Yeşil tüketim - Vikipedi
İçeriğe atla
Ana menü
Gezinti
  • Anasayfa
  • Hakkımızda
  • İçindekiler
  • Rastgele madde
  • Seçkin içerik
  • Yakınımdakiler
Katılım
  • Deneme tahtası
  • Köy çeşmesi
  • Son değişiklikler
  • Dosya yükle
  • Topluluk portalı
  • Wikimedia dükkânı
  • Yardım
  • Özel sayfalar
Vikipedi Özgür Ansiklopedi
Ara
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç

İçindekiler

  • Giriş
  • 1 Ortaya çıkışı ve gelişimi
  • 2 Ayrıca bakınız
  • 3 Kaynakça
  • 4 Konuyla ilgili yayınlar

Yeşil tüketim

  • العربية
  • English
  • فارسی
  • Hausa
  • 中文
Bağlantıları değiştir
  • Madde
  • Tartışma
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Araçlar
Eylemler
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Genel
  • Sayfaya bağlantılar
  • İlgili değişiklikler
  • Kalıcı bağlantı
  • Sayfa bilgisi
  • Bu sayfayı kaynak göster
  • Kısaltılmış URL'yi al
  • Karekodu indir
Yazdır/dışa aktar
  • Bir kitap oluştur
  • PDF olarak indir
  • Basılmaya uygun görünüm
Diğer projelerde
  • Vikiveri ögesi
Görünüm
Vikipedi, özgür ansiklopedi

Yeşil tüketim, sürdürülebilir kalkınma veya sürdürülebilir tüketim davranışı ile ilişkilidir. Günümüz ve gelecek nesiller için çevreyi koruyan bir tüketim yaklaşımıdır. Organik ürünlerin kullanımı, temiz ve yenilenebilir enerjinin tercihi, çevre üzerinde sıfır veya neredeyse sıfır etkiye sahip şirketler tarafından üretilen malların seçimi (sıfır atık, sıfır emisyonlu araç [en], sıfır enerjili bina [en], vb.) gibi çevre dostu davranışların benimsenmesi yoluyla çevresel sorunları ele alma konusunda tüketicilere sorumluluk veya ortak sorumluluk atfeder.[1]

Batı toplumlarında yeşil tüketim; endüstriyel kirleticilerin, ekonomik büyümenin ve aşırı nüfus artışının neden olduğu etkilerden çevreyi ve insan sağlığını koruma gerekliliğine duyulan farkındalığın artmasıyla 1960'larda ve 1970'lerin başında ortaya çıktı. 1980'lerde ilk Amerikan yeşil markaları [en] ortaya çıkmaya başladı ve Amerikan pazarında patlama yaşadı. 1990'lı yıllarda yeşil ürünlerin [en] üretimi yavaş yavaş arttı ve kârlı bir olgu olarak kaldı. Amerikan halkının yeşil ürünlere olan ilgisi 2000'li yılların başında yeniden artmaya başladı ve pazar büyümeye devam etti.[2]

Ortaya çıkışı ve gelişimi

[değiştir | kaynağı değiştir]

1973'teki petrol krizinden sonra Batı ülkelerindeki insanlar, fosil yakıtlara alternatif olarak yeşil enerjinin kullanılmasını değerlendirmeye başladı. Krizden sonra yeşil tüketim, çevre reformunun temel noktası olarak görülmeye ve Avrupa Birliği gibi uluslarüstü kuruluşlar tarafından da garanti altına alınmaya başladı. Bazı sosyologlar[kim?] artan küreselleşmenin insanları başkalarıyla ve çevreyle daha fazla bağlantılı hissetmelerine yol açtığını, bunun da özellikle Batılı ülkelerde küresel çevre sorunlarına ilişkin farkındalığın artmasına yol açtığını ileri sürüyor.

Konunun tartışıldığı ve ulusal hükûmetleri yönlendirmek amacıyla önerilerin konuşulduğu ana toplantılar şunlardır:

  • Birleşmiş Milletler Çevre Konferansı;
  • IUCN 1980 Dünya Koruma Stratejisi;
  • Dünya Çevre ve Kalkınma Komisyonu'nun 1983 ve 1987 Brundtland Raporu;
  • İtalya 1993 Sürdürülebilir Kalkınma Ulusal Planı;
  • Aalborg 1994, 1. Avrupa Sürdürülebilir Şehirler Konferansı;
  • Lizbon 1996, 2. Avrupa Sürdürülebilir Şehirler Konferansı;
  • Hannover 2000, 3. Sürdürülebilir Şehirler Konferansı;
  • 2001 yılında Avrupa Birliği, VI Çevresel Eylem Planı 2002/2010;
  • Aalborg +10;
  • ve 2004'teki Aalborg Taahhütleri.

