Ukrayna Halk Hareketi
Ukrayna Halk Hareketi Народний Рух України | |
|---|---|
 | |
| Kısaltma | РУХ |
| Genel başkan | Viktor Kryvenko[1] |
| Kuruluş tarihi | 9 Şubat 1990) |
| Merkez | Kiev, Ukrayna |
| Gençlik kolu | Halk Ruhu Genç Aktivistleri[2] |
| İdeoloji | Ukrayna milliyetçiliği[3][4][5] Liberal muhafazakârlık[6] Ekonomik liberalizm Pro-Avrupacılık Atlantikçilik |
| Siyasi pozisyon | Merkez sağ[7] |
| Avrupa üyeliği | Avrupa Halk Partisi (gözlemci) |
| Resmî renkler | Mavi, sarı |
| Slogan(lar) | Devlet, Demokrasi, Reformlar |
| Ukrayna Yüksek Şurası | 0 / 450
|
| Bölgeler | 0 / 158.399
|
| İnternet sitesi | |
| nru.org.ua | |
Ukrayna Halk Hareketi (Ukraynaca: Народний Рух України, Narodniy Ruh Ukrainıy) Ukrayna'daki milliyetçi ve demokratik bir partidir.
Hareket, Mihail Gorbaçov'un Glasnost politikası sayesinde 8 - 10 Eylül 1989 tarihinde Perestroyka için Ukrayna Halk Hareketi adı ile Kiev'de kuruldu. Hareketin kökeni Vyaçeslav Çornovil gibi Ukraynalı muhaliflere dayanmaktadır. Parti oylarını daha çok Ukrayna'nın batısındaki milliyetçi Ukraynalılardan almaktadır.
Seçim sonuçları
[değiştir | kaynağı değiştir]Ukrayna Yüksek Şurası
[değiştir | kaynağı değiştir]| Year | Parti Listesi | Seçim Bölgesi (Toplam) | Sandalye | +/- | Government | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Oy | % | Sandalye (Toplam) | |||||
| 1990 | Parti listesi oy kullanmadı | 15/450 | 15 / 450
|
 15
|
Muhalefet | ||
| 1994 | 20/450 | 20 / 450
|
5
|
Muhalefet | |||
| 1998 | 2,498,262 | 9.7% | 32/225 | 14/225 | 46 / 450
|
26
|
Azınlık Destek |
| 2002 | Yuşçenko Bizim Ukrayna Bloku | 15/225 | 3/225 | 18 / 450
|
 8
|
Muhalefet | |
| 2006 | Bizim Ukrayna Bloku | 10/450 | N/A | 10 / 450
|
8
|
Muhalefet | |
| 2007 | Bizim Ukrayna Bloku | 6/450 | N/A | 6 / 450
|
4
|
Koalisyon Hükûmeti | |
| 2012 | Anavatan - Birleşik Muhalefet | N/A | 6
|
Muhalefet | |||
| 2014 | Katılmadı | ||||||
| 2019 | Katılmadı | ||||||
Cumhurbaşkanlığı seçimi
[değiştir | kaynağı değiştir]| Yıl | Aday | Birinci tur | İkinci tur | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Oy | % | Sıra | Oy | % | ||
| 1991 | Vyaçeslav Çornovil | 7,420,727 | 23.3 | 2. | ||
| 1994 | Volodımır Lanovyi | 2,483,986 | 9.6 | 4. | ||
| 1999 | Hennadiy Udovenko | 319,778 | 1.2 | 7. | ||
| 2004 | Yok | Viktor Yuşçenko'ya tam destek | ||||
| 2010 | Yok | İkinci turda Yuliya Timoşenko'ya destek | ||||
| 2014 | Vasıl Kuybida | 12,392 | 0.1 | 17. | ||
Dış bağlantılar
[değiştir | kaynağı değiştir]Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ (Ukraynaca) The People's Movement of Ukraine party nominated its presidential candidate 10 Ocak 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Ukrayinska Pravda (10 January 2019)
- ^ Young opposition activists stage rally to celebrate resignation of Azarov's government 29 Ocak 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Kyiv Post (5 December 2012)
- ^ D′Anieri, Paul (2007), Understanding Ukrainian Politics: Power, Politics, And Institutional Design, M. E. Sharpe, s. 113
- ^ Bugajski, Janusz (2002), Political Parties of Eastern Europe: A Guide to Politics in the Post-Communist Era, The Center for Strategic and International Studies, ss. 952-953
- ^ Magocsi, Paul Robert (2002), The Roots of Ukrainian Nationalism: Galicia As Ukraine's Piedmont, University of Toronto Press, s. 63
- ^ Salnykova, Anastasiya (2012), "Electoral Reforms and Women's Representation in Ukraine", Gender, Politics and Society in Ukraine, University of Toronto Press, s. 89
- ^ Haran, Olexiy; Burkovsky, Petro (2009), "In the Aftermath of the Revolution: From Orange Victory to Sharing Power with Opponents", Ukraine on Its Meandering Path Between East and West, Peter Lang, ss. 86, 96
| Parlamentodaki partiler |
|
|---|---|
