Türkiye'de normlar hiyerarşisi
Türkiye'de normlar hiyerarşisi Türk hukukunda yer alan kavramların astlık ve üstlük ilişkisini ifade eder, genellikle piramit şeklinde gösterilir. Türk hukuk sistemi yapısında bulunan anayasa, kanun, tüzük, yönetmelik ve benzeri normlar, düzensiz olarak değil, alt-alta, üst üste bulunmaktadır. Normlar birbirleriyle ilişkilidir ve piramit düzeni şeklinde bulunmaktadır. Normlar birbirleriyle altlık üstlük ilişkisi içerisindedir. Bu ilişki ‘’Normlar hiyerarşisi’’ veya ‘’hukuk düzeni piramidi’' olarak adlandırılmaktadır. Söz konusun piramitte alt kademede yer almakta olan norm, geçerliliğini üst kademede yer alan normdan almaktadır. Bu sebeple üst kademedeki norma aykırı olamaz. Bu kapsamda örnek olarak kanun anayasaya, yönetmelik de kanuna aykırı olamaz. Hans Kelsen'in görüşleri bu hiyerarşiye esas teşkil etmektedir.
Söz konusu hiyerarşi, en üst kademede anayasa olacak biçimde:[1][2]
- Anayasa
- Uluslararası Antlaşmalar
- Kanun
- Kanun Hükmünde Kararname
- Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi
- Tüzükler
- Yönetmelikler
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ GÖZLER, Kemal (Ağustos 2018). Hukukun Temel Kavramları (18 bas.). Bursa: Ekin. s. 32. ISBN 9786053277019.
- ^ "Normlar-Hiyerarsisi-Sunumu" (PDF). T.C. İçişleri Bakanlığı. 20 Şubat 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 20 Şubat 2025.
 | Hukuk ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkı sağlayabilirsiniz. |