İnsani koridor
İnsani koridor, geçici bir silahsızlandırılmış bölge türüdür ve amacı, bir kriz bölgesine insani yardımın güvenli bir şekilde ulaşmasını ve/veya mültecilerin bölgeden çıkmasını sağlamaktır. Böyle bir koridor, aynı zamanda bir uçuşa yasak bölge veya araç girişine yasak bölge ile de ilişkilendirilebilir.[1]
Soğuk Savaş sonrası dönemde çeşitli "insani koridor" türleri önerilmiştir; bunlar ya savaşan taraflardan biri veya birkaçı tarafından ya da insani müdahale durumunda uluslararası toplum tarafından ortaya atılmıştır. İnsani koridorlar, Suriye İç Savaşı sırasında sıkça kullanılmıştır.
Birleşmiş Milletler Güvenli Bölgeleri
[değiştir | kaynağı değiştir]Birleşmiş Milletler Güvenli Bölgeleri (BM Güvenli Bölgeleri), 1993 yılında Bosna-Hersek topraklarında, Bosna-Hersek sırasında Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nin birkaç kararıyla kurulmuş insani koridorlardır.
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ "Güvenlik Konseyi, Rusya ve Gürcistan'ın kötüleşen kriz hakkındaki çelişkili görüşlerini dinledi". Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi. 12 Eylül 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mart 2012.
Daha fazla okuma
[değiştir | kaynağı değiştir]- Glossary of Terms: Pauses During Conflict (PDF), United Nations Office for the Coordination of Humanitarian Affairs, June 2011, 4 Eylül 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF)
- Djukić, Dražan; Pons, Niccolò (2018). The Companion to International Humanitarian Law. Brill Publishers. s. 391. ISBN 978-90-04-34201-9.
- How do humanitarian corridors work? (PDF), FCEI, Community of Sant'Egidio, Unione delle Chiese metodiste e valdesi, MediterraneanHope, December 2016, 17 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF)
- Price, Roz (17 Eylül 2020), Humanitarian pauses and corridors in contexts of conflict (PDF), Institute of Development Studies, 30 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF)
- Rolando, Francesco; Naso, Paolo (2018). "Humanitarian Corridors to Italy: An Interview with Professor Paolo Naso". Harvard International Review. 39 (2). ss. 64-67. ISSN 0739-1854. JSTOR 26617345.