Vincent van Gogh'un ilk eserleri
_F_830_JH_1.jpg)
| |
| Sanatçı | Vincent van Gogh |
|---|---|
| Yıl | Nisan 1881 |
| Tür | Kurşun kalemli ve mürekkepli çizim |
| Boyutlar | 48.1 cm × 36.7 cm (18.9 in × 14.4 in) |
| Konum | Van Gogh Müzesi, Amsterdam, Hollanda |
Vincent van Gogh'un bilinen en eski eserleri, 27 ve 28 yaşındayken, 1881 ve 1882 yıllarında yaptığı bir grup tablo ve çizimden ibarettir. Van Gogh, ilk eserlerini yaptığı bu iki yıl boyunca birçok yerde yaşadı. 1881'de bir yıl kadar öğrenim gördüğü Brüksel'den ayrılıp, Etten'deki (Kuzey Brabant) ailesinin evine döndü ve burada kasabanın bazı sakinlerinin eskizlerini yaptı. Van Gogh, Ocak 1882'de ressamlık yapan kuzeni Anton Mauve ile çalışmak için Lahey'e gitti ve Mauve'un malî desteğiyle bir stüdyo kurdu. Van Gogh'un sanat kariyeri, 1881 yılından vefat ettiği 1890 yılına kadar yaklaşık olarak 10 sene sürdü. Kariyeri boyunca kardeşi Theo, Vincent'a sürekli ilham ve maddî destek kaynağı oldu. Theo'nun maddî desteği, ressamın Brüksel'de yaşadığı dönemde (1880'de) başladı.
Lahey'de yaşamını devam ettiren Van Gogh'a 1882 yılında tablo yapması için sipariş verildi. Ancak günümüzde şaheser olarak kabul edilen tabloları, dönemin sanat anlayışına göre kabul edilebilir olmaktan uzak kaldı. Van Gogh, ressamlığa suluboyayla çizimler ve tablolar yaparak başladı. 1882'den itibaren kuzeni Mauve'un rehberliğinde yağlıboya tabloları yapmaya başladı. Van Gogh'un ilgisini çeken konulardan birisi işçi sınıfı ve köylülerdi. Bu yöneliminin nedeniyse, Jean-François Millet ve diğer sanatçıların eserlerinden esinlenmiş olmasıydı.
Arka plan
[değiştir | kaynağı değiştir]Erken Yetişkinlik
[değiştir | kaynağı değiştir]
Temmuz 1869'da Van Gogh'un amcası "Cent" Van Gogh, onun Lahey'deki sanat simsarı Goupil & Cie'de iş bulmasına yardımcı oldu. Stajının ardından, Haziran 1873'te Goupil'in Londra şubesine transfer oldu. Brixton semtindeki 87 Hackford Road'da[1] konakladı ve 17 Southampton Street'teki Messrs. Goupil & Co.'da[2] çalıştı. Bu dönem, Van Gogh için mutlu geçen bir zaman aralığıydı; işinde başarılıydı ve 20 yaşında babasından daha fazla para kazanıyordu. Bir müddet sonra, ev sahibesinin kızı Eugénie Loyer'e aşık oldu ancak Loyer onu reddetti. Giderek daha fazla yalnızlaştı ve dine karşı daha tutkulu hale geldi. Babası ve amcası, onu başka bir sanat galerisinde çalışması için Paris'e gönderdiler. Fakat Van Gogh, sanatın bir meta olarak ele alınmasından rahatsız olmaya başladı; bu durum müşterilerin de farkında olduğu bir gerçekti. Bundan dolayı, 1 Nisan 1876'da işine son verildi.[3]
Van Gogh, artan dinî duygularının neticesinde vaiz olmaya ve insanlara bu suretle hizmet etmeye karar verdi.[4][5] Bunun için bir süre Hollanda'da eğitim gördü ancak aşırı şevkli oluşu ve kendi kendine dayattığı çilecilik, yine işten çıkarılmasına ve vaizlik görevinin kısa sürmesine neden oldu. Van Gogh, derin bir hayal kırıklığına uğradı ve kilise kurumunu reddetti, ancak kendisi için rahatlatıcı ve önemli olan kişisel bir maneviyat buldu.[5] 1879'da hayatının yönünü değiştirdi ve "Tanrı ve insan sevgisini" resim yoluyla ifade edebileceğini keşfetti.[4]
