Osgood önsavı - Vikipedi
İçeriğe atla
Ana menü
Gezinti
  • Anasayfa
  • Hakkımızda
  • İçindekiler
  • Rastgele madde
  • Seçkin içerik
  • Yakınımdakiler
Katılım
  • Deneme tahtası
  • Köy çeşmesi
  • Son değişiklikler
  • Dosya yükle
  • Topluluk portalı
  • Wikimedia dükkânı
  • Yardım
  • Özel sayfalar
Vikipedi Özgür Ansiklopedi
Ara
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç

İçindekiler

  • Giriş
  • 1 Önsavın ifâdesi
    • 1.1 Kanıt
  • 2 Gerçel değişkenli fonksiyonlar için hâli
  • 3 Kaynakça

Osgood önsavı

  • Deutsch
  • English
  • فارسی
  • עברית
  • İtaliano
  • 日本語
  • Українська
Bağlantıları değiştir
  • Madde
  • Tartışma
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Araçlar
Eylemler
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Genel
  • Sayfaya bağlantılar
  • İlgili değişiklikler
  • Kalıcı bağlantı
  • Sayfa bilgisi
  • Bu sayfayı kaynak göster
  • Kısaltılmış URL'yi al
  • Karekodu indir
Yazdır/dışa aktar
  • Bir kitap oluştur
  • PDF olarak indir
  • Basılmaya uygun görünüm
Diğer projelerde
  • Vikiveri ögesi
Görünüm
Vikipedi, özgür ansiklopedi

Matematiğin bir alt dalı olan karmaşık analizde Osgood önsavı çok karmaşık değişkenli ve sürekli bir fonksiyonun her bir değişkenine göre ayrı ayrı holomorfluğunun fonksiyonun holomorfluğunu vereceğini ifâde eden temel bir sonuçtur. Önsav, bu sonucu 1899 yılında kanıtlayan William Fogg Osgood'un adını taşımaktadır.[1]

Teoremdeki süreklilik varsayımı düşürülebilir ve bu hâli Hartogs teoremi olarak bilinir. Ancak, Hartogs teroreminin kanıtı çok daha uzun ve daha zordur.

Önsavın ifâdesi

[değiştir | kaynağı değiştir]

Karmaşık değerli bir f {\displaystyle f} {\displaystyle f} fonksiyonu bir D ⊂ C n {\displaystyle D\subset \mathbb {C} ^{n}} {\displaystyle D\subset \mathbb {C} ^{n}} açık kümesinde sürekliyse ve her koordinat değişkenine göre ayrı ayrı holomorfsa, o zaman D {\displaystyle D} {\displaystyle D} üzerinde holomorftur.[2]

Kanıt

[değiştir | kaynağı değiştir]

Bir w ∈ D {\displaystyle w\in D} {\displaystyle w\in D} verilsin ve kapanışı D {\displaystyle D} {\displaystyle D} içinde kalacak şekilde bir disk çarpımı alalım ve bu diski D ( w , r ) {\displaystyle D(w,r)} {\displaystyle D(w,r)} ile gösterelim. Her değişkende ayrı ayrı holomorfluk olduğuna göre, Cauchy integral formülü peşpeşe yazılabilir. Yâni, her z = ( z 1 , z 2 , ⋯ , z n ) ∈ D ( w , r ) {\displaystyle z=(z_{1},z_{2},\cdots ,z_{n})\in D(w,r)} {\displaystyle z=(z_{1},z_{2},\cdots ,z_{n})\in D(w,r)} için

