Shockley – Queisser sınırı

Fizikte, ışınımsal verimlilik sınırı (ayrıntılı denge sınırı, Shockley-Queisser sınırı, Shockley Queisser Verimlilik Sınırı veya SQ Sınırı olarak da bilinir), tek kayıp mekanizmasının güneş pilindeki ışınımsal rekombinasyon olduğu hücreden güç toplamak için tek bir p-n bağlantısı kullanan bir güneş pilinin maksimum teorik verimliliğidir. İlk olarak 1961 yılında Shockley Semiconductor'da William Shockley ve Hans-Joachim Queisser tarafından hesaplanmış ve 1.1 eV'de %30 maksimum verimlilik vermiştir.^[1] Limit, fotovoltaik hücrelerle güneş enerjisi üretimi için en temel olanlardan biridir ve alanın en önemli katkılarından biridir.^[2]

Kaynakça

^ William Shockley; Hans J. Queisser (March 1961). "Detailed Balance Limit of Efficiency of p-n Junction Solar Cells" (PDF). Journal of Applied Physics. 32 (3): 510-519. Bibcode:1961JAP....32..510S. doi:10.1063/1.1736034. 11 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF)23 Şubat 2025.
^ "Hans Queisser". Computer History Museum. 13 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ocak 2017.

Fizik ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkı sağlayabilirsiniz.

[shockley-1] William Shockley; Hans J. Queisser (March 1961). "Detailed Balance Limit of Efficiency of p-n Junction Solar Cells" (PDF). Journal of Applied Physics. 32 (3): 510-519. Bibcode:1961JAP....32..510S. doi:10.1063/1.1736034. 11 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF)23 Şubat 2025.

[2] "Hans Queisser". Computer History Museum. 13 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ocak 2017.

[1]

[2]