Oçi Çorniye

Oçi Çornie, (Rusça: Очи чёрные, Ochi chyornye, Türkçe: Kara Gözler), ünlü bir Rus sevda şarkısı. Şarkının güftesi Ukraynalı şair ve yazar Yevhen Hrebinka tarafından yazılmış bir şiirden alınmıştır. Şiirin ilk yayını Hrebinka'nın kendi Rusça çevirisi ile 17 Ocak 1843 tarihinde Literaturnaya Gazeta'da yayınlandı.

Kelimeleri sonradan (S. Gerald tarafından bir düzenleme ') Florian Hermann'ın Valse Hommage adıyla ayarlanarak ve 7 Mart 1884 tarihinde yayınlandı. Feodor Şalyapin'de kendi adaptasyon bir sürümünde yurtdışında şarkıyı popüler hale getirdi.

Bu şarkının en ünlü ve oynanan versiyonu, Rusya'da 1910 sonrasında, Adalgiso Ferraris tarafından yazılmış ve Alman editör Otto Kuhl ile yayınlanmıştır. Ferraris sonradan, Paris Salabert Editions tarafından 1931 yılında "Tes yeux noirs" olarak ve 9 Ekim 1931 tarihinde Jacques Liber ile tekrar yayınladı.

Şarkı ayrıca 7 Temmuz 1990 tarihinde Roma'da verilen ilk Üç Tenor konserinde Luciano Pavarotti, José Carreras ve Plácido Domingo tarafından seslendirilmiştir.

Fyodor Şalyapin'in yorumu

Şiir (Hrebinka'nın orijinal versiyonu)

Rusça	Latin Karakterlerine Çevirisi	Türkçe Çevirisi
1. Очи чёрные, очи страстные, Очи жгучие и прекрасные! Как люблю я вас, как боюсь я вас! Знать, увидел вас я в недобрый час! 2. Ох, недаром вы глубины темней! Вижу траур в вас по душе моей, Вижу пламя в вас я победное: Сожжено на нём сердце бедное. 3. Но не грустен я, не печален я, Утешительна мне судьба моя: Всё, что лучшего в жизни Бог дал нам, В жертву отдал я огневым глазам!	1. Ochi chornyye, ochi strastnyye, Ochi zhguchiye i prekrasnyye! Kak lyublyu ya vas, kak boyus' ya vas! Znat' uvidel vas ya v nedobryi chas! 2. Okh nedarom vy glubiny temnei! Vizhu traur v vas po dushe moyei, Vizhu plamya v vas ya pobednoye: Sozhzheno na nyom serdtse bednoye. 3. No ne grusten ya, ne pechalen ya, Uteshitel'na mne sud'ba moya: Vsyo chto luchshevo v zhizni Bog dal nam, V zhertvu otdal ya ognevym glazam!:	1. Kara gözler, tutkulu gözler, Ateşli ve güzel gözler! Ne çok seviyorum seni, ne çok da korkuyorum senden! Anlıyorum, talihsiz bir vakitte gördüm! 2. Ah, boşuna demiyorlar, sen kör kuyulardan daha derinsin! Sende ruhuma yas tutulmasını gördüm. Sende muzaffer aşk ateşini gördüm: Onun alevler içinde yanan biçare bir gönül. 3. Fakat ben ne üzgünüm ne de kederli, Alın yazım beni teselli ediyor: Rabbim bana hayatta her şeyin en iyisini verdi, Buna karşılık ben de şehvet dolu gözleri feda ettim.

Ayrıca bakınız

• Luciano Pavarotti, José Carreras ve Plácido Domingo'nun yorumu. Roma, 1990 4 Nisan 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.