Alfios (tanrı)

Alfios veya Alpheios (Eski Yunanca: Ἀλφειός "beyazımsı" anlamına gelir), Alfios, Yunan mitolojisinde bir nehir^[2] (Alfeios Nehri) ve aynı zamanda da nehir tanrısıydı.^[3]

Aile

Çoğu nehir tanrısı gibi, Alfios da ikisi de Titan olan Okeanos ve kız kardeşi-karısı Tethys'in oğluydu.^[4] Pharis'in kızı Telegone'den, oğlu kral Orsilokhos doğdu.^[5] Bundan meydana gelen kan bağıyla Alfios, Diocles'in büyükbabası ve Truva Savaşı sırasında Aeneas tarafından öldürülen askerler olan Crethon ve Orsilochus'un büyük büyükbabasıydı.^[6] Nehir tanrısı, Poseidon ile birlikte olarak Eirene'nin annesi olan Melantheia'nın babası olarak da anılmıştır.^[7] Daha sonraki anlatılarda, Alfios, Zeus ile birlikte olarak Endymion'un olası annesi olan Phoenissa'nın babası olarak anlatılmıştır.^[8]

Mitoloji

Pausanias'a göre, Alpheus tutkulu bir avcıydı ve bir peri olan Arethusa'ya aşık oldu. Ancak Arethusa ondan kaçtı, Siraküza yakınlarındaki Ortygia adasına gitti ve kendini bir kuyuya dönüştürdü. Bunun üzerine Alfios, kendini Mora'dan Ortygia'ya doğru akan bir nehire dönüştürdü. Böylece dönüştüğü nehrin suları, denizin altında Arethusa kuyusunun kaynağı sularla birleşti.^[9] Arethusa'nın kuyusu, Siraküza'nın bir simgesidir.^[10] Bu hikâye, Romalı yazar Ovidius tarafından biraz daha farklı bir şekilde anlatılır: Güzel bir su perisi olan Arethusa, bir zamanlar Arkadya'daki Alfeios Nehrinde yıkanırken, nehir tanrısı tarafından şaşırtıldı ve takip edildi; ama tanrıça Artemis ona acıdı ve onu yerin altından Ortygia Adası'na akan bir kuyuya çevirdi.^[11] Alfios nehre atlayarak suya dönüştü, ancak yeryüzü yarıldı ve nehir yeraltına düşerek Artemis için kutsal bir yer olan Ortygia Adası'nın yakınındaki Siraküza yakınlarındaki bir koyda ortaya çıktı.^[10]

Diğer efsanelere göre Artemis, Alfios'un aşık olduğu varlıktı. Bir keresinde, onun tarafından takip edildiğinde Elis'teki Letrini'ye kaçtığı ve burada Alfios'un onu bulamaması veya ayırt edememesi için kendi ve arkadaşlarının (nimflerin) yüzünü çamurla kapattığı, böylece Alfios'un geri dönmek zorunda kaldığı söylenir.^[12] Bu, Letrini'de bir Artemis Alphaea tapınağının inşasına vesile oldu. Hikâyenin başka bir versiyonuna göre, tanrıça, aynı şekilde gerçekleşen olaylar sonucu Alphaea adı altında bir tapınağa sahip olduğu Ortygia'ya kaçtı.^[13] Alfios'un Artemis'e olan sevgisine bir işaret de Olimpia'da iki tanrının ortak bir sunağı olması.^[14]

Bu anlatılarda iki veya daha fazla farklı hikâye birbirine karışmış gibi görünüyor, ancak bunlar muhtemelen Alfeios Nehri ile Arethusa kuyusu arasında doğal bir yeraltı bağlantısı olduğuna dair popüler inançtan kaynaklanıyor. Alfeios'a atılan bir bardağın Ortygia'daki Arethusa kuyusunda yeniden ortaya çıkacağına inanılıyordu.^[15] Plutarkhos, yukarıda belirtilenlerle tamamen alakasız bir açıklama verir.^[16] Ona göre Alfios, Helios'un oğluydu ve kardeşi Cercaphus'u bir yarışmada öldürmüştü. Umutsuzluk ve Erinyeler'in peşini bırakmadığı Alfios, Nyctimus Nehri'ne atladı ve daha sonra bu nehir Alfeios adını aldı.^[3]

Alpheus aynı zamanda, Herakles'in, görevlerinin beşincisinde Augeas'ın Ahırlarındaki pisliği tek bir günde temizlemek için yeniden yönlendirdiği nehirdi, bu imkansız olduğu varsayılan bir görevdi.

