Garabed Artin Davudyan
| Garabed Artin Davudyan | |
|---|---|
| |
| 1. Cebel-i Lübnan Sancağı mutasarrıfı | |
| Görev süresi 1861-1868 | |
| Yerine geldiği | Makam kuruldu |
| Yerine gelen | Nasrî Franko Paşa |
| Kişisel bilgiler | |
| Doğum | y. 1816 İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu |
| Ölüm | 1873 Fransa |
Garabed Artin Davud Paşa ya da Garabed Artin Davudyan (Arapça: قره بت آرتين باشا داوديان; 1816, İstanbul – 1873, Fransa), Ermeni asıllı Osmanlı diplomatı ve devlet adamıdır. 1861'den 1868'e kadar Cebel-i Lübnan Sancağı'nın ilk mutasarrıflığını yaptı.[1][2] Mayıs 1868-Haziran 1871 târihlerinde ise Umûr-ı Nâfia Nâzırı görevini yürüttü.
Hayatı
[değiştir | kaynağı değiştir]İlk yılları
[değiştir | kaynağı değiştir]Garabed Artin Davudyan, yaklaşık 1816'da İstanbul'da aristokrat bir Ermeni Katolik âilenin çocuğu olarak doğdu. Eğitimini Fransız ve Osmanlı okullarında aldı.[2]
Kariyeri
[değiştir | kaynağı değiştir]Davud Paşa, 1860 Şam Olayı'nın akabinde oluşturulan, yarı özerk Cebel-i Lübnan Sancağı mutasarrıflığı görevini üstlenen ilk kişidir.[2]
Vâlilik görevinden önce Berlin ve Viyana'da diplomatik ataşe olarak görev yaptı. 1861'de vezirliğe yükseltilerek sancağın mutasarrıfı yapıldı. Atamasının üç yıl sürmesi gerekiyordu, ancak beş yıl daha uzatıldı.[2]
Yabancı bir mutasarrıfın atanması, Cebel-i Lübnan Sancağı'nda, özellikle güç ve nüfuz kaybına karşı çıkan Mârûnî feodal beyler arasında yaygın bir kızgınlığa neden oldu. En büyük düşmanlarından biri, 1866'dan 1867'ye kadar Osmanlılara karşı bir isyân çıkaran yerel bir Mârûnî feodal olan Yusuf Bey Kerem idi.[2]
Yerel halkın düşmanlığına rağmen, Davud Paşa âdil bir yönetim uygulamakla tanınıyordu.[2]
Son yılları
[değiştir | kaynağı değiştir]Bâb-ı Âlî, Garabed Artin Davud Paşa'nın Beyrut'taki Avrupalı tüccarlar ve diplomatik delegasyonlarla doğrudan ilişkilerinden şüpheleniyordu. 1868'de Davud Paşa, kabul edilen istifâsını sunarak görevinden ayrıldı. Ardından Umûr-ı Nâfia Nâzırı olarak atandığı İstanbul'a geri döndü. Mayıs 1868-Haziran 1871 târihlerinde bu görevde bulundu. Yolsuzlukla suçlandığından dolayı Fransa'ya sürüldü ve 1873'te orada öldü.[2]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Farah, Caesar E. (2000). The Politics of Interventionism in Ottoman Lebanon, 1830-61 (İngilizce). Bloomsbury Academic. ISBN 978-1-86064-056-8. 10 Kasım 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Kasım 2022.
- ^ a b c d e f g A ́goston, Ga ́bor; Masters, Bruce Alan (21 Mayıs 2010). Encyclopedia of the Ottoman Empire (İngilizce). Infobase Publishing. ISBN 978-1-4381-1025-7. 10 Kasım 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Kasım 2022.