Ayrıca bakınız

[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Yapay et
  • Eko-kapitalizm
  • Çevresel vejetaryenlik
  • Etik tüketim
  • Yeşil altyapı

Kaynakça

[değiştir | kaynağı değiştir]
  1. ^ Connolly, John; Prothero, Andrea (Mart 2008). "Green Consumption: Life-politics, risk and contradictions". Journal of Consumer Culture. 8 (1): 117-145. doi:10.1177/1469540507086422. 
  2. ^ Elliott, Rebecca (Haziran 2013). "The taste for green: The possibilities and dynamics of status differentiation through 'green' consumption". Poetics. 41 (3): 294-322. doi:10.1016/j.poetic.2013.03.003. 

Konuyla ilgili yayınlar

[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Banbury, Catherine; Stinerock, Robert; Subrahmanyan, Saroja (Nisan 2012). "Sustainable consumption: Introspecting across multiple lived cultures". Journal of Business Research. 65 (4): 497-503. doi:10.1016/j.jbusres.2011.02.028. 
  • Miniero, Giulia; Codini, Anna; Bonera, Michelle; Corvi, Elisabetta; Bertoli, Giuseppe (Eylül 2014). "Being green: from attitude to actual consumption: Being green". International Journal of Consumer Studies. 38 (5): 521-528. doi:10.1111/ijcs.12128. 
  • Costa Pinto, Diego; Herter, Márcia M.; Rossi, Patricia; Borges, Adilson (Eylül 2014). "Going green for self or for others? Gender and identity salience effects on sustainable consumption: Gender, identities and sustainable consumption". International Journal of Consumer Studies. 38 (5): 540-549. doi:10.1111/ijcs.12114. 
  • Calef, David; Goble, Robert (1 Mart 2007). "The allure of technology: How France and California promoted electric and hybrid vehicles to reduce urban air pollution". Policy Sciences. 40 (1): 1-34. doi:10.1007/s11077-006-9022-7. hdl:10.1007/s11077-006-9022-7. 
  • Connolly, John; Prothero, Andrea (Mart 2008). "Green Consumption: Life-politics, risk and contradictions". Journal of Consumer Culture. 8 (1): 117-145. doi:10.1177/1469540507086422. 
  • Valliyammai c; Uma s; Dhivya Bharathi k; Surya p (2014). "Efficient energy consumption in green cloud". 2014 International Conference on Recent Trends in Information Technology. ss. 1-4. doi:10.1109/ICRTIT.2014.6996212. 
  • A. Greening, Lorna; Greene, David L.; Difiglio, Carmen (Haziran 2000). "Energy efficiency and consumption — the rebound effect — a survey". Energy Policy. 28 (6–7): 389-401. Bibcode:2000EnPol..28..389A. doi:10.1016/S0301-4215(00)00021-5. 
  • Elliott, Rebecca (Haziran 2013). "The taste for green: The possibilities and dynamics of status differentiation through 'green' consumption". Poetics. 41 (3): 294-322. doi:10.1016/j.poetic.2013.03.003. 
  • Ertz, Myriam; Karakas, Fahri; Sarigöllü, Emine (October 2016). "Exploring pro-environmental behaviors of consumers: An analysis of contextual factors, attitude, and behaviors" (PDF). Journal of Business Research. 69 (10): 3971-3980. doi:10.1016/j.jbusres.2016.06.010. 
  • Farbotko, Carol; Head, Lesley (Aralık 2013). "Gifts, sustainable consumption and giving up green anxieties at Christmas". Geoforum. 50: 88-96. doi:10.1016/j.geoforum.2013.08.004. 
  • Goworek, Helen (8 Mart 2011). "Social and environmental sustainability in the clothing industry: a case study of a fair trade retailer". Social Responsibility Journal. 7 (1): 74-86. doi:10.1108/17471111111114558. 
  • Haws, Kelly L.; Winterich, Karen Page; Naylor, Rebecca Walker (Temmuz 2014). "Seeing the world through GREEN-tinted glasses: Green consumption values and responses to environmentally friendly products". Journal of Consumer Psychology. 24 (3): 336-354. doi:10.1016/j.jcps.2013.11.002. 
