Caterina de' Vigri
| Bolognalı Katerina | |
|---|---|
 | |
| Doğum | 8 Eylül 1413 Bologna, İtalya |
| Memleket |  İtalya |
| Ölüm | 9 Mart 1463 (49 yaşında) |
| Aziz ilanı | 22 Mayıs 1712 |
| Yortu | 9 Mart |
Bolognalı Katerina [Caterina de' Vigri] (8 Eylül 1413 - 9 Mart 1463),[1][2] İtalyan rahibe, mistik, tarikat kurucusu, eski İtalyan yazar, öğretmen ve ressamdır. Catherine de' Vigri, 1712 yılında resmen azizleştirilmeden önce, ana vatanı Bologna'da yaklaşık üç yüzyıl boyunca hürmet gördü. 1712 yılında Katolik Kilisesi tarafında Azize olarak ilan edildi. Caterina de' Vigri'nin Azizler takvimindeki anma günü 9 Mart'tır.[3]
Hayatı
[değiştir | kaynağı değiştir]
Bologna'lı Benvenuta Mammolini ve Giovanni Vigri'nin kızı olan Katerina, 8 Eylül 1413 tarihinde üst sınıf bir aileden doğdu.[1] Niccolo III'ün sarayında eşi Parisina Malatesta'nın nedimesi olarak büyüdü ve onların kızı olan Margherita d'Este ile arkadaş oldu.[4] Bu süre zarfında okuma, yazma, müzik, viyola çalma konularında eğitim aldı ve d'Este Court kütüphanesindeki tezhipli el yazmalarına erişti.[5]
1426 yılında, Niccolo III'ün sadakatsizlik nedeniyle infaz etmesinden sonra, Catherine sarayı terk etti ve yarı dini bir hayat yaşayan ve Augustinian yönetimini takip eden sıradan bir Beguine topluluğuna katıldı. Kadınlar, sonunda gerçekleşen Fransisken hükmüne uyup uymama konusunda bölünmüştü.[6] Katerina, 1431'den 1456'ya kadar Corpus Domini, Ferrara'da yaşadı ve Acemilerin Hanımı olarak hizmet etti. Bir dindarlık modeli olan Katerina'nın, İsa, Meryem Ana, Thomas Becket ve Joseph'in mucizelerini ve çeşitli vizyonlarını gördüğü, ayrıca 1453 yılındaki Kostantiniyye'nin Fethi gibi gelecekteki olayları tahmin ettiği bildirildi. Bir dizi dini inceleme, övgü, vaaz yazdı ve kendi kısa metnini kopyalayıp resimledi.
1455 yılında Fransiskenler ve Bologna valileri, ondan Bologna'da Corpus Domini adı altında kurulacak yeni bir manastırın baş rahibesi olmasını istediler. Ferrara'yı Temmuz 1456'da 12 kız kardeşle birlikte yeni bir topluluk kurmak için terk etti ve 9 Mart 1463 tarihinde ölümüne kadar orada baş rahibe olarak yaşamına devam etti. Katerina manastır mezarlığına gömüldü, ancak on sekiz gün sonra mezardan tatlı bir koku yayıldı ve çürümemiş vücudu defin yerinden çıkartıldı. Daha sonra onun dini alışkanlığıyla giyinmiş, camın arkasına dik bir şekilde oturtulmuş olarak sergilendiği bir şapele taşındı. 1469 yılında rahibe Illuminata Bembo tarafından Katerina'nın biyografisi yazıldı.[7] 22 Mayıs 1712 tarihinde XI. Clemens tarafından Aziz Petrus Bazilikasında azizleştirildi.
Edebi çalışmalar
[değiştir | kaynağı değiştir]
Catherine'in en iyi bilinen metni, ilk olarak 1438 yılında yazdığı ve daha sonra yeniden yazıp 1450 ile 1456 yılları arasında artırdığı anlaşılan Ruhani Savaş için Gerekli Yedi Ruhani Silah'tır.[8] Muhtemelen benzer fikirleri öğretmiş olmasına rağmen, yazılı versiyonu yaklaşana kadar gizli tuttu. bir kopyasını Ferrara'daki Zavallı Clares'e göndermesi talimatıyla birlikte onu itirafçısına verdi. Bu kitabın bir kısmı, onun hem Tanrı hem de Şeytan hakkındaki vizyonlarını uzun uzadıya anlatmaktadır. İnceleme, bir Zavallı Clare manastırları ağı aracılığıyla el yazması biçiminde dağıtıldı. Sette Armi Spirituali, kanonlaşması için kampanyanın önemli bir parçası oldu. İlk olarak 1475 yılında basıldı ve on altıncı ve on yedinci yüzyıllarda Latince, Fransızca, Portekizce, İngilizce, İspanyolca ve Almancaya çevrilmek de dahil olmak üzere 21 baskıdan geçti. Bu nedenle, erken modern dönemde geç Orta Çağ yerel mistisizminin yayılmasında önemli bir rol oynadı. Ayrıca, övgüler, kısa dini risaleler ve mektuplar ile Rosarium Metricum I Dodici Giardini ve I Sermoni adlı 5000 satırlık bir Latince şiir yazdı. Bunlar 2000 yılı civarında keşfedildi ve Kardinal Giacomo Biffi tarafından "şimdi şaşırtıcı güzellikleriyle ortaya çıktı" şeklinde tanımlandı. Yedi Spiritüel Silah Üzerine İnceleme'den sonra, farklı ve özerk bölümlerden oluşan teolojinin temeli: Gençliğinin mistik bir eseri olan On İki Bahçe, İsa'nın hayatı üzerine Latince bir şiir olan Rosarium ve Vaazlar, kopyaları. Catherine'in dindar kardeşlerine söylediği sözler."