f ( z 1 , … , z n ) = 1 2 π i ∫ | w 1 − ζ 1 | = r 1 f ( ζ 1 , z 2 , … , z n ) ζ 1 − z 1 d ζ 1 = 1 ( 2 π i ) 2 ∫ | w 2 − ζ 2 | = r 2 d ζ 2 ∫ | w 1 − ζ 1 | = r 1 f ( ζ 1 , ζ 2 , z 3 , … , z n ) ( ζ 1 − z 1 ) ( ζ 2 − z 2 ) d ζ 1 = 1 ( 2 π i ) n ∫ | w n − ζ n | = r n d ζ n ⋯ ∫ | w 2 − ζ 2 | = r 2 d ζ 2 ∫ | w 1 − ζ 1 | = r 1 f ( ζ 1 , ζ 2 , … , ζ n ) ( ζ 1 − z 1 ) ( ζ 2 − z 2 ) ⋯ ( ζ n − z n ) d ζ 1 {\displaystyle {\begin{aligned}f(z_{1},\ldots ,z_{n})&={\frac {1}{2\pi i}}\int _{|w_{1}-\zeta _{1}|=r_{1}}{\frac {f(\zeta _{1},z_{2},\ldots ,z_{n})}{\zeta _{1}-z_{1}}}\,d\zeta _{1}\\&={\frac {1}{(2\pi i)^{2}}}\int _{|w_{2}-\zeta _{2}|=r_{2}}\,d\zeta _{2}\int _{|w_{1}-\zeta _{1}|=r_{1}}{\frac {f(\zeta _{1},\zeta _{2},z_{3},\ldots ,z_{n})}{(\zeta _{1}-z_{1})(\zeta _{2}-z_{2})}}\,d\zeta _{1}\\&={\frac {1}{(2\pi i)^{n}}}\int _{|w_{n}-\zeta _{n}|=r_{n}}\,d\zeta _{n}\cdots \int _{|w_{2}-\zeta _{2}|=r_{2}}\,d\zeta _{2}\int _{|w_{1}-\zeta _{1}|=r_{1}}{\frac {f(\zeta _{1},\zeta _{2},\ldots ,\zeta _{n})}{(\zeta _{1}-z_{1})(\zeta _{2}-z_{2})\cdots (\zeta _{n}-z_{n})}}\,d\zeta _{1}\end{aligned}}} {\displaystyle {\begin{aligned}f(z_{1},\ldots ,z_{n})&={\frac {1}{2\pi i}}\int _{|w_{1}-\zeta _{1}|=r_{1}}{\frac {f(\zeta _{1},z_{2},\ldots ,z_{n})}{\zeta _{1}-z_{1}}}\,d\zeta _{1}\\&={\frac {1}{(2\pi i)^{2}}}\int _{|w_{2}-\zeta _{2}|=r_{2}}\,d\zeta _{2}\int _{|w_{1}-\zeta _{1}|=r_{1}}{\frac {f(\zeta _{1},\zeta _{2},z_{3},\ldots ,z_{n})}{(\zeta _{1}-z_{1})(\zeta _{2}-z_{2})}}\,d\zeta _{1}\\&={\frac {1}{(2\pi i)^{n}}}\int _{|w_{n}-\zeta _{n}|=r_{n}}\,d\zeta _{n}\cdots \int _{|w_{2}-\zeta _{2}|=r_{2}}\,d\zeta _{2}\int _{|w_{1}-\zeta _{1}|=r_{1}}{\frac {f(\zeta _{1},\zeta _{2},\ldots ,\zeta _{n})}{(\zeta _{1}-z_{1})(\zeta _{2}-z_{2})\cdots (\zeta _{n}-z_{n})}}\,d\zeta _{1}\end{aligned}}}

olarak yazılabilir. Sabit her z {\displaystyle z} {\displaystyle z} noktası için, yukarıda en sağda integrali alınan fonksiyon n {\displaystyle n} {\displaystyle n} tane çember çarpımında süreklidir. Bu yüzden, yinelemeli integrali sadece bir integral altına almak mümkündür.

f ( z ) = 1 ( 2 π i ) n ∫ | w j − ζ j | = r j f ( ζ ) ( ζ 1 − z 1 ) ( ζ 2 − z 2 ) ⋯ ( ζ n − z n ) d ζ 1 d ζ 2 ⋯ d ζ n {\displaystyle {\begin{aligned}f(z)&={\frac {1}{(2\pi i)^{n}}}\int _{|w_{j}-\zeta _{j}|=r_{j}}{\frac {f(\zeta )}{(\zeta _{1}-z_{1})(\zeta _{2}-z_{2})\cdots (\zeta _{n}-z_{n})}}\,d\zeta _{1}d\zeta _{2}\cdots d\zeta _{n}\end{aligned}}} {\displaystyle {\begin{aligned}f(z)&={\frac {1}{(2\pi i)^{n}}}\int _{|w_{j}-\zeta _{j}|=r_{j}}{\frac {f(\zeta )}{(\zeta _{1}-z_{1})(\zeta _{2}-z_{2})\cdots (\zeta _{n}-z_{n})}}\,d\zeta _{1}d\zeta _{2}\cdots d\zeta _{n}\end{aligned}}}

