Ron Paul 1988 başkanlık kampanyası
| Başkan için Ron Paul 1988 | |
|---|---|
 | |
| Kampanya | 1988 Amerika Birleşik Devletleri başkanlık seçimleri |
| Aday | Ron Paul Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi üyesi (1976–1977) (1979–1985) (1997-2013) |
| Bağlılık | Liberteryen Parti |
| Önemli kişiler | Andre Marrou (Başkan yardımıcısı adayı) |
1988'deki Ron Paul başkanlık kampanyası 1987'nin başlarında Teksas'tan eski Kongre Üyesi Ron Paul'un Liberteryen Parti'nin 1988 başkanlık adaylığı için adaylığını açıklamasıyla başladı.
Paul, Liberteryen Parti'nin Seattle'daki Ulusal Konvansiyonunda partinin başkan adaylığını kazanmak için Kızılderili aktivist Russell Means'i yendi. Eski Alaska Eyaleti temsilcisi Andre Marrou, aday adayı olarak seçildi.
Arka plan
[değiştir | kaynağı değiştir]Paul, 1976'nın başlarında yapılan ara seçim sırasında Cumhuriyetçi olarak Teksas'ın 22. kongre bölgesine seçildi ve o yıl Ronald Reagan'ın başkanlık adaylığını destekledi.[1] Paul, 1976'nın sonlarında yeniden seçilme teklifini kaybetti. ancak 1978'de tekrar seçildi. Görev süresi boyunca Paul, bırakınız yapsınlar savunucusu Ludwig von Mises'in siyasi ve ekonomik ilkelerini izledi ve anayasaya aykırı olduğunu düşündüğü yasalara karşı oy vererek Dr. Hayır olarak ün kazandı
Ocak 1987'de Paul, Reagan yönetiminin ve olası Cumhuriyetçi başkan adayı George HW Bush'un harcama politikaları karşısında hayal kırıklığına uğradıktan sonra, Liberteryen Parti adaylığına aday olmak üzere Cumhuriyetçi Partiden resmen ayrıldı.[2][3][4]
Adaylık Kampanyası
[değiştir | kaynağı değiştir]Liberteryen Parti adaylık kampanyası
[değiştir | kaynağı değiştir]
Ron Paul, 16 Şubat 1987'de San Francisco, California'da partinin öğle yemeği sırasında Liberteryen Parti'nin başkan adaylığı için adaylığını açıkladı. Paul, duyuru konuşması sırasında, "Büyük hükümet özgürlüğümüzden ve paramızdan kaçıyor ve Cumhuriyetçiler de Demokratlar kadar suçlu" yorumunu yaptı. Daha sonra kendisini "özgürlük için bir seçim" olarak adaylığını ilan etti.
Paul, 1987'nin büyük bölümünde adaylık için kampanya yürüttü ve sayısız eyalet konvansiyonuna seyahat etti.[3] Penn State'den öğrencilerle Liberteryen Parti'nin platformunu tartışmak için Nisan ayında Pennsylvania'yı ziyaret etti. Yerli Amerikalı aktivist ve Paul'e meydan okuyan Güney Dakota'lı Russell Means da etkinlikte yer aldı.[5] Means, Liberteryen Parti cumhurbaşkanlığı adaylığını Paul'den bir gün önce resmen açıklamıştı.[3]
Haziran ayına kadar Paul, Liberteryen parti başkan yardımcısı adayı Andre Marrou ile konuşma etkinliklerine katılıyordu.[6] Marrou daha önce Alaska Temsilciler Meclisinde Liberteryen parti'nin bir üyesi olarak görev yapmıştı.[7]
Liberteryen Ulusal Konvansiyonu
[değiştir | kaynağı değiştir]Resmi olarak Özgürlük Kültürü Konferansı ve Başkanlık Aday Gösterme Konvansiyonu olarak adlandırılan Liberteryen Ulusal Konvansiyonu, 2-6 Eylül tarihleri arasında Seattle, Washington'daki Sheraton Otel'de yapıldı.[8] Partinin kürtaj konusunda seçme özgürlüğüne uzun süredir verdiği destek nedeniyle adaylığı sorunlu görüldü.
