrağı taşıdı. Ekim ayında IV. Kolordu'ya (ağabeyinin komutası altındaydı) nakledildi ve John French tarafından albay rütbesine terfi ettirildi.^[12] Bu dönemdeki sürüş tecrübelerini Adventures on the Western Front, August, 1914 - June, 1915 (1925) adlı eserinde anlattı.

Siper savaşının başlamasıyla İngilizlerin Alman Minenwerfer'lerine denk bir silahı olmadığından yeni bir silah geliştirilene kadar Fransız ordusundan 40 adet eski Coehorn havan topu temin etti; daha sonra "Toby havanları" olarak bilinecek olan silahlarla ilk kez Neuve Chapelle Muharebesi'nde (Mart 1915) sahaya indi.^[13] 9 Mayıs 1915'te Aubers Muharebesi sırasında bir Alman top mermisiyle yaralandı ve İngiltere'ye döndü.^[14] 20 Haziran'da evinde iyileşirken Savaş Bakanlığından bir subay geldi ve sahaya atanamayacağı, dolayısıyla artık görevde sayılmayacağı bildirildi. "Derinden incinmiş" olsa da hemen Britanya Amiralliğine gidip hizmetini sundu.^[15]

Londra hava savunması, 1915-17

Rawlinson (en solda), Kraliyet Donanması Uçaksavar Mobil Tugayı'ndayken QF 3-inch 20 cwt tipi çekili uçaksavar silahlarından biriyle.

20 Haziran 1915'te, Kraliyet Donanması Gönüllü Yedek Kuvvetinde deniz binbaşı rütbesiyle RNAS Zırhlı Araç Bölüğü için yeni bir filo kurmakla görevlendirildi. Ancak ağustos ayında Tuğamiral Murray Sueter tarafından mülakata alındı. Sueter, Londra'nın uçaksavar savunmasından sorumluydu. Paris hava savunmasındaki tecrübesi nedeniyle Rawlinson'dan son haftalarda Londra'ya yapılan zeplin saldırılarında etkisiz kalan silahlar ve mühimmat üzerine iyileştirmeler önermesi istendi.^[16]

Eylül ayında, Londra Hava Savunma Bölgesi'ni kurmakla görevlendirilen Amiral Sir Percy Scott'un doğrudan emri altına girdi. Rawlinson'a, zırhlı araç filosundan seçilmiş adamlarla bir mobil uçaksavar bataryası oluşturma görevi verildi. Hemen Fransa'ya giderek Autocanon de 75 mm 1913 model kamyon üstü uçaksavar topunun bir örneğini almak istedi ve 72 saat içinde Londra'ya bir örnekle geri döndü.^[17] Bu silah, Rawlinson'un komutasındaki Kraliyet Donanması Uçaksavar Mobil Tugayı'nın çekirdeğini oluşturdu ve birlik 13 Ekim'de Londra'daki Moorgate'de bir zepline karşı ilk kez kullanıldı.^[18] Tugay sonunda dört Fransız 75 mm, iki QF 3-inch 20 cwt, sekiz QF 3 pounder Vickers topu ve dört güçlü projektörle donatıldı ki hepsi de kamyonlara monte edilmişti.^[19] Kenwood House ahırlarından hareket eden bu silahlar çok kısa sürede başkent çevresindeki önceden hazırlanmış mevzilere yönlendirilebiliyordu. Şubat 1916'da ordu Londra'nın hava savunmasını devraldığında RNVR mobil topları ordu komutası altında kullanılmaya devam etti.^[20] Ağustos 1916'da tugay, zeplinlerin kıyıyı geçerken engellenmesi amacıyla Norfolk'a taşındı.^[21]

Rawlinson bu süre boyunca uçaksavar topçuluğu tekniklerini sürekli olarak geliştiriyor ve bulut ardına gizlenen uçakları tespit etmek için akustik konumlama yönteminin öncülüğünü yaptığını iddia ediyordu.^[22] Ocak 1917'de tugay, Alman uçaklarından gelebilecek tehdide karşı Essex kıyısına taşındı. Mayıs 1917'de Londra savunmasının yeni oluşturulan Batı Alt Komutanlığı'nın başına geçmesi teklif edildi. Bu, orduya geri dönmesi ve yarbay rütbesi alması anlamına geliyordu. Yeni komutası 19 top ve 36 projektör mevzisini kapsıyordu. 1917'nin sonlarındaki ağır hava saldırıları sırasında bu kuvvetlere komuta etti.

