Spurius Carvilius Maximus Ruga

Spurius Carvilius Maximus Ruga (MÖ 212'de öldü), MÖ 234 ve 228'de Roma konsülüydü . Öğretmen Spurius Carvilius Ruga, onun azat edilmiş kölesiydi.^[1]

Konsüllükler

Spurius Carvilius Maximus'un oğlu Carvilius, MÖ 234'te Lucius Postumius Albinus ile birlikte konsül seçildi. Korsikalılar ve sonra kendilerine karşı zafer kazandığı Sardinyalılarla savaştı.

Carvilius, MÖ 228'de Quintus Fabius Maximus Verrucosus ile ikinci kez konsül oldu. Cicero, Gallia Cisalpina topraklarının bölünmesi için önerilen tarım yasasına itiraz etmediğini bildirdi, ancak Polybius bu yasanın dört yıl önceden geçtiğini belirtti.^[2]^[3]

Sonraki kariyer

Cannae felaketinin ardından Carvilius, Senato üyelerinin büyük ölçüde azaldığını fark etti ve Hannibal'in işgali karşısında Roma'nın Latin müttefiklerinin belirsiz sadakatine dikkat çekerek, Latin kabilelerinin her birinden iki senatör seçilmesini önerdi, böylece birçok boşluk doluyor ve Roma devletini en yakın müttefikleriyle birleştiriyordu. Bu öneri büyük bir öfke ve küçümsemeyle reddedildi.^[4]

Carvilius, MÖ 212'de öldüğü zaman bir augurdu.

Boşanma

Bazı kaynaklar Carvilius'un Roma tarihinde eşinden boşanan ilk kişi olduğunu ve gerekçesinin kısırlık olduğunu aktarıyor. Bu meseledeki davranışı genellikle kınandı. Yine de 12 Levha Kanunlarının Carvilius'tan 200 yılı aşkın bir süre önce boşanmaya el veren kanunları sağladığı göz önünde tutulmalıdır.

Kaynakça

^ Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, William Smith, Editor
^ Marcus Tullius Cicero, Cato, 4.
^ Polybius, The Histories, ii. 21.
^ Titus Livius, Ab Urbe Condita, xxiii. 22.

This article incorporates text from a publication now in the public domain: Smith, William, ed. (1870). "Maximus, Carvilius (2)". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. 2. pp. 987–88.

https://de.wikisource.org/wiki/RE:Carvilius_10 30 Haziran 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

[1] Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, William Smith, Editor

[2] Marcus Tullius Cicero, Cato, 4.

[3] Polybius, The Histories, ii. 21.

[4] Titus Livius, Ab Urbe Condita, xxiii. 22.

[1]

[2]

[3]

[4]