Van Gogh, 1880'deki mektubunda bir sanatçı olarak yararlı olma arzusunu şu şekilde yazmıştır: "Büyük sanatçıların, ciddi ustaların başyapıtlarında bize anlattıkları şeylerin gerçek anlamını anlamaya çalışmak, bizi Tanrı'ya götürür; bir adam bunu bir kitapta yazmış veya anlatmıştır; bir diğeri ise bir resimde."[6] Van Gogh Brüksel'e taşındıktan sonra, sanat akademisinde okumak yerine, genellikle Hollandalı sanatçı Anthon van Rappard'ın atölyesinde kendi başına çalışmaya karar verdi. Bunun üzerine, Goupil & Cie'nin Paris şubesinde sanat simsarı olarak çalışmakta olan kardeşi Theo, ona destek için para göndermeye başladı; bu alışkanlık kardeşlerin yaşamları boyunca devam etti.[7]
Etten, Drenthe ve Lahey (1881-1883)
[değiştir | kaynağı değiştir]
Van Gogh, 1881 yılının nisan ayında Hollanda'nın kırsalındaki Etten'de (Kuzey Brabant) ikâmet etmekte olan ailesinin yanına taşındı ve burada resim yapmaya devam etti; resimlerini yaparken çoğunlukla komşularını konu-özne olarak kullandı. Yaz vakitlerinin çoğunu, yeni dul kalmış kuzeni - teyzesiyle Johannes Stricker'in kızı -[8] Kee Vos-Stricker ile yürüyüş yaparak ve sohbet ederek geçirdi. Van Gogh, Stricker'a evlilik teklifinde bulunduysa da, Stricker "Hayır, asla, hiçbir zaman" (niet, nooit, nimmer)[9] sözcükleriyle bu teklifi kesin olarak reddetti. Ressamın maddî kaynaklara sahip olmaması nedeniyle Stricker'ın ebeveynleri Van Gogh'a itiraz ettiler ve evlilik söz konusu olamadı.[10] Van Gogh, bu durumdan ötürü duygusal olarak incindi. Noel zamanı kiliseye gitmek istemeyen Van Gogh, babasıyla şiddetli bir kavga yaşadı hatta kendisine para hediye edilmesini bile reddederek Lahey'e gitti.[11]
Ressam, Ocak 1882'de Lahey'e yerleşti ve burada ressamlık mesleğini yapmakta olan kuzeni Anton Mauve'u (1838-88) bir kez daha ziyaret etti. Mauve, Kasım-Aralık 1881'deki ziyaretinde yaptığı gibi Van Gogh'a hem yağlı boya hem de suluboya resimler yapmayı öğretti ve ayrıca bir stüdyo kurması için ona para verdi[12] ancak ikilinin arası, muhtemelen alçı heykellerden resim yapımı meselesindeki görüş farklılıklarından ötürü, kısa sürede açıldı.[13] Mauve'un Van Gogh'a karşı aniden soğuk davranmaya başladığı ve mektuplarının birçoğuna cevap vermediği anlaşılıyor.[14] Van Gogh, alkolik bir fahişe olan Clasina Maria "Sien" Hoornik'le (1850–1904)[15] birlikteliği ve Sien ile küçük yaştaki kızıyla aynı evde yaşaması nedeniyle Mauve'un böyle davrandığını varsayıyordu.[16][17] Onunla ocak ayının sonlarına doğru tanışmıştı,[18] o sırada Sien'in beş yaşında bir kızı bulunuyordu ve ikinci çocuğuna hamileydi.[19] Sien, 2 Temmuz'da doğum yaptı ve oğluna Willem ismini verdi.[20] Van Gogh'un babası, oğluna Sien ve çocuklarını terk etmesi için büyük baskı yaptı.[21] Vincent, ilk başlarda yakınlarının gösterdikleri tepkilere karşı çıktı.[22]
