Carlo Goldoni Tiyatrosu

Carlo Goldoni Tiyatrosu (İtalyanca: Teatro Carlo Goldoni), Livorno'nun en önemli tiyatrosu olup, şehirdeki İkinci Dünya Savaşı'nın bombalamalarından ve savaş sonrası spekülasyonlardan sağ kurtulan tek büyük tiyatro alanıdır.

Tarihçe

İnşası

1842'de emprezaryo Francesco Caporali, oğlu Alessandro'nun yardımıyla, gündüz ve gece gösterilerine yönelik yeni ve görkemli bir şehir tiyatrosunun inşası için bir program yayınladı. Tasarım, neoklasik üsluba sahip Livornolu bir mimar olan, önce Floransa Güzel Sanatlar Akademisi'nde, ardından Livorno'daki Michonian Okulu'nda eğitim almış genç Giuseppe Cappellini'ye emanet edildi.^[1]^[2]

1843'ün başında Cappellini henüz kesinleşmemiş olan ilk projeyi ortaya attı. Birkaç ay sonra, aynı yılın Ağustos ayında mimar, daha fazla ayrıntı gösteren sekiz tablonun eşlik ettiği bir proje sundu. Bu tablolar tepesinde açık bir tavan penceresiyle aydınlatılan geniş eliptik bir oda (daha sonra at nalı şeklinde inşa edilmiştir) ile tiyatronun iç düzenini göstermektedir. Cappellini, arsanın nispeten küçük boyutunun dayattığı alandan en iyi şekilde yararlanmak için, tiyatronun fuayesinin üst katındaki bir kısmını barındıracak şekilde cepheye taşınabilir bir revak yerleştirdi. Yük taşıyan duvar yapılarıyla ilgili çalışmalar Eylül 1843 gibi erken bir tarihte başladı ve ertesi yıl boyunca devam etti.^[3]

Odanın çatısının ortasına açılacak tavan penceresini yaratmanın zorluğunun farkında olan mimar, planlarını değiştirerek demir kirişlerden oluşan bir ağ ile desteklenen tamamen şeffaf bir cam çatı tasarladı. Bu çatı, İtalya'nın metal ve cam mimarisi tarihinde önemli bir yere sahip olmuştur. Goldoni'nin fabrikasında yaşanan birçok gecikme nedeniyle şeffaf kaplama ancak 1846'dan sonra yerleştirildi.^[4]

24 Temmuz 1847'de, İtalya'nın birleşmesine kadar Leopoldo Tiyatrosu adını taşıyan ve daha sonra adını Carlo Goldoni'den alan bu tiyatronun açılışı yapıldı. Ancak, finansman yetersizliğinden dolayı, Cappellini'nin planladığı görkemli dekoratif aparat sadece kağıt üstünde kalmış ve bina diğer şehir tiyatrolarıyla karşılaştırıldığında çok az etkiye sahip olmuştur.

Aktiviteler

Açılışından birkaç yıl sonra tiyatro hızla çürümeye başladı ve İtalya'nın birleşmesinden önceki yıllarda restore edildi. Birkaç mülkiyet değişikliğinden sonra 1869'da Goldoni Akademisi tarafından satın alındı. San Marco gibi bazı şehir tiyatrolarının yaşadığı kriz sayesinde, özellikle 1890 yılında Cavalleria rusticana'nın sahnelenmesiyle tiyatronun etkinliği en üst düzeye ulaştı.

Ocak 1891'de Antonino Palminteri, Amilcare Ponchielli'nin La Gioconda'sını yönetti.^[5]

Kaynaklar

^ G. Lamberti, D. Matteoni (a cura di), Il Teatro Goldoni di Livorno, un restauro per la città, Ospedaletto 2004, pp. 212-219.
^ G. Micheletti (a cura di), Giuseppe Cappellini architetto 1812-1876, catalogo della mostra, Livorno 1998.
^ G. Lamberti, D. Matteoni (a cura di), cit., p. 220.
^ G. Lamberti, D. Matteoni (a cura di), cit., pp. 221-225.
^ Angela Balistreri, Antonino Palminteri un artista gentiluomo nel panorama operistico dell'800, Partanna, Produzioni Edivideo, 2010, p. 156

[1] G. Lamberti, D. Matteoni (a cura di), Il Teatro Goldoni di Livorno, un restauro per la città, Ospedaletto 2004, pp. 212-219.

[2] G. Micheletti (a cura di), Giuseppe Cappellini architetto 1812-1876, catalogo della mostra, Livorno 1998.

[3] G. Lamberti, D. Matteoni (a cura di), cit., p. 220.

[4] G. Lamberti, D. Matteoni (a cura di), cit., pp. 221-225.

[5] Angela Balistreri, Antonino Palminteri un artista gentiluomo nel panorama operistico dell'800, Partanna, Produzioni Edivideo, 2010, p. 156

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]