Deneyimsel öğrenme
Deneyimsel öğrenme (ExL), öğrenmenin deneyim yoluyla gerçekleştiği bir süreçtir ve daha dar anlamda "yaparak öğrenme üzerine düşünme" şeklinde tanımlanır.[1] Uygulamalı öğrenme bu sürecin bir biçimi olabilir, ancak her zaman öğrenicilerin ürünü üzerine düşünmelerini içermez.[2][3][4] Deneyimsel öğrenme, öğrenenin daha pasif bir konumda kaldığı ezberci öğrenme ve didaktik yöntemlerden ayrılır.[5]
Bu öğrenme biçimi etkin öğrenme, aksiyon öğrenmesi, macera öğrenimi, hizmet temelli öğrenme ve yerleşik öğrenme gibi yaklaşımlarla ilişkili olsa da, bireyin deneyim yoluyla öğrenme sürecine yaptığı kişisel katkıya odaklanması açısından farklılaşır.[6] Deneyimsel öğrenme genellikle "deneyimsel eğitim" kavramıyla eşanlamlı olarak kullanılsa da, deneyimsel eğitim daha geniş bir eğitim felsefesini ifade ederken, deneyimsel öğrenme bireysel öğrenme sürecine odaklanır.[7]
"Deneyim yoluyla öğrenme" fikri tarihsel olarak çok eskidir. M.Ö. 350 civarında Aristoteles, Nikomakhos'a Etik adlı eserinde "Yapmadan önce öğrenmemiz gereken şeyleri yaparak öğreniriz" demiştir.[8] Ancak deneyimsel öğrenme günümüzde belirgin bir eğitim yaklaşımı olarak 1970'lerde David A. Kolb tarafından şekillendirilmiştir. Kolb, bu kuramı geliştirirken John Dewey, Kurt Lewin ve Jean Piaget gibi düşünürlerin çalışmalarından etkilenmiştir.[9]
 | Eğitim ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkı sağlayabilirsiniz. |
Ayrıca bakınız
[değiştir | kaynağı değiştir]Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Felicia, Patrick (2011). Handbook of Research on Improving Learning and Motivation. IGI Global. s. 1003. ISBN 978-1609604967.
- ^ The Out of Eden Walk: An Experiential Learning Journey from the Virtual to the Real, Edutopia, 3 Ocak 2014 3 Ağustos 2024 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Erişim tarihi: 16 Mart 2016
- ^ Action Learning – How does it work in practice? MIT Sloan Management. Erişim tarihi: 16 Mart 2016 8 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
- ^ The Power of Experiential Learning, 4-H Cooperative Curriculum System. Erişim tarihi: 16 Mart 2016 6 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
- ^ Beard, Colin (2010). The Experiential Learning Toolkit: Blending Practice with Concepts. Kogan Page Publishers. s. 20. ISBN 9780749459345. 12 Ağustos 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mayıs 2025.
- ^ Itin, C. M. (1999). Reasserting the Philosophy of Experiential Education as a Vehicle for Change in the 21st Century. The Journal of Physical Education 22(2), s. 91–98.
- ^ Breunig, Mary C. (2009). "Teaching Dewey's Experience and Education Experientially". Stremba, Bob; Bisson, Christian A. (Ed.). Teaching Adventure Education Theory: Best Practices. Human Kinetics. s. 122. ISBN 9780736071260.
- ^ Nikomakhos’a Etik, Kitap 2, D. P. Chase çevirisi (1911).
- ^ Dixon, Nancy M.; Adams, Doris E.; Cullins, Richard (1997). "Learning Style". Assessment, Development, and Measurement. American Society for Training and Development. s. 41. ISBN 9781562860493.