İstihbarat görevi

Rawlinson, Ocak 1918'de istifasını sundu ve "düşmana biraz daha yaklaşma arzusu"yla yeni bir görev arayışına girdi. Şubat ayında Birleşik Krallık İstihbarat Birliği'ne albay rütbesiyle kaydırıldı.^[23]

1918-1922 yılları arasında Kafkasya ve Doğu Anadolu'da görev yaptı. Görevi Tiflis-Bakü demiryolunu korumak ve Türk birliklerinin terhisini denetlemekti.^[24] Lionel Dunsterville komutasında Kuzey Kafkasya Dağlık Cumhuriyeti'ne gönderildi.^[25]

Son görevi Osmanlı'nın ateşkes şartlarına uyup uymadığını araştırmaktı. Rawlinson ve ekibi, Erzurum'da Türk makamları tarafından tutuklandı ve bu durum İngiliz hükûmetini zor durumda bıraktı.^[26] Daha sonra Malta sürgünlerinden biriyle yapılan esir değişimiyle serbest bırakıldı.^[27]

Adventures in the Near East (1923) adlı kitabında ateşkes döneminde I. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonraki durumu anlattı. Özellikle Rusların çekilmesinden sonraki bölgeyi ve Türk ulusal hareketinin başlangıcını ele aldı.^[28]

Özel yaşamı

25 Haziran 1890'da William Bunce Greenfield'ın altıncı kızı Margarette Kennard ile evlendi. Dört çocukları oldu; ikizleri Alfred Frederick ve Honour Louisa 23 Ağustos 1900'de doğdu. Honour 12 yaşında öldü. İkinci kızları Irene Margarette (ö. 1974) ve bebekken ölen Mary adlı üçüncü kızları vardı. Margarette Rawlinson 18 Eylül 1907'de yaklaşık 49 yaşında öldü.

13 Aralık 1913'te Jean Aylwin sahne adıyla bilinen ikinci eşi Jean Isabella Griffin Aitkin ile evlendi. Rawlinson eşinin kendisini Hubert Bath ile aldattığını savunarak açtığı davayı kazandı ve 1924'te boşandılar.^[29]^[30]

Rawlinson'un ağabeyi 28 Mart 1925'te öldüğünde 3. baronet unvanını aldı ancak kardeşi için oluşturulan soyluluk ünvanını devralmadı ve ünvanın kullanımı sonlandı.

Alfred Rawlinson 1 Haziran 1934'te Clapham'daki dairesinde doğal nedenlerle aniden öldü.^[31]

Kaynakça

^ Charles Cyril Turner, The Old Flying Days, s. 245.
^ "Sir Alfred Rawlinson". Olympedia. 10 Aralık 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Aralık 2020.
^ George Rawlinson, A Memoir of Major-General Sir Henry Creswicke Rawlinson, s. 243.
^ Rawlinson, George, A memoir of Major-General Sir Henry Creswicke Rawlinson, Londra: Longmans, Green and Co, 1898, s. 291
^ Mosley, Charles (Editör), Burke's Peerage, Baronetage & Knightage, 107. Baskı 2003, Cilt III 0-9711966-2-1, s. 3292
^ Laffaye, Horace A. (2015). The Polo Encyclopedia. McFarland & Co. s. 308. ISBN 978-0786495771.
^ 1908 Man Adası TT yarışı sonuçları
^ "Rawlinson, ilk denemesinde uçmayı başararak herkesi şaşırttı". Dundee Evening Telegraph. 15 Temmuz 1910. s. 1.
^ "Cycle and Motor News". Coventry Herald. 15 Ekim 1909. s. 10.
^ Flight 9 Nisan 1910
^ Messenger, Charles (2005). Call to Arms: The British Army 1914-18. Weidenfeld & Nicolson. ISBN 978-1-7802-2759-7.
^ Gardner, Nikolas (2003). Trial by Fire: Command and the British Expeditionary Force in 1914. Praeger. s. 150. ISBN 978-0313324734.
^ Rawson, Andrew (2014). The British Army 1914-1918. The History Press. s. 384. ISBN 978-0750956147.
^ Rawlinson, Alfred, Sir, The Defence of London, 1915-1918, 1923 (s.3)
^ Rawlinson 1925, s. 314-315
^ Rawlinson, The Defence of London, ss.6-8
^ Rawlinson, The Defence of London, ss.9-19
^ Rawlinson, The Defence of London, ss.30-31
^ Rawlinson, The Defence of London, ss.44-45
^ Rawlinson, The Defence of London, s.57
^ Rawlinson, The Defence of London, ss.88-89
^ Rawlinson, The Defence of London, ss. 110-114
^ Rawlinson, The Defence of London, ss.238-242
^ Merrill D. Peterson, "Starving Armenians": America and the Armenian Genocide, 1915-1930 and After, s. 75.
^ Moshe Gammer, The Lone Wolf and the Bear: Three Centuries of Chechen Defiance of Russian Rule, s. 127.
^ Gary Jonathan Bass, Stay the Hand of Vengeance: The Politics of War Crimes Tribunals, s. 139.
^ Zürcher, Erik J. (21 Aralık 2017). Turkey: A Modern History. Bloomsbury Publishing. s. 379. ISBN 978-1-78673-183-8.
^ Rawlinson, Adventures in the Near East (Londra: Andrew Melrose, 1923)
^ Burke's Peerage 2003
^ "Actress's Flat in Chelsea – Composer Friend Cited as Co-Respondent". North Devon Journal. Barnstaple. 15 Mayıs 1924. s. 3. Erişim tarihi: 12 Aralık 2012 – British Newspaper Archive vasıtasıyla.
^ Alfred Rawlinson Obituary The Times, 4 Haziran 1934

