İbrahim Safi
İbrahim Safi | |
|---|---|
 Zincirlikuyu Mezarlığı'ndaki kabri | |
| Doğum | 1898 Nahçıvan |
| Ölüm | 5 Mayıs 1983 |
| Defin yeri | Zincirlikuyu Mezarlığı |
| Uğraş | Ressam |
İbrahim Safi (1898, Nahçivan- 5 Mayıs 1983, İstanbul) Azerbaycanlı ressam.
Bolşevik Devrimi nedeniyle memleketini terk eden ve 65 yıl Türkiye'de yaşayan ressam, İstanbul'un semtlerini canlı renklerle resmettiği empresyonist / realist resimleri ile tanınır.
Yaşamı
değiştir1898'de Nahçıvan'da Başnurasin köyünde doğdu.[1] Asıl ismi Rahman Safiyevi'dir[2]. Türkiye'deki yaşamı sırasında aldığı "Safi" soyadı, 16. yüzyılın başında Safevi hanedanının organizasyonunda önemli bir rol oynayan ünlü Türk Safi kabilesinden gelmektedir.
İbrahim Safi'nin babası, bir halk ozanı idi. Safi, üç yaşında iken babasını kaybetti. Küçük yaşlarda resim yapmaya başladı; ilk resmi annesinin portresi idi.[1] Erivan Lisesi'nde okudu ve ilk sanat eğitimini resim öğretmeni Kolssa'dan aldı.[3] Çeşitli kaynaklarda Moskova Güzel Sanatlar akademisinde eğitimine devam ettiği yazar. [1]
Bolşevik İhtilali sonrasında bölgeyi saran karmaşa sırasında Nahçıvan'a döndü; Kazım Karabekir'in ordusunda görev aldı.[4] Türk askerlerinin yardımıyla 1918'de İstanbul'a gelip Osmanlı Devleti'ne sığındı.[3] Eğitimine Sanayi-i Nefise Mektebi'nde devam etti. 1923'te mezun oldu. 1930 yılına kadar Namık İsmail atölyesinde çalışmayı sürdürdü.[3] Bu dönedeki eserlerinden birisi, 1924 yılında yaptığı bir Atatürk portresidir.
Safi, 1930’ların başlarından itibaren Türkiye’nin sanat çevrelerince tanınmaya başladı. Naci Kalmukoğlu ile birlikte yurt içi ve dışında birçok sergi düzenledi. 1942 yılında dilekçe vererek gönüllü askerlik yaptı.[2] İlk kişisel sergisini 1946'da İstanbul'da açtı. 1951'de arkadaşı Naci Kalmukoğlu’yu beklenmedik şekilde kaybetmekten çok etkilendi.[5] 1953'te Yunan menşeli Bayan Zahora ile evlendi.
1955'ten sonra 10 yıl süreyle yurt dışında araştırmalar yaptı. İsviçre'de, Almanya'nın Münih, Köln, Frankfurt, Bonn kentlerinde, Viyana, Roma, Paris, Marsilya, Atina'da bulundu.
Empresyonizmin renk ve ışık değerlerini kullandığı manzara resimleri ve realist tarzda yaptığı tarihi belgeleyici nitelikteki şehir görünümleri, portre ve natürmortları ile tanındı.[6] Koleksiyoncusu Naci Terzi'nin ifadesine göre hayatı boyunca on beş binin üzerinde tablo yaptı.[5] Tablolarına İstanbul'u tarihî ve doğal zenginliklerini yansıttı. Portre çalışmalarında halktan kişilere yer verdi.[1] Eserleri, Türkiye'de resim piyasanasının canlandığı 1960'lı yıllarda büyük talep görmeye başladı.[3]
1983 yılında İstanbul'da düzenlediği 100. kişisel sergisinin açılışından birkaç gün sonra rahatsızlanarak 5 Mayıs 1983'te öldü.