Van Gogh'un sanat simsarlığı yapan amcası Cornelis, sanatçının Mayıs ayı sonuna kadar tamamladığı ve kent manzaralarını konu edinen 20 adet mürekkep çizimini ısmarladı (sipariş etti).[23] Ressam, haziran ayında muzdarip olduğu bel soğukluğu nedeniyle üç hafta hastanede kaldı.[24] 1882 yazında yağlı boya tablolar yapmaya başladı.[25] 1883 sonbaharında, bir yıllık birlikteliğin ardından Sien'i ve iki çocuğunu terk etti.[26] Van Gogh, Hollanda'nın kuzeyindeki Drenthe vilayetine taşındı. Aralık ayında yalnızlığın etkisiyle, o sıralarda Kuzey Brabant'taki Nuenen'de yaşayan ailesinin yanına gitti.[27]
Van Gogh'un Bir Sanatçı Olarak Gelişimi
[değiştir | kaynağı değiştir]Van Gogh okulda eğitim gördüğü dönemler içerisinde, suluboyayla resimler yaptı. Ancak bu eserlerin çok azı günümüze ulaşmıştır ve günümüze ulaşan eserlerin bir kısmının Van Gogh tarafından yapılıp yapılmadığı sorgulanmaktadır.[28] Yetişkinliğinde sanata yönelmeye karar verdiğinde, Charles Bargue tarafından editlenen ve Goupil & Cie tarafından yayımlanan Cours de dessin'i kopya etmek suretiyle resme temel düzeyde başladı. İki yıl içerisinde ısmarlama sipariş almaya karar verdi. 1882 ilkbaharında, Amsterdam'daki ünlü bir çağdaş sanat galerisinin sahibi olan amcası Cornelis Marinus, kendisinden Lahey çizimlerini istedi. Van Gogh'un eserleri amcasının beklentilerini karşılamadı. Marinus, bu kez konuyu ayrıntılı olarak belirterek ikinci bir sipariş verdi, ancak yeni yapılan eserlerden de memnun kalmadı. Van Gogh, bu gibi olumsuzluklar karşısında yılmadı. Stüdyosunun aydınlatmasını değişken panjurlar takarak iyileştirdi ve çeşitli çizim malzemeleri denedi. Bir yıldan fazla bir süre boyunca tek figürler üzerinde çalıştı, "Siyah ve Beyaz"[29] üzerine oldukça ayrıntılı eskizler yaptı ve bu eskizler o dönemde kendisine yalnızca eleştiri getirdi. Günümüzdeyse, ressamın bu eserleri onun ilk şaheserleri olarak kabul edilmektedir.[30]
Köylü Üslubu
[değiştir | kaynağı değiştir]
Van Gogh'u büyük ölçüde etkileyen ve Realizm akımıyla bağlantılı olan "köylü üslubu", ilk olarak 1840'larda Jean-François Millet, Jules Breton ve diğer pek ressamın eserleriyle başladı. Van Gogh, Millet ve Breton'un eserlerini dinsel öneme sahip, "yüce bir şey" ve "buğdayın sesleri" olarak tanımladı.[31]
Van Gogh yetişkinlik dönemi boyunca başkalarına, özellikle de beden gücü sarfeden işçilere ilgi duydu ve onlara hizmet etmeye, yardımcı olmaya çalıştı. Genç bir adamken Belçika'nın Borinage kentindeki kömür madencilerine vaiz olarak hizmet etti; bu da onu işçilere dinî rehberlik veya misyonerlik etme düşüncesine yaklaştırdı.[32]
Ressamın sevdiği yazar ve sanatçılardaki ortak payda, yoksullara ve ezilenlere karşı duygusal yaklaşıma sahip olmalarıydı. Köylülerin tablolarına atıfta bulunan Van Gogh, mektuplarının birisinde kardeşi Theo'ya şöyle yazmıştır: "Bu kadar sevdiğim bir şeyi nasıl resmedebilirim?" İşçileri, resme ne kadar özveriyle yaklaşması gerektiği konusunda yüksek bir standartta tutmuştur: "İnsan, sabanını süren çiftçi gibi... (birisi) diskaroyu arkasından çeken gibi, makul bir şey yaptığına dair kesin bir güvenceyle, güvenle iş yapmalıdır. Eğer bir atın yoksa, o zaman kendi atınsın demektir."[32]
Eserler
[değiştir | kaynağı değiştir]1881
[değiştir | kaynağı değiştir]-
