Tüketim bulmacası

Tüketim bulmacası, J.M Keynes'in oluşturduğu mutlak gelir hipotezindeki varsayımlardan birine göre bir hane halkının gelirleri arttıkça tüketimin toplam gelir içerisinde payı düşmektedir. Bu varsayımın ekonometrik modellerle test edilmesi için ekonomistler farklı gelir gruplarındaki hane halklarını ve bunların tüketim eğilimleri arasındaki ilişkileri incelemeye başlamışlardır. Bu çalışmalardan ilki yatay kesit analizleridir. Yatay kesit analizlerine göre geliri daha yüksek hane halkları daha fazla tasarruf ederler ve tüketimin bütçe içerisindeki oranı gelirin artışıyla birlikte azalır.

Simon Kuznets ise iddiayı test etmek için uzun dönemli zaman serisi analizlerini içeren başka bir çalışma yapmıştır. Bu çalışma 1869-1946 yılları arasındaki hane halkı gelirlerinin tasarrufla ilişkisini incelemiştir. 1869 yılından 1946 yılına kadar reel gelirler çok hızlı bir şekilde yükselmesine karşılık tüketimin toplam bütçeden aldığı pay Keynes'in iddiasındakinin aksine düşmemiş sabit kalmıştır. Bu durumda Keynes'in mutlak gelir hipotezindeki hane halkına ilişkin tasarruf-tüketim eğilimi iddiasında birbiriyle çelişen iki adet bilimsel çalışma ortaya koyulmuştur. Hipotezler zaman içinde incelenip test edildikten sonra Keynes'in mutlak gelir hipotezinde belirttiği tüketim-tasarruf iddiasının kısa dönemde geçerli olduğu, uzun dönemde ise geçersiz olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu duruma yani, farklı zaman periyodları için tüketim-tasarruf eğilimlerinin çelişmesine ve paralel hareket etmemesine tüketim bulmacası denir.