Anısı
değiştirSanatçının hayatını ve eserlerini konu alan ilk kitap "İbrahim Safi" adıyla 1990 yılında İstanbul'da basıldı. İbrahim Safi'nin eserleri, mektup, belge ve sergi davetiyeleri dönemin Azerbaycan başkonsolosu Masim Hacıyev'in desteği ile 2019'da yayımlanan "İbrahim Safi - Resimler, Mektuplar, Belgeler" adlı kitapta bir araya getirildi.[2] Bu kitabın basılmasından sonra; sanatçının yarım asırdan uzun süre yaşadığı İstiklal Caddesi Postacılar Sokağı'nın girişine hatıra tabelası asılmıştır.[7]
İbrahim Safi hakkında 2021'de Bakü'de Jale Caferova tarafından "Rengleri Danışdıran Adam" başlıklı kitap yayımlandı. [8] Kitap, 2020’de aynı isimlie belgesel oldu.[9] Jale Caferova'nın ressamın Avrupa'daki çalışmalarını konu alan Renkleri Solmayan Resimler başlıklı araştırması Türkçe, İngilizce, Azerice yayımlandı.[9] 2023'te İbrahim Safi'nin doğum yeri Nahçıvan’da 125. doğum yılını kutlandı.[5]
Safi'nin Ankara Resim ve Heykel Müzesi koleksiyonunda, Ziraat Bankası koleksiyonunda, Yapı Kredi Bankası koleksiyonunda eserleri bulunur.[3][5] 2026'da 12 koleksiyondan seçilmiş İstanbul temalı 73 eseri, İstanbul'da bir sanat galerisinde "SafiStanbul" adlı retrospektif sergide sergilenmiştir.[4]
Kaynakça
değiştir- ^ a b c d Ertuğral, Hakan (1 Ocak 2018). "RUSYA'DA DEVRİM, MUHACİRLER VE EKBER KAZIM MUĞAN". Yeditepe Üniversitesi Tarih Bölümü Araştırma Dergisi. 2 (3): 30-54. ISSN 2564-7687.
- ^ a b c Ahmet Esad Şani. "'İbrahim Safi, kültürel birlikteliğimizin önemli bir simgesidir'". Anadolu Ajansı. Erişim tarihi: 9 Şubat 2026.
- ^ a b c d e "İbrahim Safi (1898 - 1983)". Ankara Resim ve Heykel Müzesi web sitesi. 20 Haziran 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ a b Ümit Aksoy. "İbrahim Safi'nin "SafiStanbul" sergisi, İstanbul'un kültürel belleğinin izlerini sürüyor". Anadolu Ajansı. Erişim tarihi: 9 Şubat 2026.
- ^ a b c d Alizade, Mayis (13 Ağustos 2023). "İbrahim Safi doğduğu topraklarda anılacak". Yeniçağ Gazetesi. Erişim tarihi: 9 Şubat 2026.
- ^ Büyükkol, Semih (28 Nisan 2024). "Türk Resim Sanatında Kaybolmaya Yüz Tutmuş Şerbetçi Figürüne Estetik Bir Bakış". Korkut Ata Türkiyat Araştırmaları Dergisi (15): 1336-1345. doi:10.51531/korkutataturkiyat.1410941. ISSN 2687-5675.
- ^ "Bu sokakta eski İstanbul oturur..." Yeni Şafak. 4 Temmuz 2009. Erişim tarihi: 9 Şubat 2026.
- ^ Alizade, Mayis (25 Şubat 2024). "Sanatçının üzerinden bencillik taslamanın sonu komedidir". Yeniçağ Gazetesi. Erişim tarihi: 9 Şubat 2026.
- ^ a b Alizade, Mayis (19 Ağustos 2023). "'Safi'nin genç yaşlarında Atatürk'ün portresini çizmesinden çok etkilendim". Yeniçağ Gazetesi. Erişim tarihi: 9 Şubat 2026.
Dış bağlantılar
değiştir- Baktabul: Safi'den bir tablo seçkisi21 Şubat 2013 tarihinde Archive.is sitesinde arşivlendi