Lahana ve Tahta Ayakkabılı Natürmort, 1881, Van Gogh Müzesi, Amsterdam, Hollanda (F1) -
Orakla Çömelen Çocuk, Siyah tebeşir ve suluboya, 1881, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo, Hollanda (F851) -
Dikiş Diken Kadın, suluboya, 1881-82, P. ve N. de Boer Vakfı, Amsterdam, Hollanda (F869)
1882
[değiştir | kaynağı değiştir]
Van Gogh, fırtınalı bir günde Lahey yakınlarındaki Scheveningen sahil beldesinde şövalesini kurup açık havada resim yaptı ve böylece Fırtınalı Havada Scheveningen Sahili (F4) tablosu ortaya çıktı. Genellikleizlenimcilerin açık havada resim yaptıkları düşünülür ancak bunu yapan ilk kişiler onlar değildir. Fakat çoğu ressam, hemen açık havada eskizlerini çizip, atölyede tablolarının esas varyantı üzerinde çalışıyordu. Bunun dışına çıkarak esas tabloyu açık havada yapan Van Gogh, tuvale uyguladığı boyaların içerisine kum tanelerini katan güçlü rüzgârlarla mücadele etmek zorunda kalmıştır. Kumun çoğu kazınmış olsa da, boya katmanlarının arasında hala birkaç kum tanesi bulunmaktadır.[33] Fırtınalı hava, beyaz köpüklü deniz, tehditkar gökyüzü ve rüzgarda dalgalanan bayraklar tabloda oldukça iyi bir şekilde tasvir edilmiştir. Bu tablo, Aralık 2002'de Van Gogh Müzesi'nden çalındı ve Eylül 2016'da İtalya'nın Napoli kentinde yeniden bulundu.[34][35]
Van Gogh, Ağaçlıkta Beyazlı Kız (F8) tablosu için yaptığı bir çalışmadan[36] ne kadar keyif aldığını belirtmiş, tabloyu inceleyen kişinin duyularını nasıl tetiklemek istediğini ve resmi nasıl deneyimleyebileceklerini de açıklamıştır: "Ormandaki diğer çalışma, kuru çubuklarla kaplı bir arazi parçası üzerindeki bazı büyük yeşil kayın gövdeleri ve beyaz giysili küçük bir kız figürüdür. Bunu net tutmak ve farklı mesafelerde duran gövdeler arasında boşluk bulmak büyük bir zorluktu - ve bu gövdelerin yeri ve göreceli hacmi perspektife göre değişiyor - böylece nefes alıp içinde dolaşılabilir ve ormanın kokusunu hissedebilirsin."[37]
Ağaçlıkta Kız (F8a) çalışmasında bulunan kız silüeti, devasa meşe ağaçlarının gölgesinde kalmıştır. Resim, Van Gogh'un gençliğinde ailesinden kaçmak için Zundert Ormanları'na sığındığı zamanları hatırlatıyor olabilir.[38]
Van Gogh, Kasım 1882'de işçi sınıfından çeşitli karakterleri tasvir etmek için bireylerin çizimlerini yapmaya başladı. Yorgunluk da bu seriden biriydi. Eserler siyah renkte ve köşeli bir tarzda çizilmiştir.[39] Van Gogh, 24 Kasım 1882'de Yorgunluk (F997) adlı eserine poz veren Adrianus Zuyderland hakkında kardeşi Theo'ya bir mektubunda şöyle yazmıştı: "Yamalı bombazin takım elbisesiyle ve kel kafasıyla yaşlı bir işçinin görüntüsü ne hoş bir görüntü." Zuyderland, Hollanda Protestan Yaşlı Erkekler ve Kadınlar Bakımevi'nde ikamet ediyordu. Van Gogh, kendisine poz verecek olanlara küçük bir ödeme teklif ediyordu. Van Gogh, kurşun kalem çizimlerinde grafit kalemin parlaklığını gidermek için sabitleyici olarak süt kullanmış ve görüntüyü "kadifemsi siyah" haline getirmiştir. Eserin üzerine konulan süt miktarını kontrol etmek için püskürteç kullanılması önerilirken, Van Gogh eserin üzerine bir bardak sütün tamamını döküp kullanırdı.
