Dijital Kayıt Cihazı
Dijital Kayıt Cihazı bir cihaz türküdür. DVR ya da digital video recorder olarak da bilinir. Analog video sinyallerini önce sayısala dönüştüren ve sabit disk (HDD) içerisinde depolayan kayıt cihazıdır. Videoyu dijital formatta bir disk sürücüsüne, USB bellek aygıtı, SD bellek kartına, SSD'ye veya diğer yerel ya da ağa bağlı toplu depolama aygıtlarına kaydeder. Bu terim, doğrudan diske kayıt yapabilen set üstü kutuları (uydualıcı), kayıt özelliğine sahip taşınabilir medya oynatıcı ve TV ağ geçitlerini ve dijital video kameraları içerir..[1] Kişisel bilgisayarlar video yakalama aygıtlarına bağlanabilir ve DVR olarak kullanılabilir; bu gibi durumlarda, video kaydetmek için kullanılan uygulama yazılımı DVR'ın ayrılmaz bir parçasıdır. Birçok DVR, tüketici elektroniği cihazları olarak sınıflandırılır. Genel olarak elektronik güvenlik endüstrisinde kullanılırlar. Kişisel kullanıma özgü versiyonları PVR Personal Video Recorder olarak bilinir. Günümüzde DVR'ların 4, 8, 16, 24, 32 ve 64 kanal çeşitleri bulunmaktadır.
Tarihçe
[değiştir | kaynağı değiştir]Yaygın bir görüşe göre DVR'ların atası PVR'lardır. Zira VCR Video Casette Recorder'ların henüz hala yaygın olarak kullanıldığı 90'lı yılların sonunda ilk defa canlı TV yayını kaydedebilen PVR'lar kullanılmaya başlandı. PVR'ın bir ihtiyaç haline gelmesi aslında sabit disk teknolojisinde gelişmelerdir. Sabit diskler 3.5 inçlik boyutu ve yükselen depolama kapasiteleriyle video kasetlerin yerini son derece hızlı bir biçimde aldı.
1980'lerde, prototip yüksek çözünürlüklü (HD) dijital video kayıt cihazları Fujitsu, Hitachi, Sanyo ve Canon tarafından geliştirildi.[2] 1985'te Hitachi, dijital HD video içeriğini kaydetmek için depolama ortamı olarak dijital kayıt video kaseti kullanan bir prototip dijital video teyp kayıt cihazı (VTR) gösterdi. 1987'de, ilk ticari dijital video kayıt cihazı, dijital video içeriğini D-1 (Sony) dijital video kasetlerine kaydeden bir dijital video kaset kaydedici (VCR) olan Sony DVR-1000 oldu.[3]
Nihayetinde video güvenlik teknolojisi de dijital devrimi çok hızlı yaşadı. Önceleri etiketlenen kasetlerin saklanması esasına dayalı video kayıt arşivi; yerini dönüşümlü (cycle) kayıt yapabilen ve verinin sıkıştırılarak kaydedildiği dijital ortama bıraktı. VCR döneminde tek bir bölünmüş video ekranı en fazla 960 saat depolanabilirken dijital devrimle birlikte limitler de kalkmış oldu. Öncelikle her bir kamera girişi ayrı ayrı yapıldığından görüntüleri de birbirinden bağımsız saklanabilir hale geldi. Üstelik buna rağmen haftalarca kayıt tutulabilmekteydi..[4] In 1998, Tektronix introduced two Profile models which were combined VDRs and file servers: the PDR200 and PDR300. The PDR300 stored its compressed video as MPEG-2 (ISO/IEC 13818-2)[5]
Günümüzde Dijital Kayıt Cihazları D1 çözünürlükte bile haftalar hatta aylarca kayıt yapabilmektedir.
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ "WebTV Networks and EchoStar Communications Introduce First Internet TV Satellite Product and Service". Microsoft.com. 1999-01-07. 2009-02-21 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2011-11-21.
- ^ The Big Picture: HDTV & High-resolution Systems (PDF). Office of Technology Assessment (United States Congress). 1990. s. 29.
- ^ Mellor, David (2013-07-18). "D1". Sound Person's Guide to Video. Taylor & Francis. ISBN 978-1-136-12077-0.
- ^ "Digital disk recorder using a port clock having parallel tracks along a timeline with each track representing an independently accessible media stream".
- ^ "Profile PDR200 & PDR300 Video File Servers" (PDF). 5 Eylül 2025 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi.
Ayrıca bakınız
[değiştir | kaynağı değiştir] | Elektronik ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkı sağlayabilirsiniz. |