  • Heiskanen, Eva; Pantzar, Mika (1 Aralık 1997). "Toward Sustainable Consumption: Two New Perspectives". Journal of Consumer Policy. 20 (4): 409-442. doi:10.1023/A:1006862631698. 
  • Jim, C. Y. (1 Aralık 2013). "Sustainable urban greening strategies for compact cities in developing and developed economies". Urban Ecosystems. 16 (4): 741-761. Bibcode:2013UrbEc..16..741J. doi:10.1007/s11252-012-0268-x. 
  • Saxena, Ravindra P.; Khandelwal, Pradeep K. (29 Haziran 2012). "Greening of industries for sustainable growth: An exploratory study on durable, non-durable and services industries". International Journal of Social Economics. 39 (8): 551-586. doi:10.1108/03068291211238437. 
  • "Green: The Latest Fashion in Building for 2008". Buildings. 
  • Micheletti, Michele (2003). Political Virtue and Shopping: Individuals, Consumerism, and Collective Action. Springer. doi:10.1057/9781403973764. ISBN 978-1-4039-7376-4. 
  • Moisander, Johanna; Pesonen, Sinikka (Mayıs 2002). "Narratives of sustainable ways of living: constructing the self and the other as a green consumer". Management Decision. 40 (4): 329-342. doi:10.1108/00251740210426321. 
  • Spaargaren, G; Mol, A (Ağustos 2008). "Greening global consumption: Redefining politics and authority". Global Environmental Change. 18 (3): 350-359. Bibcode:2008GEC....18..350S. doi:10.1016/j.gloenvcha.2008.04.010. 
  • Olli, Eero; Grendstad, Gunnar; Wollebaek, Dag (Mart 2001). "Correlates of Environmental Behaviors: Bringing Back Social Context". Environment and Behavior. 33 (2): 181-208. doi:10.1177/0013916501332002. 
  • Peattie, Ken (21 Kasım 2010). "Green Consumption: Behavior and Norms". Annual Review of Environment and Resources. 35 (1): 195-228. doi:10.1146/annurev-environ-032609-094328. 
  • "The Greening of Wal-Mart - Jonathan Rowe". Nisan 2011. Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
  • Seyfang, Gill (Mayıs 2007). "Growing sustainable consumption communities: The case of local organic food networks". International Journal of Sociology and Social Policy. 27 (3/4): 120-134. doi:10.1108/01443330710741066. 
  • Steg, Linda; Vlek, Charles (Eylül 2009). "Encouraging pro-environmental behaviour: An integrative review and research agenda" (PDF). Journal of Environmental Psychology. 29 (3): 309-317. doi:10.1016/j.jenvp.2008.10.004. hdl:11370/7581b727-854c-41c2-a8af-e055e6224240. 
  • Thongplew, Natapol; van Koppen, C.S.A. (Kris); Spaargaren, Gert (Temmuz 2014). "Companies contributing to the greening of consumption: findings from the dairy and appliance industries in Thailand". Journal of Cleaner Production. 75: 96-105. Bibcode:2014JCPro..75...96T. doi:10.1016/j.jclepro.2014.03.076. 
  • Barendregt, Bart; Jaffe, Rivke (2014). Green Consumption: The Global Rise of Eco-Chic. Taylor & Francis. doi:10.4324/9781003085508. ISBN 978-0-85785-798-9. 
  • g
  • t
  • d
Sürdürülebilirlik
  • Ana hatlar
  • Dizin
İlkeler
  • Antroposen
  • Çevrecilik
  • Gezegensel sınırlar
  • İnsanın çevre üzerindeki etkisi
  • Kalkınma
  • Küresel yönetişim
Tüketim
  • Ahlak
  • Antropizasyon
  • Aşırı tüketim
  • Basit yaşam
  • Dayanaklı mal
  • Döngüsel ekonomi
  • Dünya Limit Aşım Günü
  • Ekolojik ayak izi
  • Kararlı durum ekonomisi
  • Mikro sürdürülebilirlik
  • Ortak varlıkların trajedisi
  • Sürdürülebilir
    • Pazar
    • Tüketici davranışı
  • Sürdürülebilirlik
    • Marka
    • Pazarlama miyopluğu
    • Reklamcılık
  • Sistemik değişim direnci
  • Tüketim karşıtlığı
  • Ürün yönetimi
  • Yatırımın sosyal getirisi
  • Yeşil tüketim
