Yayue

Yayue (Çince: 雅樂; lit. 'zarif müzik'), eski Çin'de kraliyet sarayında ve tapınaklarda sergilenen bir klasik müzik ve dans biçimiydi. Yayue'nin temel kuralları Batı Zhou döneminde oluşturulmuştur. Hukuk ve ritüellerle birlikte, aristokratik siyasi gücün resmi temsilini oluşturmuştur.

Ya kelimesi (雅) Zhou Hanedanı döneminde sarayda kullanılan ve Shijing'de toplanan bir tür şarkı metnini ifade etmek için kullanılmıştır.^[1] Yayue terimi, Konfüçyüs'ün Analektleri'nde^[2]^[3] ortaya çıkmıştır; burada Konfüçyüs, Zheng devleti kökenli ve yozlaştırıcı olarak değerlendirdiği popüler müziğin aksine, yayue'yi iyi ve faydalı bir müzik türü olarak kabul etmiştir.^[4]^[5] Bu nedenle yayue, Konfüçyüsçü sistemde kendini geliştirme için arıtılmış, geliştirici ve gerekli olan uygun müzik biçimi olarak ve iyi ve istikrarlı yönetimi simgeleyebilen bir müzik olarak kabul edilmektedir.^[6]^[7] Yayue, sarayda kullanılan ciddi tören müziğinin yanı sıra, Konfüçyüs ayinlerinde kullanılanlar da dahil olmak üzere tapınaklardaki ritüel müziği anlamına da gelmektedir. Daha geniş bir anlamda, yayue aynı zamanda suyue (俗樂) veya “kültürsüz müzik” olarak adlandırılan popüler müzik biçiminden ayırt edilebilen bir Çin müziği biçimi anlamına da gelebilir ve bu nedenle qin müziği gibi aydınların müziğini de içerebilir.^[8]^[9]

Kaynakça

^ Peter Fletcher (2004). World Musics in Context: A Comprehensive Survey of the World's Major Musical Cultures. Oxford University Press. s. 345. ISBN 978-0195175073.
^ Chi Fengzhi (28 Haziran 2005). "Change and Continuity of Chinese Yayue in Korea".
^ "The Analects - Yang Huo". Chinese Text Project.
^ The Concise Garland Encyclopedia of World Music, Volume 2. Routledge; 1 edition. 2008. ss. 1201-1202. ISBN 978-0415994040.
^ "The Analects – Wei Ling Gong". Chinese Text Project.
^ Liora Bresler (2007). International Handbook of Research in Arts Education. Springer. s. 85. ISBN 978-1402029981.
^ Women and Confucian Cultures in Premodern China, Korea, and Japan. University of California Press. 2003. s. 85. ISBN 978-0520231382.
^ Alan Robert Thrasher (2008). Sizhu Instrumental Music of South China: Ethos, Theory and Practice. Brill Academic Publishers. s. 2. ISBN 978-9004165007.
^ Comparative Musicology and Anthropology of Music: Essays on the History of Ethnomusicology. 2nd. University of Chicago Press. 1991. ss. 37-38. ISBN 978-0226574097.

[fletcher-1] Peter Fletcher (2004). World Musics in Context: A Comprehensive Survey of the World's Major Musical Cultures. Oxford University Press. s. 345. ISBN 978-0195175073.

[musicology-2] Chi Fengzhi (28 Haziran 2005). "Change and Continuity of Chinese Yayue in Korea".

[3] "The Analects - Yang Huo". Chinese Text Project.

[garland-4] The Concise Garland Encyclopedia of World Music, Volume 2. Routledge; 1 edition. 2008. ss. 1201-1202. ISBN 978-0415994040.

[5] "The Analects – Wei Ling Gong". Chinese Text Project.

[6] Liora Bresler (2007). International Handbook of Research in Arts Education. Springer. s. 85. ISBN 978-1402029981.

[7] Women and Confucian Cultures in Premodern China, Korea, and Japan. University of California Press. 2003. s. 85. ISBN 978-0520231382.

[8] Alan Robert Thrasher (2008). Sizhu Instrumental Music of South China: Ethos, Theory and Practice. Brill Academic Publishers. s. 2. ISBN 978-9004165007.

[9] Comparative Musicology and Anthropology of Music: Essays on the History of Ethnomusicology. 2nd. University of Chicago Press. 1991. ss. 37-38. ISBN 978-0226574097.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]