Vincent, Köylü Karakter çalışmalarından haricinde Kasım 1882 tarihinde kardeşi Theo'ya yazdığı başka bir mektupta, "Binnenhof'un sokak kitapçısı" olarak da anılan açık hava kitapçısı Jozef Blok'un Portresi'ni (F993) çizdiğini yazmıştır. Eser, suluboya ve tebeşirle kurşun kalemle detaylandırılmıştır. O dönemde Van Gogh'un parlak renkleri kullandığı nadirdi çünkü renkle çalışmak onun için zordu.[39]
-
Sakin Havada Scheveningen Sahili, Tahta üstüne kağıda yağlı boya, 1882, özel koleksiyon (F2) -
Kumullar, tuval üzerine yağlı boya, 1882, özel koleksiyon (F2a) -
Figürlü Kumullar, tuval üzerine yağlı boya, özel koleksiyon (F3) -
-
Sahilde Balıkçının Karısı, tuval üzerine yağlı boya, 1882, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo (F6) -
-
Sokakta Bir Kız, Arkasında İki At Arabası, tuval üzerine yağlı boya, 1882, özel koleksiyon (F13) -
Ağaçlığın Kenarı, tuval üzerine yağlı boya, 1882, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo (F192) -
Lahey'de Yeni Kilise ile Eski Evler, tuval üzerine yağlı boya, 1882, özel koleksiyon (F204) -
Lahey'de Demir Fabrikası, suluboya, özel koleksiyon (F926) -
Rijswijk Yakınlarındaki Çayırlar, suluboya, özel koleksiyon (F927) -
Çatılar, Lahey'deki Atölyeden Görünüş, 1882, özel koleksiyon (F943) -
Scheveningen'de Ağartma Alanı, suluboya, 1882, J. Paul Getty Müzesi, Los Angeles, Amerika Birleşik Devletleri (F946r) -
Budanmış Söğüt, Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F947) -
Piyango ya da Yoksul ve Para, 1882, Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F970) -
Sien Bebeği Emzirirken, suluboya ve tebeşir, 1882, özel koleksiyon, (F1068) -
Patates Pazarı, suluboya, 1882, özel koleksiyon (F1091) -
Ağaçlıkta İki Kadın, 1882, özel koleksiyon (F1665) -
Üzgün Yaşlı Adam ("Sonsuzluğun Eşiğinde"), taşbaskı resim, 1882, Tahran Çağdaş Sanat Müzesi (F1662)
.jpg)
.jpg)
_12_1-4_x_9_7-16in._(31_x_24cm).jpg)
.jpg)
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Hackford Road, Birleşik Krallık: Vauxhall Society, 27 Eylül 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi27 Haziran 2009.
- ^ Letter 7 6 Ocak 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Vincent to Theo, 5 May 1873.