Yine, sabit her z {\displaystyle z} {\displaystyle z} noktası için,

1 ( ζ 1 − z 1 ) ( ζ 2 − z 2 ) ⋯ ( ζ n − z n ) = ∑ λ 1 , ⋯ , λ n = 0 ∞ ( z 1 − w 1 ) λ 1 ( z 2 − w 2 ) λ 2 ⋯ ( z n − w n ) λ n ( ζ 1 − w 1 ) λ 1 + 1 ( ζ 2 − w 2 ) λ 2 + 1 ⋯ ( ζ n − w n ) λ n + 1 {\displaystyle {\begin{aligned}{\frac {1}{(\zeta _{1}-z_{1})(\zeta _{2}-z_{2})\cdots (\zeta _{n}-z_{n})}}&=\sum _{\lambda _{1},\cdots ,\lambda _{n}=0}^{\infty }{\frac {(z_{1}-w_{1})^{\lambda _{1}}(z_{2}-w_{2})^{\lambda _{2}}\cdots (z_{n}-w_{n})^{\lambda _{n}}}{(\zeta _{1}-w_{1})^{\lambda _{1}+1}(\zeta _{2}-w_{2})^{\lambda _{2}+1}\cdots (\zeta _{n}-w_{n})^{\lambda _{n}+1}}}\end{aligned}}} {\displaystyle {\begin{aligned}{\frac {1}{(\zeta _{1}-z_{1})(\zeta _{2}-z_{2})\cdots (\zeta _{n}-z_{n})}}&=\sum _{\lambda _{1},\cdots ,\lambda _{n}=0}^{\infty }{\frac {(z_{1}-w_{1})^{\lambda _{1}}(z_{2}-w_{2})^{\lambda _{2}}\cdots (z_{n}-w_{n})^{\lambda _{n}}}{(\zeta _{1}-w_{1})^{\lambda _{1}+1}(\zeta _{2}-w_{2})^{\lambda _{2}+1}\cdots (\zeta _{n}-w_{n})^{\lambda _{n}+1}}}\end{aligned}}}

serisi yukarıda en son yazılan integralin alındığı küme üzerindeki her ζ {\displaystyle \zeta } {\displaystyle \zeta } için mutlak ve düzgün yakınsar. Sonuç olarak, bu ifâde integralde yazılıp integralle toplamın sırası değiştirilip, genel bir a λ 1 , ⋯ , λ n {\displaystyle a_{\lambda _{1},\cdots ,\lambda _{n}}} {\displaystyle a_{\lambda _{1},\cdots ,\lambda _{n}}} teriminin

a λ 1 , ⋯ , λ n = 1 ( 2 π i ) n ∫ | w j − ζ j | = r j f ( ζ ) ( ζ 1 − w 1 ) λ 1 + 1 ( ζ 2 − w 2 ) λ 2 + 1 ⋯ ( ζ n − w n ) λ n + 1 d ζ 1 d ζ 2 ⋯ d ζ n {\displaystyle {\begin{aligned}a_{\lambda _{1},\cdots ,\lambda _{n}}&={\frac {1}{(2\pi i)^{n}}}\int _{|w_{j}-\zeta _{j}|=r_{j}}{\frac {f(\zeta )}{(\zeta _{1}-w_{1})^{\lambda _{1}+1}(\zeta _{2}-w_{2})^{\lambda _{2}+1}\cdots (\zeta _{n}-w_{n})^{\lambda _{n}+1}}}\,d\zeta _{1}d\zeta _{2}\cdots d\zeta _{n}\end{aligned}}} {\displaystyle {\begin{aligned}a_{\lambda _{1},\cdots ,\lambda _{n}}&={\frac {1}{(2\pi i)^{n}}}\int _{|w_{j}-\zeta _{j}|=r_{j}}{\frac {f(\zeta )}{(\zeta _{1}-w_{1})^{\lambda _{1}+1}(\zeta _{2}-w_{2})^{\lambda _{2}+1}\cdots (\zeta _{n}-w_{n})^{\lambda _{n}+1}}}\,d\zeta _{1}d\zeta _{2}\cdots d\zeta _{n}\end{aligned}}}

