Vittorio Zecchin

Vittorio Zecchin (21 Mayıs 1878 – 15 Nisan 1947) İtalyan ressam ve cam sanatçısı

Biyografi

Muranolu camcı Luigi'nin oğlu olan sanatçı,^[1] Venedik Güzel Sanatlar Akademisi'nden mezun oldu. Burada sık sık gittiği Venedik Bienalleri'ndeki eserlerden oldukça etkilendi ve Viyana Secession ortamıyla tanıştı. 1914 yılında ressam Teodoro Wolf Ferrari ile birlikte XI Bienali'nde Barovier cam fabrikasında yapılmış bazı cam eserlerini sundu.

1918'den sonra uygulamalı sanatlara yöneldi. 1921-1925 yılları arasında Vetri Soffiati Muranesi Cappellin Venini & C. şirketinin sanat yönetmenliğini yaptı ve burada açık camdan, narin renklere sahip klasik eserler yarattı; Venedikli ressamların 16. yüzyıl resim stilinden esinlenen bu vazolar, modern Murano cam eserlerinin ilk örnekleriydi. Cappellin Venini ile yaşadığı deneyimden sonra, 1930'larda kendini son derece rafine cam yaratmaya adadı ve çeşitli cam fabrikalarıyla işbirliği yaptı: Ferro-Toso (1930), A.Ve.M. Murano Cam Sanatı (1932-1933), Salir (1932-1938), Barovier Seguso Ferro (1933-1934) ve Fratelli Toso (1938).

1930'larda ve hayatının son on yılında kendini öğretmenliğe adadı. 1931 yılında Venedik, Murano ve Burano'daki okullarda nakış ve cam sanatı dersleri verdi. Murano'daki Scuola per l'Industria Vetraria (1934) ve çırak cam ustaları için Abate Zanetti okulu (1936'dan itibaren) dahil olmak üzere çeşitli Venedik meslek kuruluşlarıyla işbirliği yaptı ve öğretim faaliyetlerinde kendi yazdığı, biri camın tarihi, diğeri mozaikler üzerine olan iki broşürden yararlandı; ve ayrıca Vendramin Corner meslek okulunda duvar halıları ve nakışlarla ilgilendi. Ayrıca 1934 yılında cam işçiliği konusunda edindiği bilgileri sentezlediği Lezioni di storia del vetro adlı kitabı yazdı.

1940'larda Parkinson hastalığına yakalandığı için tüm sanatsal faaliyetlerini durdurdu. Vittorio Zecchin, 15 Nisan 1947'de Murano'da öldü ve adanın mezarlığına gömüldü.^[2] Mezarının üzerine Napoleone Marinuzzi'nin heykelini yaptığı bir anıt dikildi.

Tarzı

Zecchin, zarif silüetleri ve gösterişli süslemeleri, Hollandalı Jan Toorop veya Avusturyalı Gustav Klimt gibi daha avangart modellerden ilham aldı. Münih'te eğitim görmüş ve kendisi gibi Viyana Secession akımından etkilenen sanatçı Teodoro Wolf Ferrari ile arkadaş oldu; 1913'te ve ardından 1914'te Münih'teki Windhager Salonu'nda cam resimleri, mozaik plakalar ve murrina ile süslenmiş vazolar sergiledi. 1914'te Venedik'teki Hotel Terminus'un dekorasyonuyla görevlendirildi ve burada Klimt ve Bizans sanatından güçlü bir şekilde etkilenen 12 yağlı boya tablosundan oluşan Le Mille e una notte adlı eserini yaptı; bu tablonun bir paneli şu anda Musée d'Orsay'da tutulmaktadır.