Telgrafçı denklemleri - Vikipedi
İçeriğe atla
Ana menü
Gezinti
  • Anasayfa
  • Hakkımızda
  • İçindekiler
  • Rastgele madde
  • Seçkin içerik
  • Yakınımdakiler
Katılım
  • Deneme tahtası
  • Köy çeşmesi
  • Son değişiklikler
  • Dosya yükle
  • Topluluk portalı
  • Wikimedia dükkânı
  • Yardım
  • Özel sayfalar
Vikipedi Özgür Ansiklopedi
Ara
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç

İçindekiler

  • Giriş
  • 1 Denklem
  • 2 Ayrıca bakınız
  • 3 Kaynakça

Telgrafçı denklemleri

  • العربية
  • Български
  • Català
  • Čeština
  • Deutsch
  • English
  • Español
  • فارسی
  • Français
  • עברית
  • हिन्दी
  • İtaliano
  • 日本語
  • 한국어
  • Nederlands
  • Polski
  • Português
  • Русский
  • Slovenščina
  • Українська
  • 中文
Bağlantıları değiştir
  • Madde
  • Tartışma
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Araçlar
Eylemler
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Genel
  • Sayfaya bağlantılar
  • İlgili değişiklikler
  • Kalıcı bağlantı
  • Sayfa bilgisi
  • Bu sayfayı kaynak göster
  • Kısaltılmış URL'yi al
  • Karekodu indir
Yazdır/dışa aktar
  • Bir kitap oluştur
  • PDF olarak indir
  • Basılmaya uygun görünüm
Diğer projelerde
  • Vikiveri ögesi
Görünüm
Vikipedi, özgür ansiklopedi
İletim hattının devre modeli. Telegrafçı denklemleri bu model kullanılarak türetilmektedir.

Telgrafçı denklemleri, bir iletim hattındaki gerilim ve akım davranışını betimleyen iki eşlenmiş kısmi diferansiyel denklemdir.[1] İletim hatlarının devre analizi yöntemleri ile incelenmesine olanak sağlayan bu denklemler, 0 Hz (doğru akım) ile iletim hattının TEM-dışı dalgaları taşıyabildiği frekans aralıkları arasında geçerlidir.[2]

Gerilim ve akım işaretlerinin dalga özelliklerini gösteren bu denklemler, 1876 yılında Oliver Heaviside tarafından 1876 yılında türetilmiştir.[3] Denklemler her ne kadar ilk olarak telegraf hatlarındaki gerilim ve akım işaretlerinin iletimini betimlemek için türetilmiş olsalar da, düşük frekans elektrik iletim hatları, radyo frekans iletkenler ve telefon hatları benzeri birçok yapının modellenmesine kullanılmaktadır. Denklemler aynı zamanda modifikasyon ile negatif indisli metamalzemelerin modellenmesinde de kullanılabilmektedir.[4]

Denklem

[değiştir | kaynağı değiştir]
Bir iletim hattındaki elektromanyetik dalga iletimi.

Telegrafçı denklemleri, gerilim ( V ) {\textstyle (V)} {\textstyle (V)} ve akım ( I ) {\textstyle (I)} {\textstyle (I)} için aşağıdaki şekilde ifade edilebilir:[5] ∂ ∂ x V ( x , t ) = − L ∂ ∂ t I ( x , t ) − R I ( x , t ) ∂ ∂ x I ( x , t ) = − C ∂ ∂ t V ( x , t ) − G V ( x , t ) {\displaystyle {\begin{aligned}{\frac {\partial }{\partial x}}V(x,t)&=-L\,{\frac {\partial }{\partial t}}I(x,t)-RI(x,t)\\[1ex]{\frac {\partial }{\partial x}}I(x,t)&=-C\,{\frac {\partial }{\partial t}}V(x,t)-GV(x,t)\end{aligned}}} {\displaystyle {\begin{aligned}{\frac {\partial }{\partial x}}V(x,t)&=-L\,{\frac {\partial }{\partial t}}I(x,t)-RI(x,t)\\[1ex]{\frac {\partial }{\partial x}}I(x,t)&=-C\,{\frac {\partial }{\partial t}}V(x,t)-GV(x,t)\end{aligned}}}

Bu denklemlerdeki devre elemanları aşağıdaki şekilde tanımlanabilir:[6]

  • L {\textstyle L} {\textstyle L}: Hattı oluşturan iki iletkenin arasındaki seri öz indüktansı temsil eder.
  • C {\textstyle C} {\textstyle C}: Hattı oluşturan iki iletkenin yakınlığı sonucu oluşan paralel kapasitansı ifade eder.
  • R {\textstyle R} {\textstyle R}: Hattı oluşturan iletkenlerin direnci sonucu oluşan kaybı bir seri direnç olarak temsil eder.
  • G {\textstyle G} {\textstyle G}: Hattaki iletkenler arasında bulunan dielektrik malzemenin kaybını betimler ve paralel bir iletkenlik elemanı olarak modellenir.

