Garabet Artin Davoudian
| Garabet Artin Paşa | |
|---|---|
| |
| Garabet Davoudian, Osmanlı vali kıyafetiyle | |
| 1. Cebel-i Lübnan Sancağı mutasarrıfı | |
| Görev süresi 1861-1868 | |
| Yerine geldiği | Makam kuruldu |
| Yerine gelen | Nasrallah Franko Paşa |
| Kişisel bilgiler | |
| Doğum | y. 1816 İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu |
| Ölüm | 1873 |
Garabet Artin Paşa Davoudian (ayrıca Garabed Artin Davoudian, Dawud Paşa, Arapça: قره بت آرتين باشا داوديان), bir Osmanlı diplomatı ve 1861'den 1868'e kadar Cebel-i Lübnan Sancağı'nın ilk mutasarrıfıdır.[1][2]
Erken dönem hayatı
[değiştir | kaynağı değiştir]Garabet Artin Davud Paşa, 1816 civarında Kostantiniyye'de (İstanbul'da) aristokrat bir Ermeni Katolik ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Eğitimini Fransız ve Osmanlı okullarında aldı.[2]
Kariyeri
[değiştir | kaynağı değiştir]Davud Paşa, Cebel-i Lübnan ve Şam'daki 1860 iç çatışmasının ardından yeni oluşturulan, yarı özerk Cebel-i Lübnan Sancağı mutasarrıflığı görevini üstlenen ilk kişidir.[2]
Valilik görevinden önce Berlin ve Viyana'da diplomatik ataşe olarak görev yaptı. 1861'de vezirliğe yükseltildi ve mutasarrıflığa atandı. Atamasının 3 yıl sürmesi gerekiyordu, ancak 5 yıl daha uzatıldı.[2]
Yabancı bir mutasarrıfın atanması, Cebel-i Lübnan Sancağı'nda, özellikle güç ve nüfuz kaybına karşı çıkan Maruni feodal beyler arasında yaygın bir kızgınlığa neden oldu. En büyük düşmanlarından biri, 1866'dan 1867'ye kadar Osmanlılara karşı bir isyan çıkaran yerel bir Maruni diktatör olan Yusuf Bey Karam'dı.[2]
Yerel halkın düşmanlığına rağmen, Davud Paşa adil bir yönetim uygulamakla tanınıyordu.[2]
İstifa ve sürgün
[değiştir | kaynağı değiştir]Bâb-ı Âli, Garabet Artin Davud Paşa'nın Beyrut'taki Avrupalı tüccarlar ve diplomatik delegasyonlarla doğrudan ilişkilerinden şüpheleniyordu; ayrıcalığı geleneksel olarak üstü olan eyalet valisine bağlıydı. 1868'de Davud Paşa, kabul edilen istifasını sunarak Bâb-ı Âli'ye daha fazla yetki vermesi için baskı yaptı. Bayındırlık Bakanı olarak atandığı İstanbul'a geri döndü. Daha sonra yolsuzlukla suçlandı ve Fransa'ya sürüldü.[2]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Farah, Caesar E. (2000). The Politics of Interventionism in Ottoman Lebanon, 1830-61 (İngilizce). Bloomsbury Academic. ISBN 978-1-86064-056-8. 10 Kasım 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Kasım 2022.
- ^ a b c d e f g A ́goston, Ga ́bor; Masters, Bruce Alan (21 Mayıs 2010). Encyclopedia of the Ottoman Empire (İngilizce). Infobase Publishing. ISBN 978-1-4381-1025-7. 10 Kasım 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Kasım 2022.