Varyag (kruvazör, 1963)
 Varyag, 9 Eylül 1989. | |
| Tarihçe | |
|---|---|
.svg){kind=small}  Sovyetler Birliği
| |
| Adı | Varyag |
| Adının geldiği yer/kişi | Varegler |
| İnşa eden | Andrey Jdanov 190 No'lu Gemi İnşa Tesisi, Leningrad |
| Yard numarası | 783 |
| Kızağa konuluşu | 13 Ekim 1961 |
| Denize indirilişi | 7 Nisan 1963 |
| Görevlendirme | 20 Ağustos 1965 |
| Hizmetten çıkışı | 19 Nisan 1990 |
| Liste dışı | Nisan 1990 |
| Madalya ve ödüller |
 SSCB'nin Kuruluşunun 50. Yıl Dönümü Jübile Onur Rozeti |
| Akıbet | Hurdaya çıkarıldı. |
| Genel karakteristik | |
| Sınıf ve tipi | Kynda sınıfı kruvazör |
| Deplasman | 4.350 ton (4.280 emperyal ton; 4.800 küçük ton) standart, 5.400 ton (5.300 emperyal ton; 6.000 küçük ton) tam yük |
| Uzunluk | 1.427 m (4.682 ft) |
| Genişlik | 16 m (52 ft) |
| Su çekimi | 501 m (1.644 ft) |
| İtme gücü | 2 şaft; 4 x KVN-95/64 kazan, 2 x TV-12 GTZA buhar türbini, 45,000 shp (33,556 kW) |
| Hız | 345 knot (639 km/sa) |
| Menzil | 4.500 nmi (8.334 km) 143 knot (265 km/sa) |
| Kişi kapasitesi | 25 subay, 304 er |
| Sensörler ve işleme sistemleri | 2 x MR-300 Angara hava/yüzey arama radarı, 1 x Bizan, 1 x MRP-11-12, 2 x MRP-13-14 ve 2 x MRP-15-16 Zaliv keşif radarı, 1 x Don navigasyon radarı, 2 x Nickel-KM ve 2 x Khrom-KM IFF, 1 x Vizir-1 ve 1 x GS-572 Gerkules-2M sonar |
| Elektronik harp ve tuzakları | 2 x Krab-11, 2 x Krab-12 ESM radar sistemi |
| Silah donanımı |
|
| Uçak mevcudu | 1 adet Kamov Ka-25 'Hormon-A' Helikopter Pisti |
Varyag (Rusça: Варяг), Kynda sınıfı olarak da bilinen Sovyet Donanması Projesi 58 Groznyy sınıfı güdümlü füze kruvazörlerinin (Ракетные крейсера проекта) dördüncü ve son gemidir.
Tasarım
[değiştir | kaynağı değiştir]4.350 ton (4.280 uzun ton; 4.800 kısa ton) standart ve 5.300 ton (5.200 uzun ton; 5.800 kısa ton) tam yük deplasmanına sahip Varyag, 142,7 m (468 ft) uzunluğundaydı.[1] Güç, dört KVN-95/64 kazanı ile beslenen ve iki sabit eğimli pervaneyi çalıştıran iki adet 45.000 beygir gücündeki (34.000 kW) TV-12 buhar türbini tarafından sağlanıyordu. Azami hızı 34,5 knot (64 km/s) idi.[2]
Gemi, 4K44 füzeleri için iki adet dörtlü SM-70 P-35 fırlatıcısı (NATO rapor adı SS-N-3 'Shaddock') etrafında anti gemi savaşı için tasarlanmıştı, gemi tam bir yeniden yükleme seti taşıyordu ve toplamda on altı füzeye denk geliyordu.[2] Uçaklara karşı savunma için gemi, önde on altı adet V-600 4K90 (SA-N-1 'Goa') füzesi ve arkada iki adet ikiz 76 mm (3 inç) top bulunan tek bir ikiz ZIF-102 M-1 Volna fırlatıcısı ve bunları destekleyen iki adet tekli 45 mm (2 inç) topla donatılmıştı.[2] 1980'lerin başında dört adet AK-630 yakın mesafe silah sistemi eklendi.[3] Denizaltılara karşı savunma, iki adet üçlü 533 mm (21 inç) torpido ve bir çift RBU-6000 213 mm (8 inç) denizaltı karşıtı roketatar ile sağlanıyordu.[1]
Hizmet
[değiştir | kaynağı değiştir].png)
13 Ekim 1961'de Soobrazitelnyy (Rusça: Сообразительный) adıyla inşa edilen gemi, yapım aşamasındayken 31 Ekim 1962'de Varyag olarak yeniden adlandırıldı.[4]