Paul, kullanılan 368 oyundan 196'sı ile ilk oylamada aday gösterildi ve en yakın rakibi Means 120 oy aldı.[9] Adaylığı kabul etti ve yanında eşi Carol ile birlikte delegelere teşekkür etti.[10]
Genel seçim kampanyası
[değiştir | kaynağı değiştir]
Paul kampanyaya geri döndü ve iki büyük partinin adaylarından bir yıl önce kampanyanın Genel seçim bölümüne girdi. Üniversitelere gitti[1][11] basın toplantıları düzenledi[12] ve mesajını yaymaya yardımcı olmak için küçük eyaletlerde ve kablolu televizyonda gösterilecek sekiz dakikalık bir televizyon reklamı yayınladı.[12][13]
Mesajı yaymak
[değiştir | kaynağı değiştir]Paul, sayısız basın konferanslarından birini Helena, Montana'da düzenledi ve burada Reagan yönetimine bütçeyi dengelemesi ve harcamaları ve vergileri kesmesi için baskı yaptı.
Paul, Texas Monthly'nin Kasım 1987 sayısında yer aldı. Makale, kampanyayı eski ABD Senatörü Eugene McCarthy'nin kampanyasıyla karşılaştırdı ve Paul'ün CIA'in Nikaragua'daki Kontralara yardımına muhalefetine dikkat çekti. Gazeteci Tom Curtis, Paul'ün destekçilerini "kürtaj karşıtı aktivistler, vergi isyancıları, savaş karşıtı tipler, altın böcekler ve diğer düzen karşıtı, tek sorunlu seçmenlerden oluşan bir paçavra koalisyonu" olarak nitelendirdi.[13]
Paul Georgia, Roma'ya gitti ve Kasım 1987'de Holiday Inn şehir merkezinde göründü. Görünüşü sırasında, Washington DC'nin politikalarına karşı çıktı ve iki büyük parti arasında bir fark olmadığını ve her ikisinin de "denizaşırı müdahaleyi desteklediğini" söyledi.
Alternative Views ile 1988'de yapılan bir röportajda[14] Paul Dış İlişkiler Konseyi, Üçlü Komisyon, Federal Rezerv sistemi ve Amerikan güç yapısı hakkındaki görüşlerini ayrıntılı olarak anlattı.
"Kamikaze" kampanyası
[değiştir | kaynağı değiştir]Paul, Ocak 1988'in başlarında bir kampanya etkinliği için Kuzey Florida'ya geldi ve seçime on ay kaldı. Olay, Paul'ü bir kamikaze ile karşılaştıran ve "başkan olma şansının" gazetecinin kendisinden daha büyük olmamasına rağmen asla pes etmediğini belirten Ocala Star-Banner için bir gazeteci tarafından kaydedildi. Paul, "ince, çekici, kır saçlı, kusursuz giyimli ve kendini ifade edebilen" biri olarak tanımlandı, ancak uyuşturucuların suç olmaktan çıkarılmasını desteklemek gibi siyasi konumları nedeniyle medya tarafından görevden alınan bir aday olarak tanımlandı.[15]
Paul, Demokratik ve Cumhuriyetçi birincil yarışmaların ilk aşamalarında medyanın çok az ilgisini çekmişti. Ancak Başkan Yardımcısı George HW Bush ve Massachusetts Valisi Michael Dukakis kendi partilerinin adaylığını garantiledikçe, Paul'den bahsedenler arttı. Bush muhafazakarlar tarafından kabul edilemez hale gelirse, Dukakis'e dönmeyecekleri, ancak protesto olarak büyük olasılıkla Paul'e oy verecekleri kaydedildi.[16] Bu süre zarfında, yayınlar Paul'un vergi politikasını da tartışmaya başladı.
