Yeni Japon dinleri

Yeni Japon dinleri, Japonya'da kurulan yeni dini hareketlerdir. Japoncada bunlar, shinshūkyō (新宗教) veya shinkō shūkyō (新興宗教) olarak da adlandırılır. Japon araştırmacılar, 19. yüzyılın ortalarından bu yana kurulan tüm dinleri "yeni dinler" olarak sınıflandırırlar; dolayısıyla bu terim, derin bir çeşitliliğe ve çok sayıda dine atıfta bulunur. Bunların çoğu, yirminci yüzyılın ortalarından sonlarına doğru ortaya çıktı ve Budizm ve Şinto gibi çok daha eski geleneksel dinlerden etkilendiler. Yabancı etki kaynakları arasında Hristiyanlık, İncil ve Nostradamus'un yazıları yer alır.^[1]^[2]

II. Dünya Savaşı'ndan önce

1860'larda Japonya büyük toplumsal çalkantılar ve hızlı modernleşme yaşamaya başladı. Bakumatsu dönemi olarak bilinen Edo döneminin son on yılında toplumsal çatışmaların ortaya çıkmasıyla beraber bazı yeni dini hareketler görülmeye başlandı. Bunların arasında, bazen Nihon Sandai Shinkōshūkyō ("Japonya'nın üç büyük yeni dini") olarak da adlandırılan Tenrikyo, Kurozumikyo ve Oomoto vardı ki bu dinler Şinto (devlet dini) ve şamanizmden doğrudan etkilenmişlerdi.

Meiji döneminde toplumsal gerilim alevlenmeyi sürdürdü, dini uygulamaları ve kurumları etkiledi. Geleneksel inançtan başka bir dine geçmek artık yasak değildi, yetkililer Hristiyanlık üzerindeki 250 yıllık yasağı kaldırdı ve kabul görmüş Hristiyan kiliselerinin misyonerleri Japonya'ya yeniden girdi. Şinto ve Budizm arasındaki geleneksel senkretizm sona erdi ve Şinto ulusal din haline geldi. Budizm, yüzyıllardır sahip olduğu Japon hükûmetinin korumasını kaybetti. Budist rahipler, kurumlarını sürdürmede ciddi zorluklarla karşı karşıya kaldılar, ancak aynı zamanda, faaliyetleri hükûmet politikaları ve kısıtlamaları tarafından daha az etkilenmeye başladı.

Japon hükûmeti bu yeni dini hareketlere karşı oldukça şüpheci davrandı ve periyodik olarak onları bastırmak için girişimlerde bulundu. Hükûmet baskısı özellikle 20. yüzyılın başlarında, özellikle de Japon milliyetçiliğinin ve Şinto Devleti'nin yakından bağlantılı olduğu 1930'lardan 1940'ların başlarına kadar şiddetliydi. Meiji rejimi altında lèse-majesté, İmparator'a ve İmparatorluk Ailesine, ayrıca İmparator'a güçlü bir şekilde bağlı olduğu düşünülen bazı büyük Şinto tapınaklarına hakaret etmeyi yasaklıyordu. Hükûmet, Devlet Şintosunu veya milliyetçiliğini baltaladığı düşünülen dini kurumlar üzerindeki kontrolünü artırdı. Lèse-majesté ve Barışı Koruma Yasası'nı çiğnediği gerekçesiyle aralarında Oomoto'lu Onisaburo Deguchi ve Soka Kyoiku Gakkai'den (şimdi Soka Gakkai ) Tsunesaburō Makiguchi'nin de yer aldığı Shinshukyo'nun bazı üyelerini ve liderlerini tutukladı.

Kaynakça

^ Peter B. Clarke, 1999, "Japanese New Religious Movements in Brazil: from ethnic to 'universal' religions", New Religious Movements: challenge and response, Bryan Wilson and Jamie Cresswell editors, Routledge 0415200504
^ Eileen Barker, 1999, "New Religious Movements: their incidence and significance", New Religious Movements: challenge and response, Bryan Wilson and Jamie Cresswell editors, Routledge 0415200504

[1] Peter B. Clarke, 1999, "Japanese New Religious Movements in Brazil: from ethnic to 'universal' religions", New Religious Movements: challenge and response, Bryan Wilson and Jamie Cresswell editors, Routledge 0415200504

[2] Eileen Barker, 1999, "New Religious Movements: their incidence and significance", New Religious Movements: challenge and response, Bryan Wilson and Jamie Cresswell editors, Routledge 0415200504

[1]

[2]