Varyag, 7 Nisan 1963'te suya indirildi ve 23 Eylül 1965'te 175. Denizaltı Savunma Savaşı Tugayı'nın bir parçası olarak Pasifik Filosu'na kabul edildi ve kuzey deniz rotası üzerinden Vladivostok'a doğru yola çıktı. Gemi, 13 Aralık 1971 ile 6 Mart 1972 arasında Hint Okyanusu'nda, görünüşte Kraliyet Donanması ve ABD Donanması'nın müdahale etmemesini sağlamak için bir karşı ağırlık olarak, 1971 Hindistan-Pakistan Savaşı sırasında önemli bir Sovyet deniz varlığının parçası olarak görev yaptı. 1975 ve 1981 yılları arasında onarım ve modernizasyondan geçti ve 10-14 Ekim 1981 tarihleri arasında Vietnam'ın Da Nang şehrini ziyaret eden bir gemi yolculuğuyla Hint Okyanusu'nda hizmete geri döndü. Gemi, 1 Mart 1985'ten itibaren 183. Denizaltı Savunma Savaş Tugayı'na bağlandı ve 7-10 Ekim 1988 tarihleri arasında diğer Sovyet gemileriyle birlikte büyük bir yüzey filosu tatbikatına katıldı.[4]
Varyag gemisine SSCB'nin Kuruluşunun 50. Yıl Dönümü Jübile Onur Rozeti takdim edilmiştir.
Sınıfında hizmet dışı bırakılan ilk gemi, 1990 yılının Nisan ayında arızalanan Varyag oldu.
Olaylar
[değiştir | kaynağı değiştir]21 Mayıs 1966'da Sovyetler Birliği'ne gizli bir ziyaret gerçekleştiren Kore İşçi Partisi genel sekreteri ve Kuzey Kore başbakanı Kim İl-sung Vladivostok'da Varyag kruvazörü içerisinde Leonid Brejnev ile görüştü. tam olarak hangi konuları konuştukları ayrıntılı olarak bilinmese de, çeşitli kaynaklar Kim İl-sung'un bu toplantı'da ekonomik yardımlar karşılığında Çin-Sovyet ayrılığında tarafsız kalma garantisi verdiğini ifade etmiştir. Ayrıca bu görüşmeden kısa süre sonra Batı basınında, Kuzey Koreli uzmanlar tarafından edinildiği iddia edilen nükleer teknoloji konusu tartışılmaya başlanmıştır.[5][6][7] Ziyarette Varyag mürettebatı Kim İl-sung'a denizciliğe özgü geleneksel hediyeler olan çizgili gömlek ve denizci şapkası hediye etmiştir.[7]
Gemi numaraları
[değiştir | kaynağı değiştir]| Borda numarası[2] | Yıl |
|---|---|
| 343 | 1965 |
| 280 | 1965 |
| 621 | 1966 |
| 822 | 1967 |
| 835 | 1968 |
| 830 | 1970 |
| 835 | 1972 |
| 836 | 1974 |
| 015 | 1976 |
| 049 | 1981 |
| 047 | 1982 |
| 043 | 1985 |
| 012 | 1987 |
| 032 | 1990 |
| 641 | |
| 821 | |
| 079 |
Galeri
[değiştir | kaynağı değiştir]-
Varyag, Nisan 1974. -
Pasifik Okyanusu'nda Varyag ve Lockheed P-3 Orion devriye uçağı, Mayıs 1987.
.jpg)
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ a b Moore, John (1980). Jane's Fighting Ships 1980-1981. Londra: Jane's. ISBN 9780710607034.
- ^ a b c d Volkov, Roman; Brichevsky, Andrew (2016). "Guided Missile Cruisers: Project 58 Grozny". Russian Ships. 3 Ekim 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Haziran 2025.
- ^ Hampshire, Edward (2017). Soviet Cold War Guided Missile Cruisers. Oxford: Osprey Publishing. s. 45. ISBN 9781472817402.
- ^ a b Holm, Michael (2015). "Project 58 Kynda class". Soviet Armed Forces 1945–1991. 18 Şubat 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2025.
- ^ "История визитов лидеров КНДР в СССР и Россию". tass.ru (Rusça). 6 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mayıs 2025.
- ^ "Секретное рандеву" (Rusça). Аргументы и Факты. 5 Eylül 2002. 1 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mayıs 2025.
- ^ a b "Первые лица на дальневосточной границе. Часть третья" (Rusça). Рамблер. 25 Kasım 2017. 1 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mayıs 2025.