Çince odası - Vikipedi
İçeriğe atla
Ana menü
Gezinti
  • Anasayfa
  • Hakkımızda
  • İçindekiler
  • Rastgele madde
  • Seçkin içerik
  • Yakınımdakiler
Katılım
  • Deneme tahtası
  • Köy çeşmesi
  • Son değişiklikler
  • Dosya yükle
  • Topluluk portalı
  • Wikimedia dükkânı
  • Yardım
  • Özel sayfalar
Vikipedi Özgür Ansiklopedi
Ara
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç

İçindekiler

  • Giriş
  • 1 Çince Odası Düşünce Deneyi
  • 2 Felsefe ile İlişkisi
  • 3 Turing Testi
  • 4 Beyin Çalışmaları ve Biyolojik Doğalcılık
  • 5 Argüman
  • 6 Kaynakça
  • 7 Konuyla ilgili yayınlar
  • 8 Dış bağlantılar

Çince odası

  • Afrikaans
  • العربية
  • Azərbaycanca
  • Беларуская (тарашкевіца)
  • Català
  • Čeština
  • Dansk
  • Deutsch
  • Ελληνικά
  • English
  • Español
  • Eesti
  • Euskara
  • فارسی
  • Suomi
  • Français
  • Galego
  • עברית
  • Հայերեն
  • Bahasa Indonesia
  • Íslenska
  • İtaliano
  • 日本語
  • ქართული
  • 한국어
  • Latina
  • Lietuvių
  • Македонски
  • Nederlands
  • Polski
  • پښتو
  • Português
  • Русский
  • Shqip
  • Српски / srpski
  • Svenska
  • ไทย
  • Українська
  • Tiếng Việt
  • 中文
  • 粵語
Bağlantıları değiştir
  • Madde
  • Tartışma
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Araçlar
Eylemler
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Genel
  • Sayfaya bağlantılar
  • İlgili değişiklikler
  • Kalıcı bağlantı
  • Sayfa bilgisi
  • Bu sayfayı kaynak göster
  • Kısaltılmış URL'yi al
  • Karekodu indir
Yazdır/dışa aktar
  • Bir kitap oluştur
  • PDF olarak indir
  • Basılmaya uygun görünüm
Diğer projelerde
  • Vikiveri ögesi
Görünüm
Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Çin beyni sayfasından yönlendirildi)
Yapay zekâ
dizisinin bir parçası
Gelişim süreci
  • Akıl yürütme
  • Bilgisayarlı görü
  • Doğal dil işleme
  • Genel oyun oynama
  • Yapay genel zekâ
  • Makine öğrenimi
  • Planlama
  • Robotik
  • Yapay zekâ
  • Yapay hayal gücü
Yaklaşımlar
  • Bayes ağı
  • Derin öğrenme
  • Evrimsel algoritma
  • Sembolik
Felsefe
  • Çince odası
  • Dost canlısı yapay zekâ
  • Kontrol sorunu/Ele geçirme
  • Etik
  • Turing testi
  • Varoluşsal risk
Tarihçe
  • Gelişim süreci
  • Yapay zekâ kışı
Teknoloji
  • Programlama dilleri
  • Projeler
  • Uygulamalar
Sözlük
  • Sözlük
  • g
  • t
  • d

Çince Odası Argümanı (genellikle Çin Odası Argümanı şeklinde çevrilmiş olsa da, düşünce deneyi bağlamında Çince Odası olarak çevrilmesi daha uygun görülmüştür), dijital bir bilgisayarın –ne kadar zeki ya da insansı davranışlar sergilerse sergilesin– bir “zihne”, “anlayışa” ya da “bilince” sahip olamayacağını savunur. Filozof John Searle tarafından “Minds, Brains, and Programs” adlı makalesinde öne sürülen bu argüman ilk kez 1980 yılında Behavioral and Brain Sciences [en] dergisinde yayınlanmıştır. Çince Odası olarak bilinen düşünce deneyinin merkezini oluşturduğu argüman, yayınlandığı günden itibaren oldukça tartışılmıştır.[1]