olarak elde edildiği bir kuvvet serisi elde edilir. Bu yüzden, f {\displaystyle f} {\displaystyle f} analitik yâni holomorf olur.

Gerçel değişkenli fonksiyonlar için hâli

[değiştir | kaynağı değiştir]

Bu sonucun gerçel değişkenli fonksiyonlar için bir benzeri yoktur. Diğer deyişle, bir f : R n → R {\displaystyle f\colon {\textbf {R}}^{n}\to {\textbf {R}}} {\displaystyle f\colon {\textbf {R}}^{n}\to {\textbf {R}}} fonksiyonunun her gerçel değişkene göre türevlenebilir (ve hatta analitik) olmasının fonksiyonun sürekli olduğunu vermeyeceği bilinmektedir. Örneğin, kartezyen düzlemde sıfır noktası hariç her noktada tanımlı

f ( x , y ) = x y x 2 + y 2 {\displaystyle f(x,y)={\frac {xy}{x^{2}+y^{2}}}} {\displaystyle f(x,y)={\frac {xy}{x^{2}+y^{2}}}}

fonksiyonu verilsin ve bu fonksiyon için ayrıca f ( 0 , 0 ) = 0 {\displaystyle f(0,0)=0} {\displaystyle f(0,0)=0} olarak tanımlansın. O zaman, bu fonksiyonun x {\displaystyle x} {\displaystyle x} ve y {\displaystyle y} {\displaystyle y}'ye göre kısmi türevleri ( 0 , 0 ) {\displaystyle (0,0)} {\displaystyle (0,0)}'da iyi tanımlıdır; ancak, fonksiyonun kendisi ( 0 , 0 ) {\displaystyle (0,0)} {\displaystyle (0,0)}'da sürekli değildir. Gerçekten de, x = y {\displaystyle x=y} {\displaystyle x=y} ve x = − y {\displaystyle x=-y} {\displaystyle x=-y} doğruları üzerinden alınan limitler birbirine eşit değildir.

Kaynakça

[değiştir | kaynağı değiştir]
  1. ^ Osgood, William F. (1899), "Note über analytische Functionen mehrerer Veränderlichen" (PDF), Mathematische Annalen, Springer Berlin / Heidelberg, cilt 52, ss. 462-464, doi:10.1007/BF01476172, ISSN 0025-5831, 2 Temmuz 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF)27 Kasım 2024 
  2. ^ Gunning, Robert Clifford; Rossi, Hugo (2009). Analytic Functions of Several Complex Variables. ISBN 978-0-8218-2165-7. 12 Mayıs 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Aralık 2024. 
"https://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=Osgood_önsavı&oldid=34427295" sayfasından alınmıştır
Kategoriler:
  • Çok değişkenli karmaşık analiz
  • Karmaşık analiz teoremleri
  • Sayfa en son 11.11, 1 Aralık 2024 tarihinde değiştirildi.
  • Metin Creative Commons Atıf-AynıLisanslaPaylaş Lisansı altındadır ve ek koşullar uygulanabilir. Bu siteyi kullanarak Kullanım Şartlarını ve Gizlilik Politikasını kabul etmiş olursunuz.
    Vikipedi® (ve Wikipedia®) kâr amacı gütmeyen kuruluş olan Wikimedia Foundation, Inc. tescilli markasıdır.
  • Gizlilik politikası
  • Vikipedi hakkında
  • Sorumluluk reddi
  • Davranış Kuralları
  • Geliştiriciler
  • İstatistikler
  • Çerez politikası
  • Mobil görünüm
  • Wikimedia Foundation
  • Powered by MediaWiki
Osgood önsavı
Konu ekle