- ^ Tralbaut (1981), 35–47
- ^ a b Leeuw, R (1997) [1996]. Berends-Albert, M (Ed.). The Letters of Vincent van Gogh. London and other locations: Penguin Books.
|ad=ve|soyadı=eksik (yardım);|ad=eksik (yardım) - ^ a b Wallace (1969). The World of Van Gogh (1853-1890). Alexandria, VA: Time-Life Books. ss. 12-15.
- ^ "Vincent van Gogh to Theo van Gogh : July 1880". webexhibits.org. 17 Mart 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Haziran 2025.
- ^ "Art and Faith". Permanent Collection. Van Gogh Museum. 2005–2011. 10 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Mayıs 2011.
- ^ Erickson (1998), 5
- ^ Letter 153 15 Mayıs 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Vincent to Theo, 3 November 1881
- ^ Gayford (2006), 130–1.
- ^ Letter 166 3 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Vincent to Theo, 29 December 1881
- ^ "Letter 196". Vincent van Gogh. The Letters. Amsterdam: Van Gogh Museum. 29 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Temmuz 2025.
- ^ "Letter 219". Vincent van Gogh. The Letters. Amsterdam: Van Gogh Museum. 22 Şubat 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Temmuz 2025.
- ^ Tralbaut (1981), 96–103
- ^ Callow (1990), 116; cites the work of Hulsker.
- ^ Callow (1990), 123–124
- ^ "Letter 224". Vincent van Gogh. The Letters. Amsterdam: Van Gogh Museum. 12 Temmuz 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Temmuz 2025.
- ^ Callow (1990), 117
- ^ Callow (1990), 116; citing the research of Jan Hulsker; the two dead children were born in 1874 and 1879.
- ^ Tralbaut (1981), 107
- ^ Callow (1990), 132
- ^ Tralbaut (1981),102–104,112
- ^ Letter 203 21 Nisan 2025 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Vincent to Theo, 30 May 1882 (postcard written in English)
- ^ Letter 206 16 Ocak 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Vincent to Theo, 8 June or 9, June 1882
- ^ Tralbaut (1981),110
- ^ Arnold, 38
- ^ Tralbaut (1981), 111–122
- ^ Van Heugten (1996), 246–251: Appendix 2—Rejected works
- ^ Artists working in Black & White, i. e. for illustrated papers like The Graphic or Illustrated London News were among Van Gogh's favorites. See Pickvance (1974/75)
- ^ See Dorn, Keyes & alt. (2000)
- ^ van Gogh, V; van Heugten, S; Pissarro, J; Stolwijk, C (2008). Van Gogh and the Colors of the Night. Brusells: Mercatorfonds with Van Gogh Museum and Museum of Modern Art. ss. 12, 25. ISBN 978-0-87070-736-0.
- ^ a b Wallace, R (1969). The World of Van Gogh (1853-1890). Alexandria, VA, USA: Time-Life Books. ss. 10, 14, 21, 30.
- ^ "Plein-air Painting". Permanent Collection. Van Gogh Museum. 2005–2011. 3 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Mayıs 2011.
- ^ "View of the Sea at Scheveningen, 1882". Permanent Collection. Van Gogh Museum. 2005–2011. 3 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Mayıs 2011.
- ^ "Twee gestolen schilderijen Van Gogh na veertien jaar teruggevonden 22 Mart 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi." (in Dutch), de Volkskrant, 2016. Retrieved 30 September 2016.
- ^ "Girl in a wood". Collection. Kröller-Müller Museum. 2 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ocak 2017.
- ^ van Gogh, V (2011). "Letter from Vincent van Gogh to Theo van Gogh, The Hague, 20 August 1882". Letters of Vincent van Gogh. WebExhibits. 19 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Nisan 2011.
|ad=ve|soyadı=eksik (yardım) - ^ Lubin, A (1996) [1972]. Stranger on the Earth: A Psychological Biography of Vincent van Gogh. Da Capo Press. ss. 5-6. ISBN 0-306-80726-2.
- ^ a b "Portrait of Jozef Blok, 1882". Permanent Collection. Van Gogh Museum. 2005–2011. 16 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Mayıs 2011.