Telegrafçı denklemleri, sadece V {\textstyle V} {\textstyle V} veya I {\textstyle I} {\textstyle I} değişkenleri için aşağıdaki iki eşdeğer formülasyon ile ifade edilebilir: ∂ 2 ∂ x 2 V ( x , t ) − L C ∂ 2 ∂ t 2 V ( x , t ) = ( R C + G L ) ∂ ∂ t V ( x , t ) + G R V ( x , t ) ∂ 2 ∂ x 2 I ( x , t ) − L C ∂ 2 ∂ t 2 I ( x , t ) = ( R C + G L ) ∂ ∂ t I ( x , t ) + G R I ( x , t ) {\displaystyle {\begin{aligned}{\frac {\partial ^{2}}{\partial x^{2}}}V(x,t)-LC\,{\frac {\partial ^{2}}{\partial t^{2}}}V(x,t)&=\left(RC+GL\right){\frac {\partial }{\partial t}}V(x,t)+GR\,V(x,t)\\[1ex]{\frac {\partial ^{2}}{\partial x^{2}}}I(x,t)-LC\,{\frac {\partial ^{2}}{\partial t^{2}}}I(x,t)&=\left(RC+GL\right){\frac {\partial }{\partial t}}I(x,t)+GR\,I(x,t)\end{aligned}}} {\displaystyle {\begin{aligned}{\frac {\partial ^{2}}{\partial x^{2}}}V(x,t)-LC\,{\frac {\partial ^{2}}{\partial t^{2}}}V(x,t)&=\left(RC+GL\right){\frac {\partial }{\partial t}}V(x,t)+GR\,V(x,t)\\[1ex]{\frac {\partial ^{2}}{\partial x^{2}}}I(x,t)-LC\,{\frac {\partial ^{2}}{\partial t^{2}}}I(x,t)&=\left(RC+GL\right){\frac {\partial }{\partial t}}I(x,t)+GR\,I(x,t)\end{aligned}}}

Fazör formülasyonu ve duran ortam koşulları altında denklemler frekansa bağlı adi diferansiyel denklemler şeklinde ifade edilebilir: d d x V ( x ) = − ( j ω L + R ω ) I ( x ) , d d x I ( x ) = − ( j ω C + G ω ) V ( x ) . {\displaystyle {\begin{aligned}{\frac {d}{dx}}V(x)&=-\left(j\omega L+R_{\omega }\right)I(x),\\[1ex]{\frac {d}{dx}}I(x)&=-\left(j\omega C+G_{\omega }\right)V(x).\end{aligned}}} {\displaystyle {\begin{aligned}{\frac {d}{dx}}V(x)&=-\left(j\omega L+R_{\omega }\right)I(x),\\[1ex]{\frac {d}{dx}}I(x)&=-\left(j\omega C+G_{\omega }\right)V(x).\end{aligned}}}

Kayıplı bir iletim hattı için telegrafçı denklemleri sönümlenme ve dağılma etkilerine sahiptir. Bu animasyonda kayıplı bir iletim hatlarında telegrafçı denklemleri için elde edilen dalga iletimi sonucu kayıpsız dalga denkleminden elde edilen sonuç ile karşılaştırılmıştır.

Bu denklemler, kısmi diferansiyel denklemdekine benzer bir şekilde V {\textstyle V} {\textstyle V} ve I {\textstyle I} {\textstyle I} için iki ayrı bağımsız denkleme dönüştürülebilir:[6] d 2 d x 2 V ( x ) = γ 2 V ( x ) , d 2 d x 2 I ( x ) = γ 2 I ( x ) {\displaystyle {\begin{aligned}{\frac {d^{2}}{dx^{2}}}V(x)&=\gamma ^{2}V(x),\\[1ex]{\frac {d^{2}}{dx^{2}}}I(x)&=\gamma ^{2}I(x)\end{aligned}}} {\displaystyle {\begin{aligned}{\frac {d^{2}}{dx^{2}}}V(x)&=\gamma ^{2}V(x),\\[1ex]{\frac {d^{2}}{dx^{2}}}I(x)&=\gamma ^{2}I(x)\end{aligned}}}