Sanatsal eserler
[değiştir | kaynağı değiştir]
Catherine, 15. yüzyıldan kalma bir rahibenin nadir fenomenini temsil ediyor – sanat eserleri kişisel kısa kitabında korunan bir sanatçı. Kutsal metinleri kopyalarken meditasyon yaptı, yaklaşık 1000 dua kitabı ekledi ve Clare ve Francis'in resimlerine özellikle dikkat ederek azizlerin büst portrelerinin baş harflerini çizdi. İsa'nın ve kundaklanmış Mesih Çocuğunun birden fazla görüntüsünün yanı sıra, Thomas Becket, Jerome, Paul, Padovalı Anthony, Mary Magdalene ve İskenderiyeli Catherine de dahil olmak üzere diğer azizleri tasvir etti. Kendi kendine öğrettiği tarzı, iğne işi ve adanmış baskılardan motifler içeriyordu. Metin ve başlıklarla iç içe geçmiş bazı aziz resimleri, Alman rahibelerin sanat eserlerinde de (nönnenarbeiten) bulunan kendine özgü, yaratıcı bir ikonografi sergiler kısa metin ve resimleri, manastır topluluğu içinde kesinlikle öğretici bir işlev gördü. Ona atfedilen diğer pano resimleri ve el yazmaları arasında Cappella Della Santa'daki Madonna ve Çocuk (takma adı Madonna del Pomo), Sette Armi Spirituali'nin imzalı kopyasındaki olası bir portre veya otoportre, bir Kurtarıcı ve başka bir Madonna ve Şapelindeki çocuk. Son zamanlarda bir bilim adamı belirli sıfatları sorgulamaya çalıştı.
Çeşitli övgüler arasında (Ms. 35 no.4, Archivio Generale Arcivescovile, Bologna) bulunan bir Kederli Adam veya Dirilmiş İsa çizimi de ona atfedilmiştir. Catherine, estetik bir felsefe dile getiren bir kadın sanatçı olarak önemlidir. Değerli zaman almasına rağmen, dini sanatının amacının "kendisine ve başkalarına bağlılığı artırmak" olduğunu açıkladı.
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ a b Dunbar, Agnes B.C. (1904). A Dictionary of Saintly Women. George Bell & Sons. s. 160.
- ^ Stephen Donovan (1908). "St. Catherine of Bologna". In Catholic Encyclopedia. 3. New York: Robert Appleton Company.
- ^ Online, Catholic. "St. Catherine of Bologna - Saints & Angels". Catholic Online. 25 Ekim 2002 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ Arthur, Kathleen G. (2005). G. Pomata; G. Zarri (Ed.). I Monasteri femminili come Centri di Cultura fra Rinascimento e Barocco.
- ^ Arthur, Kathleen G. (2018). Women, Art and Observant Franciscan Piety. Caterina Vigri and the Poor Clares in Early Modern Ferrara. Amsterdam: Amsterdam University Press. ISBN 978-94-6298-4332.
- ^ Mc Laughlin, Mary Martin (1989). "Creating and Recreating Communities of Women: The Case of Corpus Domini, Ferrara, 1406–1452". Signs. 14 (2): 313. doi:10.1086/494511. JSTOR 3174552.
- ^ Bembo, Illuminata (2001) [1469]. Silvia Mostaccio (Ed.). Specchio di Illuminazione, Vita di S. Caterina a Bologna. Floransa: SISMEL.
- ^ "Attention!". gutenberg.beic.it. 12 Temmuz 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Temmuz 2022.
Konuyla ilgili yayınlar
[değiştir | kaynağı değiştir]- Babler, Ernst Z., Katharina (Vigri) von Bologna (1413–1463), Leben und Schriften, Fachstelle Franzikanishe Forschung, Munster, 2012 978-3-8482-1026-8
- Chadwick, Whitney. Women, Art and Society, London: Thames and Hudson, 1994 978-0-500-20393-4
- Evangelisti, Silvia. Nuns: a history of convent life, 1450–1700. Oxford University Press, 2007.
- Harris, Anne Sutherland and Linda Nochlin, Women Artists: 1550–1950, Los Angeles County Museum of Art, Knopf, New York, 1976 978-0-87587-073-1