Temmuz ayında Spokane, Washington'daki bir basın toplantısında Paul, oy pusulasına erişim için kulis yaparken, başkan olarak hem iç programlar hem de ordu için harcama artışlarını veto edeceğine söz verdi. Partisinin planına atıfta bulunarak, "dengeli bir bütçe hakkında aşırı olan nedir?" Diye sordu. Paul seçimi kazanamayacağını kabul etti, ancak biletine verilen oyların Amerikan siyasetindeki Özgürlükçü meselelere daha fazla ses vereceğini ve eyalette oyların en az %5'ini alamazsa yalnızca hayal kırıklığına uğrayacağını açıkladı. .
Son aşamalar
[değiştir | kaynağı değiştir]Ağustos ayında Cumhuriyetçiler, Paul için bir oylamanın Dukakis için bir oylamaya eşit olacağını tartışmaya başladılar. Ayın ilerleyen saatlerinde Cumhuriyetçiler, partinin başkan yardımcısı adayı olarak Dan Quayle'dan bıktı. Paul, "Dan Quayle'ı seviyoruz. George Bush ve Mike Dukakis'i de seviyoruz. Sahip olduğumuz en iyi işe alımcılar onlar."[17]
Ekim 1988'e kadar, kampanya 46 eyalette ve Columbia Bölgesi'nde[18] oy pusulasına erişim sağladı ve ülke çapındaki gazeteler, Paul'ün adaylığını destekleyen ve düşük medya kapsamını eleştiren başyazılar ve mektuplar yayınlamaya başladı.[19] New York Times, Paul'ün Ekim ayı sonundaki kampanyasını kronikleştirdi.
Sonuçlar
[değiştir | kaynağı değiştir]Paul, Seçim Günü'nü Dukakis ve muzaffer George HW Bush'un çok gerisinde üçüncü sırada tamamladı. Genel oyların %0.5'ini oluşturan 431.750 oy aldı. Dört yıl önceki Bergland / Lewis biletinden 203.639 fazla oy aldı. Paul tarafından kazanılan en büyük yüzde,% 2,7 aldığı Alaska'da geldi. Washington'da, %5'lik hedefini %0.9'luk bir gösterimle kaçırdı. Utah'ta Paul %1.2 aldı.[20]
sonrası
[değiştir | kaynağı değiştir]
Seçimden sonra, Paul'ün 1992'de cumhurbaşkanlığına aday olacağı tahmin edildi, ancak bunun yerine Pat Buchanan kampanyasında çalışmayı seçti.[21] O yıl, Marrou Liberteryen başkan adaylığını aldı.[7] Paul daha sonra Cumhuriyetçi Partiye geri döndü ve 1996'da parti değiştiren Demokrat koltuğu destekleyen kuruluş Cumhuriyetçilerinden çok fazla destek almadan Kongre'deki koltuğuna yeniden seçildi.[22] Kongre'ye geri döndüğünde Paul, serbest piyasayı tercih ederek ve federal hükûmetin boyutunun küçültülmesini savunarak Dr. No lakabını yeniden kazandı. 2004 Cumhuriyetçi ön seçimlerinde Başkan George W. Bush'a meydan okumak için askere alındı, ancak aday olmamayı seçti.[23] 2008 ve 2012'de Cumhuriyetçi olarak yeniden cumhurbaşkanlığına aday oldu ve büyük miktarda taban desteği aldı.[24]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ a b Andrew (17 Ekim 1988). "Now for a Real Underdog: Ron Paul, Libertarian, for President". New York Times. 11 Şubat 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Mayıs 2010.
- ^ "Wrong Paul". factcheck.org. Annenberg Public Policy Center of the University of Pennsylvania. 11 Şubat 2008. 27 Temmuz 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Şubat 2016.