Bu formülde γ {\textstyle \gamma } {\textstyle \gamma }, iletim katsayısını ifade etmektedir: γ ≡ α + j β ≡ ( R ω + j ω L ω ) ( G ω + j ω C ω ) {\displaystyle \gamma \equiv \alpha +j\beta \equiv {\sqrt {\left(R_{\omega }+j\omega L_{\omega }\right)\left(G_{\omega }+j\omega C_{\omega }\right)}}} {\displaystyle \gamma \equiv \alpha +j\beta \equiv {\sqrt {\left(R_{\omega }+j\omega L_{\omega }\right)\left(G_{\omega }+j\omega C_{\omega }\right)}}}

α {\textstyle \alpha } {\textstyle \alpha } ile β {\textstyle \beta } {\textstyle \beta } ise soğurma ve faz sabitleri olarak tanımlanabilir. Hattın karakteristik empedansı ( Z c {\textstyle Z_{c}} {\textstyle Z_{c}}) ise Z c = R + j ω L G + j ω C {\displaystyle Z_{c}={\sqrt {\frac {R+j\omega L}{G+j\omega C}}}} {\displaystyle Z_{c}={\sqrt {\frac {R+j\omega L}{G+j\omega C}}}} formülü ile tanımlanabilir.

Kayıpsız iletim hatlarında ( R = G = 0 ) {\textstyle (R=G=0)} {\textstyle (R=G=0)} telgrafçı denklemleri dağılmasız dalga denklemlerine indirgenebilir. Ancak kayıplı durumlarda, denklem çözümünde hem sönümleme hem de dağılma etkileri ortaya çıkar.[5] Bu durumda herhangi bir distorsiyon olmadan işaret iletimi ise hatta R C = G L {\textstyle RC=GL} {\textstyle RC=GL} koşulunun sağlanması ile gerçekleştirilebilir.[7]:131

Ayrıca bakınız

[değiştir | kaynağı değiştir]
  • RLC devresi
  • Smith abağı

Kaynakça

[değiştir | kaynağı değiştir]
  1. ^ Hayt, William H. (1989). Engineering Electromagnetics (5. bas.). McGraw-Hill. ss. 381-392. ISBN 0070274061 – Internet Archive (archive.org) vasıtasıyla. 
  2. ^ Johnson, Howard; Graham, Martin (2003). High Speed Signal Propagation (1. bas.). Prentice-Hall. ISBN 0-13-084408-X. 
  3. ^ Heaviside, Oliver (1876). "XIX. On the extra current". The London, Edinburgh, and Dublin Philosophical Magazine and Journal of Science (İngilizce). 2 (9). doi:10.1080/14786447608639176. 
  4. ^ Caloz, C.; Itoh, T. (Mayıs 2004). "Transmission line approach of left-handed (LH) materials and microstrip implementation of an artificial LH transmission line". IEEE Transactions on Antennas and Propagation. 52 (5): 1159-1166. doi:10.1109/TAP.2004.827249. 
  5. ^ a b İnan, Umran S.; İnan, Aziz S.; Said, Ryan K. (2015). Engineering Electromagnetics and Waves (İngilizce). New Jersey: Pearson. ISBN 978-0-13-266274-1. 
  6. ^ a b Pozar, David M. (2014). Köksal, Adnan; Saka (Ed.). Microwave Engineering [Mikrodalga Mühendisliği]. Palme. ISBN 9786053552499. 
  7. ^ Miano, Giovanni; Maffucci, Antonio (2001). Transmission Lines and Lumped Circuits. Academic Press. ISBN 0-12-189710-9. 
"https://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=Telgrafçı_denklemleri&oldid=35583297" sayfasından alınmıştır
Kategoriler:
  • Kısmi diferansiyel denklemler
  • Dağılmış parametreli devreler
  • Kablolar
  • Telgraf
  • Sayfa en son 03.34, 3 Temmuz 2025 tarihinde değiştirildi.
  • Metin Creative Commons Atıf-AynıLisanslaPaylaş Lisansı altındadır ve ek koşullar uygulanabilir. Bu siteyi kullanarak Kullanım Şartlarını ve Gizlilik Politikasını kabul etmiş olursunuz.
    Vikipedi® (ve Wikipedia®) kâr amacı gütmeyen kuruluş olan Wikimedia Foundation, Inc. tescilli markasıdır.
  • Gizlilik politikası
  • Vikipedi hakkında
  • Sorumluluk reddi
  • Davranış Kuralları
  • Geliştiriciler
  • İstatistikler
  • Çerez politikası
  • Mobil görünüm
  • Wikimedia Foundation
  • Powered by MediaWiki
Telgrafçı denklemleri
Konu ekle