Roma referansları

Alfios genellikle Roma İmparatoru Hadrian'ın sevgilisi Antinous ile ilişkilendirilir. Antinous, Nil Nehri'nde boğulmuş bir Yunan genciydi. Antinous tanrılaştırıldıktan sonra dönemin sikkelerinde Alfios olarak veya Alfios olarak Hadrian ile birlikte tasvir edilmiştir.^[17]

Kaynakça

Özel

^ Lewis, "Two sides of the same coin", pp. 179–201.
^ Pindar, Nemean Odes 1.1
^ ^a ^b Leonhard (1867). William Smith (Ed.). Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. ss. 133-134. |ad= eksik (yardım)
^ Hesiod, Theogony 338; Hyginus, Fabulae Preface
^ Pausanias, Graeciae Descriptio 4.30.2
^ Homer, Iliad 5.45
^ Plutarch, Quaestiones Graecae 19
^ Pseudo-Clement, Recognitions 10.21-23
^ Pausanias, Graeciae Descriptio 5.7.2; Scholiast on Pindar's Nemean Odes 1.3
^ ^a ^b Roman, L., & Roman, M. (2010). Google Kitaplar'da Encyclopedia of Greek and Roman mythology., s. 56,
^ Ovid, Metamorphoses 5.572; Virgil, Aeneid 3.694; Servius ad Virgil, Eclogues 10.4; Statius, Silvae 1.2, 203, Thebaid 1.271, 4.239; Lucian, Dialogi Marini 3
^ Pausanias, Graeciae Descriptio 6.22.5
^ Scholiast on Pindar's Pythian Odes 2.12
^ Pausanias, Graeciae Descriptio 5.14.5; Scholiast on Pindar's Olympian Odes 5.10
^ Strabo, Geographica 6, p. 270, 8.343; Seneca the Younger, Naturales quaestiones 3.26; Fulgentius, Mythologiarum libri 3.12
^ Pseudo-Plutarch, De fluviis 19
^ "RPC III, 309". Roman Provincial Coinage online. 14 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Temmuz 2023.

