Telgrafçı denklemleri

Telgrafçı denklemleri, bir iletim hattındaki gerilim ve akım davranışını betimleyen iki eşlenmiş kısmi diferansiyel denklemdir.[1] İletim hatlarının devre analizi yöntemleri ile incelenmesine olanak sağlayan bu denklemler, 0 Hz (doğru akım) ile iletim hattının TEM-dışı dalgaları taşıyabildiği frekans aralıkları arasında geçerlidir.[2]
Gerilim ve akım işaretlerinin dalga özelliklerini gösteren bu denklemler, 1876 yılında Oliver Heaviside tarafından 1876 yılında türetilmiştir.[3] Denklemler her ne kadar ilk olarak telegraf hatlarındaki gerilim ve akım işaretlerinin iletimini betimlemek için türetilmiş olsalar da, düşük frekans elektrik iletim hatları, radyo frekans iletkenler ve telefon hatları benzeri birçok yapının modellenmesine kullanılmaktadır. Denklemler aynı zamanda modifikasyon ile negatif indisli metamalzemelerin modellenmesinde de kullanılabilmektedir.[4]
Denklem
[değiştir | kaynağı değiştir]
Telegrafçı denklemleri, gerilim ve akım için aşağıdaki şekilde ifade edilebilir:[5]
Bu denklemlerdeki devre elemanları aşağıdaki şekilde tanımlanabilir:[6]
- : Hattı oluşturan iki iletkenin arasındaki seri öz indüktansı temsil eder.
- : Hattı oluşturan iki iletkenin yakınlığı sonucu oluşan paralel kapasitansı ifade eder.
- : Hattı oluşturan iletkenlerin direnci sonucu oluşan kaybı bir seri direnç olarak temsil eder.
- : Hattaki iletkenler arasında bulunan dielektrik malzemenin kaybını betimler ve paralel bir iletkenlik elemanı olarak modellenir.
Telegrafçı denklemleri, sadece veya değişkenleri için aşağıdaki iki eşdeğer formülasyon ile ifade edilebilir:
Fazör formülasyonu ve duran ortam koşulları altında denklemler frekansa bağlı adi diferansiyel denklemler şeklinde ifade edilebilir:

Bu denklemler, kısmi diferansiyel denklemdekine benzer bir şekilde ve için iki ayrı bağımsız denkleme dönüştürülebilir:[6]
Bu formülde , iletim katsayısını ifade etmektedir:
ile ise soğurma ve faz sabitleri olarak tanımlanabilir. Hattın karakteristik empedansı () ise formülü ile tanımlanabilir.
Kayıpsız iletim hatlarında telgrafçı denklemleri dağılmasız dalga denklemlerine indirgenebilir. Ancak kayıplı durumlarda, denklem çözümünde hem sönümleme hem de dağılma etkileri ortaya çıkar.[5] Bu durumda herhangi bir distorsiyon olmadan işaret iletimi ise hatta koşulunun sağlanması ile gerçekleştirilebilir.[7]:131
Ayrıca bakınız
[değiştir | kaynağı değiştir]Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Hayt, William H. (1989). Engineering Electromagnetics (5. bas.). McGraw-Hill. ss. 381-392. ISBN 0070274061 – Internet Archive (archive.org) vasıtasıyla.
- ^ Johnson, Howard; Graham, Martin (2003). High Speed Signal Propagation (1. bas.). Prentice-Hall. ISBN 0-13-084408-X.
- ^ Heaviside, Oliver (1876). "XIX. On the extra current". The London, Edinburgh, and Dublin Philosophical Magazine and Journal of Science (İngilizce). 2 (9). doi:10.1080/14786447608639176.
- ^ Caloz, C.; Itoh, T. (Mayıs 2004). "Transmission line approach of left-handed (LH) materials and microstrip implementation of an artificial LH transmission line". IEEE Transactions on Antennas and Propagation. 52 (5): 1159-1166. doi:10.1109/TAP.2004.827249.
- ^ a b İnan, Umran S.; İnan, Aziz S.; Said, Ryan K. (2015). Engineering Electromagnetics and Waves (İngilizce). New Jersey: Pearson. ISBN 978-0-13-266274-1.
- ^ a b Pozar, David M. (2014). Köksal, Adnan; Saka (Ed.). Microwave Engineering [Mikrodalga Mühendisliği]. Palme. ISBN 9786053552499.
- ^ Miano, Giovanni; Maffucci, Antonio (2001). Transmission Lines and Lumped Circuits. Academic Press. ISBN 0-12-189710-9.