Argüman, –çok genel bir ifadeyle söyleyecek olursak– zihni formel semboller işleyen bir bilgi-işleme sisteminden ibaret gören işlevselcilik (functionalism) ve hesaplamacılık (computationalism) felsefi tutumlarına karşı çıkmaktadır[1] Searle bu argümanla, özellikle doğru girdi ve çıktılara sahip uygun bir şekilde programlanmış bir bilgisayarın tıpkı insanların sahip olduğu gibi bir zihne sahip olabileceğini öne süren görüşe karşı çıkar. Bu görüşü güçlü yapay zekâ (strong AI) olarak isimlendirir ve karşı bir tutum olarak zayıf yapay zekâdan (weak AI) bahseder.

Searle'ün Çince Odası deneyinde temelde sorduğu soru şudur: Makine, kelimenin tam manasıyla Çince “anlayabilir” mi? Yoksa makinenin yaptığı sadece bir simülasyondan mı ibarettir?[2] Searle'ün kavramlarıyla konuşacak olursak, ilk soruya evet cevabını verenler güçlü yapay zekâ tutumuna sahipken, ikinci soruya evet cevabını verenler zayıf yapay zekâ tutumunu savunmaktadır.

Çince Odası Düşünce Deneyi

[değiştir | kaynağı değiştir]

Searle düşünce deneyine bir varsayımla başlar. Varsayıma göre yapay zekâ araştırmaları Çince anlar gibi görünen bir bilgisayar inşa etmeyi başarmıştır. Çince karakterleri girdi olarak alır, bilgisayar programının yönergeleri doğrultusunda yeni karakterler, ifadeler oluşturur ve bunları çıktı olarak sunar. Program öyle iyi işlemektedir ki, bir Çinli bile bu çıktıyı bir bilgisayarın verdiğini anlayamaz. Diğer bir deyişle bahsettiğimiz bu bilgisayar, Turing testini bile geçebilmektedir.

Düşünce deneyinde Searle, kendini kapalı bir odada hayal eder. Çince bilmeyen Searle'e, dışarıdan Çince soruların yazılı olduğu kağıtlar verilir. Searle, odadaki Çince soru-cevap ifade kılavuzuna bakarak bu sorulara karşılık verir. Soruları ve cevapları anlamasa da, bu yönerge kitabı sayesinde uygun çıktılar üretir.[3] Tıpkı yukarıda varsaydığımız bilgisayar gibi odadaki Searle de Turing testini geçebilir.

Bu noktada Searle'e göre ilk varsayımdaki bilgisayar ve düşünce deneyindeki Searle arasında hiçbir fark yoktur. Her ikisi de bir programı, adım adım ilerleyen bir yönergeyi takip etmekte ve zeki bir davranış olarak nitelendirilen çıktılar üretmektedir. Fakat burada dikkat edilmesi gereken nokta, Searle'ün hiçbir şekilde Çince anlamamasıdır. Searle'e göre “anlama” –veya “yönelimsellik” (intentionality)– olmadan bir “zihinden” bahsedemeyiz.

Felsefe ile İlişkisi

[değiştir | kaynağı değiştir]

Her ne kadar Çince Odası argümanı yapay zekâ (YZ) araştırmalarına bir tepki olarak ortaya çıkmış olsa da, filozoflar tarafından zihin felsefesinin önemli bir argümanı olarak görülmüştür. Argüman; inanç, arzu, algı gibi zihinsel durumları kendi içlerindeki ve dünyayla sahip oldukları bir ilişkiler dizisi olarak tanımlayan ve bilgi-işleme sisteminin bir işlevi olarak gören işlevselcilik ile zihni sembolik temsilleri sentaktik kurallara göre işleyen hesaplamalı (computational) bir bilgi-işleme sistemi olarak gören hesaplamalı zihin kuramına karşı çıkar.[4][5]

Hesaplamalı zihin kuramının farklı çeşitleri bulunmaktadır. Doğru girdi ve çıktılara sahip uygun biçimde programlanmış herhangi bir bilgisayarın tıpkı insan zihni gibi bir zihne sahip olacağını savunan görüşü, felsefi tutumu, Searle “Güçlü Yapay Zekâ” olarak adlandırır.

Bu tanım zihni simüle etmek ve gerçekten bir zihne sahip olmak arasındaki farka dayanır. Zayıf YZ tutumu doğru simülasyonun sadece zihnin bir modeli olduğunu savunurken Güçlü YZ doğru simülasyonun zihnin kendisi olduğunu savunur. Bu tutuma göre;

  • YZ sistemleri zihni açıklamak için kullanılabilir
  • Turing Testi zihinsel durumların varlığını göstermek için kullanılabilir.
  • Beyin çalışmaları zihin çalışmaları ile alakasızdır.

Turing Testi

[değiştir | kaynağı değiştir]

1950 yılında “makineler düşünebilir mi?” sorusunu cevaplamak için Alan Turing bir test tasarlar.[6] Bu testte katılımcı –diğerlerinden ayrı olacak şekilde– hem bir insan ile hem de insan gibi konuşmak üzere tasarlanmış bir makine ile iletişim kurar. Kurduğu iletişim sonunda hangisinin makine hangisinin insan olduğunu ayırt edemez ise makine testi geçmiş olur.

Örneğin Çince Odası argümanı için düşünecek olursak, eğer odadaki Searle Çince verilen sorulara bir Çinli'nin verdiği cevaplardan ayırt edilemeyecek şekilde cevap verirse Turing testini geçmiş demektir. Searle'e göre Turing testi bir çeşit davranışçılık sergilemektedir ve bilincin varlığını göstermek için yetersizdir.[7]

Beyin Çalışmaları ve Biyolojik Doğalcılık

[değiştir | kaynağı değiştir]

Searle, bilincin ve anlayışın beyinde bulunan özgül biyolojik mekanizmaları gerektirdiğini öne süren bir felsefi tutum olan “biyolojik doğalcılıkı [en]” savunmaktadır. Biyolojik doğalcılık beynin özgül mekanizmasının asli olduğunu savunur ve bir sistemin işleyişinin taklit edilişinin bilinç deneyimini meydana getirebileceği fikrini reddeder.Bu anlamda davranışçılık ve işlevselciliğin karşısında durur.[8]

Searle'e göre beyinler zihinlere neden olur[2] ve zihinsel fenomenler insan beyninin gerçek fiziksel-kimyasal niteliklerine bağlıdır; bilincin nöral bağıntıları (neural correlates of consciousness) olarak da bilinen bu mekanizma insanlarda bilinç deneyiminin oluşmasına izin veren nedensel güçlere sahip olmalıdır.[9]

Searle sanılanın aksine makinelerin bilinç ve anlayış sahibi olabileceği fikrine karşı çıkmaz. Beyin de, bilince ve anlayışa neden olan bir makinedir[2] ancak hesaplamalı değildir. Eğer sinirbilim bilince neden olan mekanizmayı keşfetmeyi başarırsa bilince ve anlayışa sahip makinelerin yapılması da mümkün olabilir. Fakat mekanizma bilinmediği müddetçe makinelerin bilinç sahibi olması mümkün değildir.

Bilincin hesaplamalı modelleri bilinci kendisi için yeterli değildir. Searle bunun başka şeyler için de geçerli olduğunu söyler. Mesela yağmur örneğini verir. Londra yağmurlarının hesaplamalı modellerini inşa edebilirsiniz ama bu modeller sizi ıslatmayacaktır. Aynı şekilde bilinç modelleri de bilincin kendisi değildir.

Searle burada makinelerin üst-düzey zeki davranışlar gerçekleştiremeyeceğini söylemez. Söylediği şey, makinelerin her ne kadar insandan daha zeki davranışlar sergileyebilseler de bir zihne ya da yönelimselliğe, bilince ya da anlayışa sahip olamayacaklarıdır.

Argüman

[değiştir | kaynağı değiştir]

Argümanın ilk versiyonu 1980 yılında sunulmuştur. Aşağıdaki versiyonu ise 1990 yılına aittir. Argümanda ihtilaflı olan tek kısım argümanın kanıtlamaya çalıştığı aksiyomun olduğu A3'tür.[10]

Argüman üç aksiyomla başlar:

  1. Programlar tamamen sentaktiktir.

Bir program sembollerin anlamına dikkat etmez, onları yalnızca sentaktik bir biçimde işler. Sembolleri nereye koyacağını, nasıl hareket ettireceğini bilir fakat bu sembollerin anlamı hakkında hiçbir fikri yoktur. Program için semboller, herhangi bir fiziksel nesne gibidir.

  1. Zihinlerin semantiği vardır.

Programlar tarafından kullanılan sembollerin aksine düşüncelerimizin anlamı vardır: bir şeyi temsil ederler ve biz neyi temsil ettiklerini biliriz.

  1. Sentaks ne semantiğin kendisidir ne de tek başına semantik için yeterlidir.

Çince Odası argümanının kanıtlamaya çalıştığı nokta burasıdır: Çince Odası sentaksa sahiptir (sembolleri manipüle eden biri vardır) fakat semantiğe sahip değildir (çünkü odada bu sembolleri anlayan hiçbir şey ya da kişi yoktur). Yani sentaks, semantiği üretmek için yeterli değildir.

Searle'e göre bu üç aksiyom şu sonuca götürür:

S1: Programlar ne zihin inşa edebilirler ne de zihin için yeterlidirler.

Programlar semantiğe sahip değildir, sadece sentaksa sahiptir ve sentaks semantik için yeterli değildir. Her zihin semantiğe sahiptir, öyleyse programlar zihin değildir.

Argüman buraya kadar yapay zekânın program yazarak ve sembol işleyerek zihne sahip bir makine üretemeyeceğini savunur. Fakat farklı bir meseleye de değinir: İnsan beyni bir program gibi mi çalışır? Diğer bir deyişle, hesaplamalı zihin kuramı doğru mudur? Dördüncü aksiyom modern bilimin üzerinde anlaştığı temel bir düşünceyi içerir:

  1. Beyinler zihinlere neden olur.

Ve buradan da doğrudan şu sonuca ulaşırız:[9]

S2: Zihinlere neden olabilecek herhangi bir sistemin beyniyle (en azından) aynı nedensel güçlere sahip olması gerekir.

Beyin zihni var edebilmek için belli bir şeye sahip olmalı. Fakat bilim bu şeyin ne olduğuna dair bir şey söylemiyor. Sadece zihin var olduğu için beyin de buna neden olacak bir şeye sahip olmalı diyebiliyor. Searle beynin zihni yaratmak için sahip olduğu bu şeye “nedensel güçler” adını verir. Eğer herhangi bir şeyin zihni yaratmasından söz edeceksek, bu şeyin “yeterli nedensel güçlere” sahip olması gerekir. Buradan yola çıkarak üçüncü sonuca ulaşır:

S3: Zihinsel fenomen üretecek herhangi bir şey, herhangi bir yapay beyin, beynin özgül nedensel güçlerine sahip olmalı. Bu ise sadece formel bir program ile mümkün olamaz.

S1 ve S2'den yola çıkarak, zihni “yeterli nedensel güçlerin” ürettiğini ve programlar zihin üretemediği için programların “yeterli nedensel güçlere” sahip olmadığını söyleyebiliriz.

S4: Beynin zihinsel fenomen üretmesi sadece bir bilgisayar programı işlemesi gibi olamaz.

Programlar “yeterli nedensel güçlere” sahip olmadıklarından, “yeterli nedensel güçler” zihinleri ürettiğinden, beynin yeterli nedensel güçler olmadan sadece programları kullanarak zihin üretmediği sonucuna varabiliriz.

Kaynakça

[değiştir | kaynağı değiştir]
  1. ^ a b Searle, John R. (1992). The rediscovery of the mind. Cambridge, Mass.: MIT Press. ss. 44. ISBN 978-0262691543. 
  2. ^ a b c "Minds, Brains and Programs". Behavioral and Brain Sciences. 1980. 20 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi13 Mayıs 2009. 
  3. ^ Aydın, Şamil Emre (2017). Yapay Zekâ Teknolojisi (Yapay Zekâların Dünü Bugünü Yarını). s. 9-11. 8 Ağustos 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ağustos 2021. 
  4. ^ Bilinç: Öznelliğin Bilimi. Küre Yayınları. s. 83. 
  5. ^ Philosophy of Mind (İngilizce). Westview Press. 1996. s. 160. 
  6. ^ "Computing Machinery and Intelligence". Mind, Volume LIX, Issue 236. 1950. 8 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  7. ^ John Searle (2004). Mind: A Brief Introduction (İngilizce). Oxford University Press. s. 70. 
  8. ^ "Chinese Room". Internet Encyclopedia of Philosophy. 2006. 28 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  9. ^ a b "Is the Brain's Mind a Computer Program?". Scientific American. Ocak 1990. 16 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  10. ^ "Could a Machine Think?". Scientific American. Ocak 1990. 12 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. 

Konuyla ilgili yayınlar

[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Dore, F. (2012). “Güçlü Yapay Zekâya Karşı Çin Odası Argümanı”. Sosyal Bilimler Dergisi. https://www.researchgate.net/publication/321461730_GUCLU_YAPAY_ZEKAYA_KARSI_CIN_ODASI_ARGUMANI_The_Chinese_Room_Argument_against_the_Strong_Artificial_Intellingence
  • Onur, F. (2016). “J. R. Searle ve Çin Odası Argümanı”. ETHOS: Felsefe ve Toplumsal Bilimlerde Diyaloglar. http://www.ethosfelsefe.com/ethosdiyaloglar/mydocs/Frht-192-216.pdf11 Temmuz 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  • YAPIK, M.S, EYİM, A. (2019). “Zihin Felsefesi Bağlamında Yapay Zekâ Çalışmalarından “Turing Testi”ne Yönelik İtirazlar” Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi. http://www.sosyalarastirmalar.com/cilt12/sayi67_pdf/4sosyoloji_psikoloji_felsefe/yapik_secil_ahmeteyim.pdf27 Mart 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  • Kadirdağ, B. (2020). “Çin Odası'nı Bulan Amerikalı: John Searle” https://www.medyacuvali.com/dusunenler/cin-odasini-bulan-amerikali-john-searle-bolum-2-calismalari 11 Ağustos 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  • John Searle, “Bilincin Gizemi”, Küre, 2018, s. 15-26
  • John Searle, “Zihnin Yeniden Keşfi”, Litera, 2014

Dış bağlantılar

[değiştir | kaynağı değiştir]
  • https://plato.stanford.edu/entries/chinese-room/7 Eylül 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  • https://iep.utm.edu/chineser/28 Temmuz 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin
  • GND: 4730171-5
"https://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=Çince_odası&oldid=36016621" sayfasından alınmıştır
Kategoriler:
  • Teknoloji felsefesi
  • Yapay zekâ felsefesi
  • Felsefi argümanlar
Gizli kategoriler:
  • Webarşiv şablonu wayback bağlantıları
  • GND tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
  • Sayfa en son 08.44, 12 Eylül 2025 tarihinde değiştirildi.
  • Metin Creative Commons Atıf-AynıLisanslaPaylaş Lisansı altındadır ve ek koşullar uygulanabilir. Bu siteyi kullanarak Kullanım Şartlarını ve Gizlilik Politikasını kabul etmiş olursunuz.
    Vikipedi® (ve Wikipedia®) kâr amacı gütmeyen kuruluş olan Wikimedia Foundation, Inc. tescilli markasıdır.
  • Gizlilik politikası
  • Vikipedi hakkında
  • Sorumluluk reddi
  • Davranış Kuralları
  • Geliştiriciler
  • İstatistikler
  • Çerez politikası
  • Mobil görünüm
  • Wikimedia Foundation
  • Powered by MediaWiki
Çince odası
Konu ekle