Dünya nüfusu
  • Aile planlaması
  • Demografik dönüşüm
  • Kontrol
  • Sürdürülebilir nüfus
Teknoloji
  • Çevre teknolojisi
  • Doğal yapı
  • Sürdürülebilir
    • Ambalaj
    • Endüstri
    • Mimari
    • Tasarım
  • Uygun
Biyoçeşitlilik
  • Biyogüvenlik
  • Biyosfer
  • Holosen yok oluşu
  • İstilacı türler
  • Koruma biyolojisi
  • Tehlikedeki tür
Enerji
  • Karbon ayak izi
  • Sürdürülebilir enerji
  • Yenilenebilir enerji
Gıda
  • İklim dostu tarım
  • Sivil tarım
  • Sürdürülebilir
    • Balıkçılık
    • Beslenme
    • Tarım
  • Topluluk destekli tarım
  • Yapay et
Su
  • Arıtılmış su
  • Atık sulardan ısı geri kazanımı
  • Ayak izi
  • Gelgit enerjisi
  • Gelgit akıntısı jeneratörü
  • Geri dönüşüm duşları
  • Güvenlik
  • Hidroelektrik
    • Hidrolik güç
    • Hidroelektrik santrali
    • Küçük HES
    • Mikro HES
    • Piko HES
  • Kıtlık
  • Nehir tipi hidroelektrik santrali
  • Okyanus enerjisi
  • Okyanus ısıl enerji dönüşümü
Sorumluluk
  • Çevresel muhasebe
  • Çevresel planlama
  • Kurumsal çevre sorumluluğu
  • Kurumsal sosyal sorumluluk
  • Sürdürülebilir verim
  • Sürdürülebilirlik
    • Endeks
    • Muhasebe
    • Ölçüm
    • Rapor
    • Standartlar ve sertifikasyon
Uygulamalar
  • Çevre finansmanı
  • Eko-kapitalizm
  • Eko-kent
  • Ekoköy
  • Eko-sosyalizm
  • Eko-yatırım
  • Etki yatırımı
  • İklim finansmanı
  • Jeopark
  • Organik hareket
  • Sosyal sorumlu işletme
  • Sosyal sorumlu pazarlama
  • Sürdürülebilir
    • Bahçecilik
    • Drenaj sistemi
    • Finans
    • Geçim
    • İnşaat
    • İşletme
    • Kaynak kullanımı
    • Kentsel altyapı
    • Moda
    • Organizasyon
    • Peyzaj
    • Reklam
    • Sanat
    • Sanitasyon
    • Şehir
    • Tedarik
    • Dağıtım
    • Topluluk
    • Turizm
    • Ulaşım
    • Uzay
    • Yaşam
    • Yenileme
  • Yeşil
    • Altyapı
    • Ekonomi
    • Kalkınma
    • Pazarlama
  • Yeşillendirme
Sürdürülebilir yönetim
  • Atık
  • Balıkçılık
  • Çevresel
  • Doğal kaynak
  • Geri dönüşüm
  • Gezegen
  • Hümanist kapitalizm
  • Malzemeler
  • Orman
  • Peyzaj
Anlaşmalar ve
konferanslar
  • BM İnsan Çevresi Konferansı (Stockholm 1972)
  • Brundtland Komisyon Raporu (1983)
  • Ortak Geleceğimiz (1987)
  • Dünya Zirvesi (1992)
  • Çevre ve Gelişim Hakkında Rio Deklarasyonu (1992)
  • Gündem 21 (1992)
  • Biyolojik Çeşitlilik Sözleşmesi (1992)
  • Lizbon Prensipleri (1997)
  • Yeryüzü Şartı (2000)
  • BM Binyıl Bildirgesi (2000)
  • 2002 Dünya Zirvesi (Rio+10, Johannesburg)
  • BM Sürdürülebilir Kalkınma Konferansı (Rio+20, 2012)
  • Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları (2015)
  • Kategori Kategori
  • Bilim
  • Çalışmalar
"https://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=Yeşil_tüketim&oldid=36337817" sayfasından alınmıştır
Kategoriler:
  • Sürdürülebilir gelişme
  • Çevrecilik
  • Tüketim
Gizli kategoriler:
  • Kaynaksız anlatımlar içeren maddeler
  • Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler
  • Sayfa en son 08.17, 3 Kasım 2025 tarihinde değiştirildi.
  • Metin Creative Commons Atıf-AynıLisanslaPaylaş Lisansı altındadır ve ek koşullar uygulanabilir. Bu siteyi kullanarak Kullanım Şartlarını ve Gizlilik Politikasını kabul etmiş olursunuz.
    Vikipedi® (ve Wikipedia®) kâr amacı gütmeyen kuruluş olan Wikimedia Foundation, Inc. tescilli markasıdır.
  • Gizlilik politikası
  • Vikipedi hakkında
  • Sorumluluk reddi
  • Davranış Kuralları
  • Geliştiriciler
  • İstatistikler
  • Çerez politikası
  • Mobil görünüm
  • Wikimedia Foundation
  • Powered by MediaWiki
Yeşil tüketim
Konu ekle