Hayranıdil Kadınefendi
| Hayranıdil Kadınefendi | |
|---|---|
| Doğum | 2 Kasım 1846 Kars, Kafkasya |
| Ölüm | 26 Kasım 1898 (52 yaşında) Feriye Sarayı, Ortaköy, İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu |
| Defin | Sultan Mahmud II Türbesi, Divanyolu, İstanbul |
| Eş(ler)i | Abdülaziz |
| Çocuk(lar)ı | Nazime Sultan II. Abdülmecid |
| Hanedan | Osmanlı Hanedanı (evlilikle) |
| Dini | İslam |
Hayranıdil Kadınefendi (2 Kasım 1846 - 26 Kasım 1898) Sultan Abdülaziz'in ikinci eşi. Son halife olan II. Abdülmecid'in annesidir.
İlk yılları
[değiştir | kaynağı değiştir]Çerkes kökenli Hayranıdil Kadın, 2 Kasım 1846'da Kars, Kafkasya'da doğdu.[1]
Evlilik
[değiştir | kaynağı değiştir]Hayranıdil, 1861'de tahta çıkmadan hemen önce Dolmabahçe Sarayı'nda Abdülaziz ile evlendi. Katılımından sonra kendisine "İkinci Kadınefendi" unvanı verildi.[2] Evlilikten beş yıl sonra 25 Şubat 1866'da ilk çocuğunu, bir kızı, Nazime Sultan,[3] ve iki yıl sonra 29 Mayıs 1868'de ikinci çocuğu olan oğlu Halife II. Abdülmecid.[4]
Hayranıdil, imparatorluk evinin en güzel kadını olarak kutlandı.[5]
Abdülaziz 30 Mayıs 1876'da bakanları tarafından görevden alındı, yeğeni V. Murad Sultan oldu.[6] Ertesi gün Feriye Sarayı'a transfer edildi. Hayranıdil ve Abdulaziz'in mahallesindeki diğer kadınlar Dolmabahçe Sarayı'ndan ayrılmak istemediler. Böylece elle yakalandılar ve Feriye Sarayı'na gönderildiler. Bu süreçte baştan ayağa arandılar ve değerden her şey onlardan alındı. [7] 4 Haziran 1876'da[8] Abdulaziz gizemli koşullar altında öldü.[9]
Ölüm
[değiştir | kaynağı değiştir]Hayranıdil Kadın 26 Kasım 1898'te Feriye Sarayı, Ortaköy,[10]'da[11] öldü ve İstanbul Divan Yolu caddesinde bulunan Sultan II. Mahmud türbesine gömüldü.[12]
Çocuklar
[değiştir | kaynağı değiştir]Hayranidil ve Abdülaziz'in iki çocuğu vardı:
- Nazime Sultan (İstanbul, Dolmabahçe Sarayı, 25 Şubat 1866 - 1947, Beyrut, Lübnan ve Suriye Şam, Suriye'de bulunan Selim Selim Camii'ne gömüldü) evlendi çocuksuz;
- Halife II. Abdülmecid (Beşiktaş, İstanbul, 29 Mayıs 1868 - Nice, Fransa, 23 Ağustos 1944, Bâki Mezarlığı, Medine, Suudi Arabistan içine gömüldü, dört kez evlendi ve iki çocuğu vardı;
Ayrıca bakınız
[değiştir | kaynağı değiştir]Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Açba 2007, s. 88.
- ^ Uluçay 2011, s. 232.
- ^ Uluçay 2011, s. 235.
- ^ Elsie, Robert (2013). Arnavutluk Tarihinin Biyografik Sözlüğü. Arnavutluk Tarihinin Biyografik Sözlüğü. s. 3. ISBN 978-1 -780-76431-3.
- ^ Gülersoy, Çelik (1990). Dolmabahçe Sarayı ve çevresi. İstanbul Kitaplığı. s. 131.
- ^ Zürcher, Erik J. (15 Ekim 2004). Türkiye: Modern Bir Tarih, Revize Sürüm. IBTauris. s. 73. ISBN 978-1-850-43399-6.
- ^ Brookes 2010, s. 40.
- ^ Davison, Roderic H . (8 Aralık 2015). Osmanlı İmparatorluğu'nda Reform, 1856-1876. Princeton University Press. s. 341. ISBN 978-1-400-87876-5.
- ^ Brookes 2010, s. 43.
- ^ Açba 2007, s. 89.
- ^ Uluçay 2011, s. 233.
- ^ Sakaoğlu 2008, s. 641.
Dış bağlantılar
[değiştir | kaynağı değiştir]- Açba, Harun (2007). Kadın efendiler: 1839–1924. Profil.
- M. Cağatay, Uluçay (2011). Padişahların kadınları ve kızları. Ankara: Oğlak Yayınları.
- Necdet, Sakaoğlu (2008). Bu mülkün kadın sultanları: Vâlide sultanlar, hâtunlar, hasekiler, kadınefendiler, sultanefendiler. Oğlak Yayınları. 978-9-753-29623-6.
- The Concubine, the Princess, and the Teacher: Voices from the Ottoman Harem. University of Texas Press. 2010. 978-0-292-78335-5.