Roma Duvar İşçiliği

Opus retikulatum

Roma antik döneminde duvar, zemin ve tavan inşa etmek için birçok teknik kullanılmıştır. Bu tekniklerin çoğu yeni geliştirilmişti. Zamanla, aşağıdaki gibi duvar yapıları:

• Opus albarium aslen sıva için bir üs olarak görev yaptığı, tempera boyama, daha sonra genel olarak beyaz sıva işleri icin kullanılır.
• Opus caementicium 2. yüzyıldır yüzyıl M.Ö., dökülen veya dökülen beton benzeri bir madde geliştirdi. Kabuk duvar inşa edilebilir.
• Opus incertum (ayrıca opus antiquum), düzensiz şekilli ve dağıtılmış taş ocağı taşlarından oluşturulmuş bir kabuğa sahip dökme bir duvardır.
• Opus implectum, dış ve iç kabuğu temiz bloklardan ve aralarında dökme duvardan yapılmış çift kanatlı bir duvardır.
• Opus listatum veya opus vittatum bir kombinasyon duvarcılıktır. Kalıp için tuğla katmanları ve dar taş bloklar, bir dökme duvar çekirdeği üzerinde dönüşümlü olarak bulunur. Bunu bağlayan duvardaki bireysel tuğla katmanlarına tuğla penetrasyonu denir.
• Opus latericium (ayrıca opus testaceum), düz tuğladan bir kabukla dökülen duvardır.
• Opus mixtum, kabuğu için basit tuğla katmanlarının incertum, reticulatum veya vittatum gibi çeşitli diğer tekniklerle karıştırıldığı dökme duvardır.
• Opus quadratum, düzenli, küboid taş bloklardan oluşan bir duvardır.
• Opus reticulatum, 1. yüzyıl M.Ö. Dökme duvarcılık MÖ 1. yy'da kullanılmış olup, kabuğu bu amaçla ağ şeklinde yerleştirilmiş ve 45° döndürülmüş kare tüf taşlarından yapılmıştır.
• Opus signinum, su geçirmez bir sıva ve Roma döşeme mozaiklerinin en basit ve en özgün biçimini ifade eder.
• Opus spicatum, mısır başakları veya kılçığı şeklinde yerleştirilmiş duvarcılıktır.

Kaynak

• Heinrich Laag: Kleines Wörterbuch der frühchristlichen Kunst und Archäologie, Reclam, Stuttgart 1990 ISBN 3-15-008633-7