Zahle Türk Şehitliği
| Konum | Zahle, Lübnan |
|---|---|
| Tür | Şehitlik |
| Başlangıç tarihi | 1939) |
| Tamamlanma tarihi | Hiçbir zaman tamamlanmadı |
| Adandığı | I. Dünya Savaşı sırasında Filistin cephesinde şehit olmuş Türk askerlerinin anısına |
| Son durumu | Kağıt üzerinde görülen ancak gerçekte var olmayan bir şehitliktir |
Zahle Türk Şehitliği, günümüzde Lübnan'ın Bekaa vilayetinin (muhafaza) merkezi olan ve I. Dünya Savaşı'nda Filistin Cephesi'nde İngiliz ordusuna karşı savaşan Türk/Osmanlı kuvvetlerine lojistik üs işlevi görmüş bulunan Zahle şehri yakınlarında gömülü, sayıları yaklaşık 20 bin olarak tahmin edilen Türk şehitleri için günümüze kadar yapılamamış bir Türk Şehitliği'dir.
25 Eylül 2006 tarihli Cumhuriyet gazetesinin haberine göre,[1] önce 1969'da eski Kara Kuvvetleri Komutanı Muhittin Fisunoğlu'nun Beyrut'ta askerî ataşe olarak bulunduğu sırada, sonra da 1998'de dönemin Beyrut askerî ataşesi Mehmet İlhan Ünver'in görev süresinde, Zahle'de bir Türk Şehitliği'nin inşası için çabalarda bulunulmuş, ancak özellikle Lübnan'daki iç karışıklık ortamı ve Suriye'nin güdümünde olması gibi nedenlerle sonuç alınamamıştır.[2]
Habere göre, 1939'da Lübnan'daki Fransız Yüksek Komiserliği'nin onayladığı ve Lübnan Parlamentosu tarafından alınmış bir karara dayalı olarak, o dönemde Türk Hükûmeti'ne şehitliğin inşasında kullanılması için bir arazi tahsis edilmiş bulunmaktadır. Anıt, Zahle'ye üstten bakan ve ay yıldız görüntüsünü veren bir şekilde projelendirildi. Ancak bir türlü gerçekleştirilemedi.[3]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ "Zahle'de 20bin şehit yatıyor: Yapılamayan Türk Şehitliği". 17 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Temmuz 2019.
- ^ "LÜBNAN-ZAHLE TÜRK ŞEHİTLİĞİ". 21 Aralık 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Temmuz 2019.
- ^ Kahraman, İsmail (28 Mart 2012). "Zahle'deki 20 bin şehide Fatiha okuyarak Lübnan'a veda ettik". Belgeselcinin Not Defteri. 30 Ağustos 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ağustos 2023.
- Cumhuriyet gazetesi, 25 Eylül 2006