Sorokino köylü isyanı
 | Bu madde, öksüz maddedir; zira herhangi bir maddeden bu maddeye verilmiş bir bağlantı yoktur. (Eylül 2022) |
| Sorokino köylü isyanı | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Rus İç Savaşı | |||||||
| |||||||
| Taraflar | |||||||
| Köylü isyancılar ve Beyaz Ordu gazileri[1] | |||||||
| Komutanlar ve liderler | |||||||
|
Elistar Petrovič Listkov[5][b] (birlik komutanı) | Bilinmiyor | ||||||
| Çatışan birlikler | |||||||
| 5,000–10,000[4] | Bilinmiyor | ||||||
Sorokino köylü isyanı,[4] ya da resmi adıyla Sorakino'nun Kulak İsyanı[2] Sovyet yetkililerine göre, günümüzün Doğu Altay Krayı'nda yaşanan, Sovyetler'in savaş komünizmi politikasına karşı çıkan bir isyandır. Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'nin vergi politikası birçok köylünün ekonomisini yok ettikten sonra, 1921'in başlarında komünist hükûmeti indirmek için silahlandılar.[7] Doğu Barnaul'nun merkezinde ve Biysk'in kuzeyinde,[2] 5,000–10,000 erkek gücündeki köylü isyancılar,[4] "Temiz bir Sovyet iktidarı için!" ve "Komünistlerden arındırılmış Sovyetler!" gibi sloganlar söylemeye başladılar.[4]
Beyaz Ordu gazileri tarafından desteklenen[1] köylü isyancılar, komutanlarını seçip birlik oluşturdular. Hem Kızıl Ordu hem de yerel hükûmet yanlısı paramiliterlerle savaşmaya başladılar.[8] İsyanda ne olduğu tam olarak belli değildir, ancak sonuçta hükûmet ayaklanmayı ezmiştir,[7] ve isyancılar zengin kulaklar ve haydutlar olarak anılmaya devam etmiştir.[9] Sorokino isyamının geçmişi, NKVD Sipariş No. 00447'nin 1937'de uygulandığında, birçok isyancı suçlu bulundu ve mahkûm edildi.[10] İsyancı komutanlar [11] ve eski Beyaz Ordu gazileri idam edildi.[12]
Notlar
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ The Časti osobogo naznačeniâ (ČON), RCP(b) tarafından 1919'dan bu yana karşı devrimci gruplarla mücadele etmek amacıyla organize edilen paramiliter birliklerdi.[3]
- ^ Listkov' rağmen, eski bir Rus İmparatorluk Ordusu askeri ve I. Dünya Savaşı gazisi, bildirildiğine göre ayaklanma sırasında isyancı komutan olarak görev yapmıştı. 1938 yılına kadar yargılanmadılar ve isyanın gerçek boyutu belirsiz kaldı. O yıl, NKVD Sipariş No 00447 tasfiyesi sırasında mahkûm edildikten sonra infaz edildi.[6]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]Genel
[değiştir | kaynağı değiştir]- Jusopova, Evgenija (2010). "Vorgehen gegen die Teilnehmer des Aufstandes von Sorokino in der Altaj-Region". In Rolf Binner; Bernd Bonwetsch; Marc Junge. Stalinismus in der sowjetischen Provinz 1937–1938. Die Massenaktion aufgrund des operativen Befehls No. 00447 (in German). Berlin: Akademie Verlag. pp. 91–109. ISBN 978-3-05-004685-3.
Özel
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ a b Jusopova (2010), ss. 103, 104.
- ^ a b c Jusopova (2010), s. 107.
- ^ a b Jusopova (2010), s. 102.
- ^ a b c d e f Jusopova (2010), s. 92.
- ^ Jusopova (2010), s. 106.
- ^ Jusopova (2010), ss. 106–108.
- ^ a b Jusopova (2010), s. 94.
- ^ Jusopova (2010), ss. 102, 107.
- ^ Jusopova (2010), ss. 106, 107.
- ^ Jusopova (2010), ss. 92, 93.
- ^ Jusopova (2010), s. 97.
- ^ Jusopova (2010), s. 103.