Ostrogot Papalığı
Ostrogot Papalığı, 493'ten 537'ye kadar süren ve papalığın Ostrogot Krallığı'ndan güçlü bir şekilde etkilendiği, ancak papanın doğrudan Ostrogot Kralı tarafından atanmadığı bir dönemdir. Bu dönemde papaların seçimi ve yönetimi büyük ölçüde Teoderik ve halefleri Athalarik ve Theodahad'ın etkisi altındaydı. Bu dönem Gotlar Savaşı (535-554) sırasında I. Justinianus 'unRoma'yı (yeniden) fethetmesiyle sona ermiş ve Bizans Papalığı (537-752) kurulmuştur.
Howorth'a göre, "Got kralları, kendileri siyasete karışmadıkları sürece, idari işlerine fazla karışmazlarken, yeni papaların seçilmesine önemli ölçüde karışmışlar ve seçimlerde büyük ölçüde egemen olmuşlardır. Simony, itibarsızlaştırıcı türden entrikalar gibi skandal boyutlarına ulaştı ve adayların nitelikleri ve yetenekleri, seçilme şansları açısından, yabancı kralların yetkililerini yozlaştırmadaki becerileri ve hile yapma güçleriyle karşılaştırıldığında ikinci planda kaldı." Catholic Encyclopedia ise, "[Theodoric] Katolik Kilisesi'ne karşı hoşgörülüydü ve dogmatik meselelere karışmadı. Papalık işlerinde baskın bir etki uygulasa da, papaya karşı mümkün olduğunca tarafsız kaldı."
Papalar
[değiştir | kaynağı değiştir]- I. Gelasius (492–496)
- II. Anastasius (496–498)
- Symmachus (498–514)
- Hormisdas (514–523)
- I. Ioannes (523–526)
- IV. Felix (526–530)
- II. Bonifacius (530–532)
- II. Ioannis (533–535)
- I. Agapetus (535–536)
- Silverius (536–537)
|
Bu dönemde yer alan dört Ostrogot kralı: |
Bu dönemde yer alan üç Bizans imparatoru:
|