- ^ a b c "Also running". The Ledger. Lakeland, Florida. 10 Mayıs 1987. s. 10.[ölü/kırık bağlantı]
- ^ John H. (13 Ocak 1997). "The Libertarian Congressman Is Back". Wall Street Journal. Dow Jones & Company, Inc. 28 Haziran 1998 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2010.
- ^ Brad (2 Nisan 1987), "Libertarian hopefuls visit Penn State", The Daily Collegian, University Park, Pennsylvania, s. 20, 23 Ekim 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi26 Mart 2022
- ^ "Indian activist asks Libertarians for nomination", The Spokesman-Review, Spokane, Washington, 27 Haziran 1987, s. 6[ölü/kırık bağlantı]
- ^ a b "History of the Libertarian Party". Libertarian Party of Hawaii. 21 Ocak 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Mayıs 2010.
- ^ "Hot contest among Libertarians expected to draw heavy turnout", The Spokesman-Review, Spokane, Washington, 29 Ağustos 1987, s. 7[ölü/kırık bağlantı]
- ^ Wallace (6 Eylül 1987), "Libertarians Pick Ex-Congressman in '88 Bid", New York Times, New York, New York, s. 35, 4 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi4 Eylül 2022
- ^ Wayne Slater (7 Eylül 1987). "Disputatious Delegates". Dallas Morning News. The Dallas Morning News Co.
- ^ "Libertarian candidate to speak at the U", The Deseret News, Salt Lake City, Utah, 1 Kasım 1987, s. 8[ölü/kırık bağlantı]
- ^ a b "Libertarian candidate calls for drastic steps", The Spokesman-Review, Spokane, Washington, 8 Kasım 1987, s. 5
- ^ a b Curtis, Tom, A Man for All Reasons[ölü/kırık bağlantı], Texas Monthly, (Nov. 1987)
- ^ "'Ron Paul talks about American power structure, FED, Trilateral Commission and CFR (1988)' by AlternativeViewTV (YouTube)". YouTube. 4 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Eylül 2022.
- ^ "Ron Paul: Political kamikaze with a cause", Ocala Star-Banner, Ocala, Florida, 15 Ocak 1988, s. 9
|ad=ve|soyadı=eksik (yardım)[ölü/kırık bağlantı] - ^ "Bush, Dukakis face same dilemma", Pittsburgh Post-Gazette, Pittsburgh, Pennsylvania, 2 Mayıs 1988, s. 3
|ad=ve|soyadı=eksik (yardım)[ölü/kırık bağlantı] - ^ "Libertarians say Americans want voting alternative", The Deseret News, Salt Lake City, Utah, 25 Ağustos 1988, s. B5
|ad=ve|soyadı=eksik (yardım)[ölü/kırık bağlantı] - ^ "The nutty sanity of Dr. Ron Paul", St. Petersburg Times, St. Petersburg, Florida, 15 Ekim 1988, s. 19A
|ad=ve|soyadı=eksik (yardım)[ölü/kırık bağlantı] - ^ "Whatever Happened to Noriega?; TV Should Report Third-Party Votes", The New York Times, New York, New York, 3 Kasım 1988, 4 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi4 Eylül 2022
- ^ "1988 Presidential Election Results". President Election Polls. President Election Polls.com. 2008. 27 Kasım 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ Dondero, Eric (2008-01-07) Ron Paul on the Verge of Going Third Party?, National Ledger
- ^ Christopher (22 Temmuz 2007). "The Antiwar, Anti-Abortion, Anti-Drug-Enforcement-Administration, Anti-Medicare Candidacy of Dr. Ron Paul". New York Times Magazine. 8 Aralık 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2010.
- ^ Allan, Sterling D. (11 Aralık 2001). "Ron Paul's Response to "Ron Paul for President 2004" Petition". Draft Ron Paul for United States President 2004. 22 Temmuz 2004 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2010.
- ^ "Representative Ronald Ernest 'Ron' Paul (TX)". Project Vote Smart. 2008. 29 Ekim 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi.