Hindistan Genelkurmayı (Britanya Hindistanı)
| Hindistan Genel Karargâhı | |
|---|---|
| GHQ India | |
 II. Dünya Savaşı sırasında Hindistan Genelkurmayı formasyon işareti | |
| Etkin | 1903 – 1947 |
| Ülke | Britanya Hindistanı |
| Parçası | Savaş Bakanlığı Hindistan Genel Valisi |
| Karargâh | Yeni Delhi |
Hindistan Genelkurmayı, Kitchener Reformları sonucunda kurulmuş ve Britanya Hindistanı Başkomutanı (Commander-in-Chief, India), Britanya Hindistanı Ordusu üzerinde doğrudan denetim sağlamış ve Hindistan Genel Valisi’ne karşı sorumlu olmuştur. Başkomutanın karargâhı, Genelkurmay Başkanı tarafından denetlenmiştir[1]. İlk olarak Kalküta ve Shimla’da konuşlanmış, 1911 yılında idarî merkezin Yeni Delhi’ye taşınmasıyla birlikte buraya nakledilmiştir[2].
Hindistan’a ek olarak, bu karargâh muhtelif dönemlerde Orta Doğu’nun bazı kesimlerinden de sorumlu olmuştur (özellikle Aden Protektorası, ayrıca Irak ve İran[3]). 1943 yılında Güneydoğu Asya Komutanlığı’nın (SEAC) kurulmasından önceki mühim safhalarda, Britanya Seylanı ile Britanya Birmanyası da bu komutanlığın görev alanına dâhildi.
Hindistan Başkomutanı[4], 1945 yılında yaklaşık 2.000 subay ve 2,5 milyon asker üzerinde komuta yetkisine sahipti[5]. Hindistan Genelkurmayı, Hindistan'ın bölünmesi sonrası, 1947 yılında Ordu Genelkurmayı (Army HQ) olarak değişmiştir.
Erken tarihçe
[değiştir | kaynağı değiştir]Hindistan Genelkurmayı, 1895 yılında Bengal, Bombay ve Madras Başkanlıklarına bağlı koloni ordularının tek bir kuvvet hâlinde birleştirilmesinden sonra kullanılan ilk terim olan Hindistan Karargâhı'nın yerini almıştır;
"Hindistan Başkumandanı’nın karargâhı, Genel Karargâh (Hindistan Genelkurmayı) olarak bilinmekteydi ve tüm hizmet sınıflarının ihtiyaçlarını karşılamak üzere üst karargâh olarak işlev görmekteydi."[6]
Başkumandan’ın kurmay başkanı, Genelkurmay Başkanı idi. Karargâh, Kalküta ve Shimla’da (Britanya Hindistanı’nın yazlık başkenti) konuşluydu; 1911’de idare merkezinin Yeni Delhi’ye taşınmasıyla buraya nakledildi. Hindistan’a ek olarak, Britanya Hindistan Ordusu’nun Aden Vilayeti (sonradan Aden Kolonisi) gibi istasyon garnizonlarında da görev yapması nedeniyle, Başkumandan Aden’deki birliklerden de sorumluydu. Daha sonra I. Dünya Savaşı sırasında Hindistan birlikleri Irak Cephesi ve İran Cephesi’ne de gönderildi.[3]
1906 Doğum Günü Onurları ve 1922 Doğum Günü Onurları, Hindistan Karargâhı’nda görevli subayları listelerken; 1942 Yeni Yıl Onurları itibarıyla listelemede artık Genel Karargâh Hindistan (Albay, Vekâleten Tümgeneral Rob Lockhart) ifadesi kullanılmaktaydı.
1943’te Güneydoğu Asya Komutanlığı (SEAC) kurulmadan önceki önemli dönemler boyunca, Hindistan Başkumandanı aynı zamanda Seylan ve Birmanya'dan da sorumluydu. Hindistan Başkumandanı,[6] 1945 yılı itibarıyla emrinde yaklaşık 2.000 subay ve 2,5 milyon asker bulundurmaktaydı. Hindistan Genelkurmayı, Hindistan'ın bölünmesi sürecinde, 1947 yılında Ordu Karargâhı (Army HQ) olarak yeniden adlandırıldı.[6]
İkinci Dünya Savaşı
[değiştir | kaynağı değiştir]1939 yılı sonunda Britanyalı genelkurmay başkanları tarafından yapılan bir inceleme sonucunda, Irak’taki birliklerin operasyonel denetimi 1940 yılı başında Orta Doğu Komutanlığı’na devredildi; ancak söz konusu birliklerin ikmal ve idamesi büyük ölçüde Hindistan Genelkurmayı'nın sorumluluğunda kalmaya devam etti[7]. Anglo-Irak Savaşı’ndan önce Mart 1941'de, kendi harekât sahasındaki mevcut sorunlar nedeniyle endişe duyan Orta Doğu Komutanlığı’ndan General Archibald Wavell, Irak’ın yeniden Hindistan’ın operasyonel denetimine verilmesi için onay aldı[8]. Ancak Mayıs ayında çatışmalar başlayınca, Wavell, Londra tarafından sorumluluğu yeniden üstlenmesi için zorlandı[9]. Haziran 1941’de, aradaki soğukluğun sona ermesinden sonra denetim yeniden Hindistan Genelkurmayı'na geçti[10]. Ağustos 1942’ye gelindiğinde, Hindistan bu kez İran ve Irak üzerindeki sorumluluğunu bırakmış; bu iki bölge için ayrı bir komutanlık tesis edilmiştir[11].
Aralık 1941’de Burma, Britanya Uzak Doğu Komutanlığı’nın operasyonel denetiminden alınarak Hindistan Genelkurmayı’na bağlandı[12]. ABDAKOM’un Şubat 1942’de lağvedilmesinden sonra komutanlık, Seylan’dan da sorumlu hâle geldi. Bu dönemde bazı Çin ve Amerikan birlikleri, Hindistan Komutanlığı’nın operasyonel denetimine verildi[1]. Bu sorumluluklar, SEAC’ın Ağustos 1943’te kurulmasına kadar devam etti.
SEAC’in kurulmasıyla birlikte, üç ayrı operasyonel komutanlık oluşmuş oldu. Çin harekât sahası Generalissimo Çan Kay Şek’in komutasındaydı. SEAC, Louis Mountbatten komutasında bir Anglo-Amerikan komutanlık olarak kurulmuş ve Burma, Seylan, Britanya Malayası ve Sumatra’daki operasyonlardan sorumlu kılınmıştı. Hindistan Başkomutanı General Claude Auchinleck’in (Commander-in-Chief, India); Hindistan’ın bir askerî üs olarak geliştirilmesinden, Hindistan iç güvenliğinden ve kuzeybatı sınırlarının savunulmasından sorumluydu. Hindistan Komutanlığı’nın temel görevi, SEAC’a bağlı harekât birliklerinin eğitimi, donatılması, idamesi ve sevkiyatını sağlamaktı[13].
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]Dipnot
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ a b Patti 1980, s. 11.
- ^ "Britain's Small Wars". 14 Ocak 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ocak 2010.
- ^ a b Jackson 2006, s. 148.
- ^ Pakistan'ın üst düzey savunma teşkilatı Defence Journal, Ocak 1999
- ^ Hindistan Ordusu GHQ Hansard, 29 Kasım 1945
- ^ a b c Dogar 1999.
- ^ Playfair ve diğerleri, cilt I 2004.
- ^ Playfair ve diğerleri, cilt II 2004, s. 178.
- ^ Playfair ve diğerleri, cilt II 2004.
- ^ Playfair ve diğerleri, cilt II 2004, s. 250.
- ^ Playfair ve diğerleri, cilt III 2004.
- ^ Playfair ve diğerleri, cilt II 2004, s. 8.
- ^ Playfair ve diğerleri, cilt III 2004, s. 3.
Alıntı
[değiştir | kaynağı değiştir]- Jackson, Ashley (2006). The British Empire and the Second World War. Continuum International Publishing Group. s. 148. ISBN 1-85285-417-0.
- Patti, Archimedes L. A. (1980). Why Viet Nam?: Prelude to America's albatross. University of California Press. s. 11. ISBN 0-520-04156-9.
- Playfair, Ian Stanley Ord; Stitt, G. M.; Molony, C. J. C.; Toomer, S. E. (2004). The early successes against Italy (to May 1941). The Mediterranean and Middle East (İngilizce). I. Cilt. Uckfield, East Sussex: The Naval & Military Press Ltd (1954 tarihinde yayınlandı). s. 506. ISBN 978-1-84574-065-8.
- Playfair, Ian Stanley Ord; Flynn, F. C.; Flynn, C. J. C.; Molony, S. E.; Toomer (2004). The Germans come to the help of their Ally (1941). The Mediterranean and Middle East (İngilizce). II. Cilt. Uckfield, East Sussex: The Naval & Military Press Ltd (1956 tarihinde yayınlandı). s. 392. ISBN 978-1-84574-066-5..
- Playfair, Ian Stanley Ord; Flynn, F. C.; Molony, C. J. C.; Gleave, T.P. (2004). British Fortunes reach their Lowest Ebb (September 1941 to September 1942). The Mediterranean and Middle East (İngilizce). III. Cilt. Uckfield, East Sussex: The Naval & Military Press Ltd (1960 tarihinde yayınlandı)..
- Romanus, Charles F.; Sunderland, Riley (1953). Stiwell's Mission to China. Government Printing Office. s. 364. Library of Congress 35-603349.