Städel
| Städel | |
|---|---|
| Städelsches Kunstinstitut und Städtische Galerie | |
![]() | |
| Konum | |
| Koordinatlar | 50°06′12″K 8°40′26″D / 50.10333°K 8.67389°D |
| Ziyaretçi | 318.732 (2020) |


Resmî adı Städelsches Kunstinstitut und Städtische Galerie olan Städel Almanya'nın Frankfurt şehtinde bulunan ve ülkedeki en önemli koleksiyonlardan birine sahip bir sanat müzesidir.
Städel koleksiyonunda 14–21. yüzyıl arasındaki döneme ait 3.100 tablo, 660 heykel, 4.600'den fazla fotoğraf ve 100.000'den fazla çizim ve baskı bulunur. Müze, yaklaşık 4.000 m2 sergi alanına ve 115.000 kitaplık bir kütüphaneye sahiptir.
Tarihçe
[değiştir | kaynağı değiştir]Müzenin kurucusu, bankacı Johann Friedrich Städel'dir. Städel 1815'te sanat koleksiyonunu ve evini şehre bağışlamıştır. Städel'in konutunda ziyarete açılan müze satın almalar ve bağışlarla büyüdü; Avrupa sanatının yedi yüzyılına ait birçok başyapıtı koleksiyonuna dahil etti. Jan van Eyck'in 1437 tarihli Lucca Madonnası adlı yağlıboya tablosu, Botticelli'nin Genç Bir Kadının Portresi ve Rembrandt'ın 1636 tarihli Samson'un Kör Edilişi tablosu müzede bulunan önemli eserlerdendir.
Müze, 1878'de Main kıyısındaki Neo Rönesans üslüptaki binasınasın taşındı. 1920'lerde Sigmaringen kentindeki Hohenzollern koleksiyonunu satın alındı. Müze tadilattan geçti ve çağdaş sanat için bir yeraltı sergi salonunu dai içeren yeni binalar inşa edildi.
II. Dünya Savaşı'nda Nazilerin kurduğu hükûmet, 1937'de müzedeki eserlerin %10'undan fazlası nı "yozlaşmış sanat" ilan edtti ve eserlere el koydu.[1]
Städel, 2012 yılında Alman sanat eleştirmenleri derneği AICA tarafından "2012 Yılının Müzesi" olarak onurlandırılmıştır. [2]
COVID-19 pandemisi öncesinde 600.000'e yaklaşan yıllık ziyaretçi sayısı,[3] 2020'de 318.732'ye, 2021'de 161.414'e düştükten sonra[4] yeniden yükselmeye başlamış; 2024'te 388.274 ziyaretçi tarafından ziyaret edilmiştir. [5]
Müze koleksiyonu
[değiştir | kaynağı değiştir]Staedel koleksiyonu 14–21. yüzyıl arasındaki bir dönemi içerir ve özellikle Geç Gotik, Rönesans, Barok ve modern dönem eserleriyle tanınır.
Bazı eserler
[değiştir | kaynağı değiştir]- Robert Campin, Flémalle Panelleri, yak. 1428–1430, karma teknik, 160,2 × 68,2 cm, 151,8 × 61 cm, 148.7 × 61 santimetre
- Jan van Eyck, Lucca Madonna, yak. 1437, karışık teknik, 66 x 50 santimetre
- Fra Angelico, Çocuklu ve On İki Melekli Madonna, 1430–1433, panelde tempera, 37 x 27 santimetre
- Rogier van der Weyden, Medici Madonna, c. 1460–1464, panelde yağ, 61,7 x 46,1 santimetre
- Frankfurt Paradiesgärtlein Ustası, Paradiesgärtlein, 1400 ile 1420 arasında, meşe üzerine karışık teknik, 26 x 33 santimetre
- Hieronymus Bosch, Ecce Homo, c. 1476, panel üzerine yağlı boya, 75 x 61 santimetre
- Sandro Botticelli, Genç Bir Kadının Portresi, 1480–85, kavak panel üzerine karışık teknik, 82 x 54 santimetre
- Bartolomeo Veneto, Genç Bir Kadının Portresi, 1500-1530 arası, kavak panel üzerine karışık teknik, 44 x 34 santimetre
- Rembrandt van Rijn, Samson'un Körlenmesi, 1636, tuval üzerine yağlı boya, 205 x 272 santimetre
- Johannes Vermeer, Coğrafyacı, 1668–1669, tuval üzerine yağlı boya, 52 x 45.5 santimetre
- Johann Heinrich Wilhelm Tischbein, Goethe Roman Campagna'da, 1787, tuval üzerine yağlı boya, 164 x 206 santimetre
- Edgar Degas, Musicians in the Orchestra, 1872, tuval üzerine yağlı boya, 69 x 49 santimetre
Galeri
[değiştir | kaynağı değiştir]-
Jan van Eyck – Lucca Madonna
-
Oberrheinischer Meister – Paradiesgärtlein
-
Sandro Botticelli – Genç Bir Kadının Portresi
-
Bartolomeo Veneto – Genç Bir Kadının Portresi
-
Edgar Degas – Musicians in the Orchestra
- Eva Mongi-Vollmer: Meisterwerke im Städel Müzesi. Städel Müzesi, Frankfurt am Main 2007.3-9809701-3-2
- Bodo Brinkmann: Das Städel, Frankfurt am Main. Prestel Verlag (Prestel-Museumsführer), München 1999,3-7913-2204-4
- Bodo Brinkmann ve Stephan Kemperdick: Deutsche Gemälde im Städel 1500–1550 (Kataloge der Gemälde im Städelschen Kunstinstitut Frankfurt am Main, hrsg. von Herbert Beck ve Jochen Sander). Verlag Philipp von Zabern, Mainz 2005,978-3-8053-3350-4
- "Staedel Institute, Frankfort", Munich, Frankfort, Cassel: critical notes on the Old Pinacothek, the Staedel Institute, the Cassel Royal Gallery, New York: C. Scribner's Sons, 1914
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Howe, Thomas Carr. 1946. Salt Mines and Castles: The Discovery and Restitution of Looted European Art. New York: Bobbs Merrill. Pages 43–46.
- ^ "Historic Attendance Records for Schirn, Städel, and Liebieghaus in 2012" (PDF). Städel Museum. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Nisan 2015.
- ^ "Städel Museum, Frankfurt, Germany | www.swegon.com". Swegon (İngilizce). Erişim tarihi: 25 Ocak 2026.
- ^ "Jahresbercjt 2021" (PDF). 16 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 25 Ocak 2026.
- ^ "425.000 Besucher im Städel und Liebieghaus 2024 | Städel Museum". newsroom.staedelmuseum.de. Erişim tarihi: 25 Ocak 2026.