Genel

Fabius Planciades Fulgentius, Whitbread, Leslie George tarafından çevrilmiş Mitolojiler . Ohio State University Press.1971. Theio.com adresinde çevrimiçi sürüm 13 Temmuz 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Gaius Julius Hyginus, The Myths of Hyginus'tan Fabulae, Mary Grant tarafından çevrilmiş ve düzenlenmiştir. Hümanist Çalışmalar Kansas Üniversitesi Yayınları. Topos Metin Projesi'ndeki çevrimiçi sürüm. 10 Ocak 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Hesiod, Theogony from The Homeric Hymns and Homerica with an English Translation, Hugh G. Evelyn-White, Cambridge, MA.,Harvard University Press; Londra, William Heinemann Ltd. 1914. Perseus Digital Library'deki çevrimiçi sürüm. 23 Ağustos 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Yunanca metin aynı web sitesinden edinilebilir 12 Ağustos 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. .
Homer, The Iliad with an English Translation by AT Murray, Ph.D. iki cilt halinde. Cambridge, MA., Harvard University Press; Londra, William Heinemann, Ltd. 1924.978-0674995796 ISBN 978-0674995796 . Perseus Digital Library'deki çevrimiçi sürüm. 6 Temmuz 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Homer, beş ciltlik Homeri Operası . Oxford, Oxford Üniversitesi Yayınları. 1920.978-0198145318 ISBN 978-0198145318 . Perseus Digital Library'de bulunan Yunanca metin 17 Ocak 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. .
Lucius Mestrius Plutarchus, Morals Yunancadan birkaç el tarafından çevrilmiştir. tarafından düzeltildi ve revize edildi. William W. Goodwin, PH. Boston. Küçük, Brown ve Şirketi. Cambridge. John Wilson ve oğlunun basını. 1874. 5. Perseus Digital Library'deki çevrimiçi sürüm 23 Aralık 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. .
Pausanias, WHS Jones, Litt tarafından İngilizce Çeviri ile Yunanistan'ın Tanımı . D. ve HA Ormerod, MA, 4 Ciltte. Cambridge, MA, Harvard University Press; Londra, William Heinemann Ltd. 1918.0-674-99328-4 ISBN 0-674-99328-4 . Perseus Digital Library'deki çevrimiçi sürüm 27 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Pausanias, Graeciae Açıklama. 3 cilt Leipzig, Teubner. 1903. Perseus Digital Library'de bulunan Yunanca metin 20 Temmuz 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. .
Pindar, Odes Diane Arnson Svarlien tarafından çevrilmiştir. 1990. Perseus Digital Library'deki çevrimiçi sürüm. 2 Ocak 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Pindar, The Odes of Pindar, Ana Fragmanları içeren bir Giriş ve Sir John Sandys'in İngilizce Çevirisi, Litt. D., FB. Cambridge, MA., Harvard University Press; Londra, William Heinemann Ltd. 1937. Perseus Digital Library'de bulunan Yunanca metin 28 Ekim 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. .
Pseudo-Clement, Ante-Nicene Library Cilt 8'den Kabuller , tercüme eden Smith, Rev. Thomas. T. & T. Clark, Edinburg. 1867. Theio.com adresinde çevrimiçi sürüm 18 Aralık 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Strabon, Strabon'un Coğrafyası. HL Jones'un baskısı. Cambridge, Mass.: Harvard University Press; Londra: William Heinemann, Ltd. 1924. Perseus Digital Library'deki çevrimiçi sürüm. 15 Nisan 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Strabo, A. Meineke tarafından düzenlenen Geographica . Leipzig: Teubner. 1877. Perseus Digital Library'de bulunan Yunanca metin. 12 Ağustos 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Virginia M. Lewis, " Two Sides of the Same Coin: The Ideology of Gelon's Innovative Syracusan Tetradrachm 16 Temmuz 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ", in Greek, Roman, and Bizans Studies, 59 (2019), s. 179–201.

[1] Lewis, "Two sides of the same coin", pp. 179–201.

[2] Pindar, Nemean Odes 1.1

[DGRBM-3] Leonhard (1867). William Smith (Ed.). Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. ss. 133-134. |ad= eksik (yardım)

[4] Hesiod, Theogony 338; Hyginus, Fabulae Preface

[5] Pausanias, Graeciae Descriptio 4.30.2

[6] Homer, Iliad 5.45

[7] Plutarch, Quaestiones Graecae 19

[8] Pseudo-Clement, Recognitions 10.21-23

[9] Pausanias, Graeciae Descriptio 5.7.2; Scholiast on Pindar's Nemean Odes 1.3

[Roman,_L._2010-10] Roman, L., & Roman, M. (2010). Google Kitaplar'da Encyclopedia of Greek and Roman mythology., s. 56,

[11] Ovid, Metamorphoses 5.572; Virgil, Aeneid 3.694; Servius ad Virgil, Eclogues 10.4; Statius, Silvae 1.2, 203, Thebaid 1.271, 4.239; Lucian, Dialogi Marini 3

[12] Pausanias, Graeciae Descriptio 6.22.5

[13] Scholiast on Pindar's Pythian Odes 2.12

[14] Pausanias, Graeciae Descriptio 5.14.5; Scholiast on Pindar's Olympian Odes 5.10

[15] Strabo, Geographica 6, p. 270, 8.343; Seneca the Younger, Naturales quaestiones 3.26; Fulgentius, Mythologiarum libri 3.12

[16] Pseudo-Plutarch, De fluviis 19

[17] "RPC III, 309". Roman Provincial Coinage online. 14 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Temmuz 2023.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]

[17]