Bibliyografya

Rawlinson, Alfred (1924). Adventures in the Near East: 1918-1922. Londra: Andrew Melrose Ltd.
Rawlinson, Alfred (1924). The Defence of London: 1915-1918. Londra: Andrew Melrose Ltd.
Rawlinson, Alfred (1925). Adventures on the Western Front: August, 1914 - June, 1915. Londra: Andrew Melrose Ltd.
Smithers, A J (1978). Toby: A Real Life Ripping Yarn. Londra: Gordon & Cremonesi. ISBN 978-0860330691.

[1] Charles Cyril Turner, The Old Flying Days, s. 245.

[2] "Sir Alfred Rawlinson". Olympedia. 10 Aralık 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Aralık 2020.

[3] George Rawlinson, A Memoir of Major-General Sir Henry Creswicke Rawlinson, s. 243.

[4] Rawlinson, George, A memoir of Major-General Sir Henry Creswicke Rawlinson, Londra: Longmans, Green and Co, 1898, s. 291

[5] Mosley, Charles (Editör), Burke's Peerage, Baronetage & Knightage, 107. Baskı 2003, Cilt III 0-9711966-2-1, s. 3292

[6] Laffaye, Horace A. (2015). The Polo Encyclopedia. McFarland & Co. s. 308. ISBN 978-0786495771.

[7] 1908 Man Adası TT yarışı sonuçları

[8] "Rawlinson, ilk denemesinde uçmayı başararak herkesi şaşırttı". Dundee Evening Telegraph. 15 Temmuz 1910. s. 1.

[9] "Cycle and Motor News". Coventry Herald. 15 Ekim 1909. s. 10.

[10] Flight 9 Nisan 1910

[11] Messenger, Charles (2005). Call to Arms: The British Army 1914-18. Weidenfeld & Nicolson. ISBN 978-1-7802-2759-7.

[12] Gardner, Nikolas (2003). Trial by Fire: Command and the British Expeditionary Force in 1914. Praeger. s. 150. ISBN 978-0313324734.

[13] Rawson, Andrew (2014). The British Army 1914-1918. The History Press. s. 384. ISBN 978-0750956147.

[14] Rawlinson, Alfred, Sir, The Defence of London, 1915-1918, 1923 (s.3)

[15] Rawlinson 1925, s. 314-315

[16] Rawlinson, The Defence of London, ss.6-8

[17] Rawlinson, The Defence of London, ss.9-19

[18] Rawlinson, The Defence of London, ss.30-31

[19] Rawlinson, The Defence of London, ss.44-45

[20] Rawlinson, The Defence of London, s.57

[21] Rawlinson, The Defence of London, ss.88-89

[22] Rawlinson, The Defence of London, ss. 110-114

[23] Rawlinson, The Defence of London, ss.238-242

[24] Merrill D. Peterson, "Starving Armenians": America and the Armenian Genocide, 1915-1930 and After, s. 75.

[25] Moshe Gammer, The Lone Wolf and the Bear: Three Centuries of Chechen Defiance of Russian Rule, s. 127.

[26] Gary Jonathan Bass, Stay the Hand of Vengeance: The Politics of War Crimes Tribunals, s. 139.

[27] Zürcher, Erik J. (21 Aralık 2017). Turkey: A Modern History. Bloomsbury Publishing. s. 379. ISBN 978-1-78673-183-8.

[28] Rawlinson, Adventures in the Near East (Londra: Andrew Melrose, 1923)

[29] Burke's Peerage 2003

[30] "Actress's Flat in Chelsea – Composer Friend Cited as Co-Respondent". North Devon Journal. Barnstaple. 15 Mayıs 1924. s. 3. Erişim tarihi: 12 Aralık 2012 – British Newspaper Archive vasıtasıyla.

[31] Alfred Rawlinson Obituary The Times, 4 Haziran 1934

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]

[17]

[18]

[19]

[20]

[21]

[22]

[23]

[24]

[25]

[26]

[27]

[28]

[29]

[30]

[31]