Sıhhiye köpeği
Sıhhiye köpeği çoğunlukla I. Dünya Savaşı sırasında çeşitli ordularda sıhhiye görevi oynamış olan köpekleri tanımlar. Özellikle mevzi savaşlarının ardından savaş meydanına salınır ve yaralı askerleri bulmaları beklenirdi. Bu köpekler üstlerinde ilk yardım ekipmanları taşırdı ve yaralı askerin eğer mümkünse kendisine ilk müdahaleyi yapması sağlanırdı, ayrıca ağır yaralı veya ölmek üzere olan askerlere moral destek verirlerdi. Özel olarak eğitilmiş olan bu köpeklerin çok çeşitli ordularda sık kullanıldığı ve I. Dünya Savaşı sırasında yaklaşık 20 bin sıhhiye köpeğinin görev yaptığı tahmin edilmektedir.
Tanımı
[değiştir | kaynağı değiştir]
Tipik bir sıhhiye köpeği içinde su, likör ve ilk yardım kiti bulunan bir koşum giymiş halde görev yapardı. Siper savaşı sırasında iki siper arasındaki tarafsız bölgede muharebenin ardından ve çoğunlukla gece vakti sessizce gezip yaralıları bulmak için özel olarak eğitilmişlerdi. Köpek yaralı askeri bulduğunda eğer mümkünse askerin yarasına ilk müdahaleyi kendisi yapması olasıydı, eğer askerin durumu ağırsa köpeğin askerin yaşadığına dair bir emareyi, üniformasının bir parçasını veya miğferini sipere taşıması ve sıhhiye birliklerini uyarması beklenirdi. Eğer köpek hiçbir yaşayan askeri bulmayı başaramadıysa siperlere geri döner ve sahibine özel bir duruşla durumu bildirirdi. Sıhhiye köpeklerinin pek çok örnekte hafif yaralıları siperlere çektiği bilinmektedir.[1] Köpekler aldıkları eğitim gereği ölü askerleri dikkate almazlardı ve içgüdüleri sayesinde başarılı bir triyaj gerçekleştirildiği değerlendirilmektedir.[2]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Prusco adlı Fransız sıhhiye köpeğinin I. Dünya Savaşındaki başarılarından (İngilizce) 30 Nisan 2021 tarihinde erişilmiştir
- ^ Jill Schilp, The Mercy Dogs of World War I, s.20