Íngrid Betancourt

Íngrid Betancourt (d. 25 Aralık 1961, Bogotá, Kolombiya),[1] Kolombiyalı-Fransız siyasetçi, insan hakları savunucusu, yazar ve eski rehine. Kolombiya'da yolsuzlukla mücadeledeki kararlı duruşuyla tanınmış, 2002 yılında Kolombiya Devlet Başkanlığı seçimleri sırasında Kolombiya Devrimci Silahlı Güçleri (FARC) tarafından kaçırılarak altı yılı aşkın süre rehin tutulmuştur. 2008'de gerçekleştirilen askeri bir operasyonla kurtarılmıştır.
Erken Yaşamı ve Eğitimi[2]
[değiştir | kaynağı değiştir]Ingrid Betancourt, 25 Aralık 1961'de Kolombiya'nın başkenti Bogotá’da doğdu. Babası Gabriel Betancourt, Kolombiya’nın UNESCO büyükelçisi olarak Paris’te görev yapmış, annesi Yolanda Pulecio ise eski bir güzellik kraliçesi ve politikacıydı.
Betancourt, çocukluk ve gençlik yıllarını büyük ölçüde Paris’te geçirdi. Fransa’da prestijli bir eğitim kurumu olan Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü (Sciences Po)’nde siyaset bilimi eğitimi aldı.
1983 yılında Fransız diplomat Fabrice Delloye ile evlenen Betancourt, bu evlilikten iki çocuk sahibi oldu. Çift, 1990 yılında boşandı.
Siyasi Kariyeri
[değiştir | kaynağı değiştir]Betancourt, 1989 yılında Kolombiya’ya dönerek siyasete atıldı. 1994 yılında Kolombiya Temsilciler Meclisi'ne seçildi. Politik kariyerinde özellikle yolsuzluk karşıtı kampanyaları ile öne çıktı. Bu tavrı nedeniyle ölüm tehditleri almaya başladı ve çocuklarını güvenlik gerekçesiyle Yeni Zelanda’ya gönderdi. 1998 yılında kendi siyasi oluşumu olan Yeşil Oksijen Partisi’ni kurdu ve aynı yıl Kolombiya Senatosu’na seçildi. 2002 yılında Kolombiya Cumhurbaşkanlığına aday oldu.

Kaçırılması ve Rehine Yılları[2]
[değiştir | kaynağı değiştir]Betancourt, 23 Şubat 2002’de başkanlık kampanyası kapsamında San Vicente del Caguán’a giderken, FARC militanları tarafından kampanya yöneticisi Clara Rojas ile birlikte kaçırıldı. İsyancıların kontrolündeki bölgede altı buçuk yıl boyunca ormanlık alanlarda rehin tutuldu.[3]
2008 yılına kadar serbest bırakılmadı. Aynı yılın Temmuz ayında Kolombiya ordusu tarafından düzenlenen başarılı bir kurtarma operasyonuyla, üç Amerikalı savunma müteahhidi ve diğer rehinelerle birlikte serbest bırakıldı. Operasyonda askerler, uluslararası yardım görevlisi kılığına girerek isyancıları kandırdı. Serbest Bırakılması ve Sonrası Betancourt’un özgürlüğüne kavuşması dünya çapında büyük sevinç yarattı. Fransa Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy, Betancourt'u "umudun sembolü" olarak nitelendirdi ve kendisine Onur Lejyonu nişanı verdi. Ingrid Betancourt, Kolombiya'da kalan rehinelerin serbest bırakılması için uluslararası alanda çalışmalarını sürdürdü.

Akademik ve Edebi Kariyeri
[değiştir | kaynağı değiştir]Betancourt, 2010 yılında esaret yıllarını anlattığı anı kitabı "Même le silence a un fin" (Sessizliğin Bile Bir Sonu Vardır) adlı eseri yayımladı. 2014'te ise ilk romanı olan "La Ligne bleue" (Mavi Hat) piyasaya çıktı. Roman, Arjantin'in Kirli Savaşı döneminde geçen bir aşk hikâyesini konu alır.
2023 yılında Oxford Üniversitesi’nden "Gustavo Gutiérrez Yazılarında Kişi Olmayan Kavramı" başlıklı teziyle ilahiyat alanında doktora derecesi aldı.
Yeniden Siyaset
[değiştir | kaynağı değiştir]2022 yılında Betancourt, Kolombiya cumhurbaşkanlığı seçimlerine yeniden aday olacağını duyurdu. Adaylığı, ülkedeki siyasi çeşitlilik ve demokratik sürece katkı açısından dikkat çekici bulundu.
Ödüller ve Onurlar[1]
[değiştir | kaynağı değiştir]• Fransa Onur Lejyonu (Chevalier de la Légion d'honneur) • Asturias Prensi Concord Ödülü • Grinzane Cavour Ödülü • Nobel Barış Ödülü Adaylığı
Kişisel Yaşamı
[değiştir | kaynağı değiştir]Ingrid Betancourt, Fransız ve Kolombiya çifte vatandaşıdır. Ana dilleri İspanyolca ve Fransızca'dır. İnsan hakları, demokrasi ve barış savunuculuğu alanlarında aktif olarak faaliyet göstermektedir.
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ a b "Ingrid Betancourt - Araştırma Görevlisi - Teoloji". 3 Mayıs 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2025.
- ^ a b "Ingrid Betancourt - Kolombiyalı politikacı". 31 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2025.
- ^ "Ingrid Betancourt Kimdir?". 3 Mayıs 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2025.